Adnan Oktar’ın 07 Aralık 2017 tarihli A9 TV röportajından
Allah ayetlerinde günümüz münafıklarını çok net tarif etmiştir.
ADNAN OKTAR: Bak Tevbe Suresi 80'de Cenab-ı Allah, şeytandan Allah’a sığınırım: “Sen onlar için” diyor, münafıklar için, “sen onlar için ister bağışlanma dile, istersen dileme, onlar için 70 kere bağışlanma dilesen de” diyor Allah, hiç fark etmez diyor Cenab-ı Allah. “Allah onları bağışlayıcı değildir” diyor.
--Ahlaksızlıklarını da başka bir ayette yaklaşık olarak söylüyorum: “Sizi ellerine geçirseler ya öldürmek ya da dininizden döndürmek isterler. İkisinden birini yaparlar..”
ADNAN OKTAR: Ya cemaat Müslümanların dağılmasını istiyorlar veyahut öldürmek. Münafığın amacı budur. Mutlaka Müslümanların dağılmasını ister ki, o kendi iğrenç, pislik görünümünün kamufle olacağını düşünüyor orada. Yalnız bırakıyor ya Allah onu, pislik olarak gösteriyor, aşağılanıyor, haysiyetsiz, namussuz, karaktersiz duruma yaşıyor ya, onu frenlemek için bütün Müslümanların dağılması gerektiğine inanıyor bu sefer. Delice, çılgınca Müslümanlara saldırmaya başlıyor.
Tövbe Suresi 80, şeytan Allah'a sığınırım: “Sen onlar için ister bağışlanma dile. İstersen dileme. Onlar için yetmiş kere bağışlanma dilesen de Allah onları kesinlikle bağışlamaz.” Bak kesinlikle diyor, bağışlamaz. “Bu gerçekten onların Allah'a ve elçisine karşı nankörlük etmesi dolayısıyla,” hainlik ettikleri için. Şimdi Allah'a nasıl hainlik ediyor? Allah'ın hükümlerini değiştirmeye kalkıyor, yalan söylüyor. Peygamber (sav)’e direkt düşmanlık ediyor. Veyahut müminlerin liderine, başına direkt düşmanlık ediyor. Nankörlük demek, hainlik demektir. Hıyanet, yani hain. “Allah, fasıklar topluluğuna hidayet etmez” diyor Allah.
Mümtehinne Suresi 1'de Cenab-ı Allah: “Ey iman edenler! Benim de düşmanım, sizin de düşmanınız olan münafıkları, veliler edinmeyin. Siz onlara karşı sevgi yönetiyorsunuz. Oysa münafıklar haktan size geleni inkar etmişler. Rabbiniz olan Allah'a inanmanızdan dolayı elçiyi de sizi de yurtlarınızdan sürüp çıkartmışlardır.” Bak o devirde öyle yapıyorlar. Korkunç kinliler. “Eğer siz Benim yolumda cehdet etmek ve Benim rızamı aramak amacıyla çıkmışsanız nasıl onlara karşı hala sevgi gizliyorsunuz?” gizlice sevgi bağları var. “Ben sizin gizlediklerinizi ve açığa vurduklarınızı bilirim. Kim sizden bunu yaparsa artık o elbette yolun ortasından şaşırıp sapmış olur.” O zaman münafıklar cahiliye kafalamaları yapıyorlar. Ya diyor biz burada oturuyorduk, sahabeler geldi, malımızı mülkümüzü böldük verdik adamlara. Şimdi de biz yarı yarıya mallarımızı kaybettik diyor, durduk yere. Bir de savaşa girdik, kardeşlerimiz de şehit oldu diyor. Biz şimdi bunlara mal-mülk vermesek bunlar dağılıp giderler diyor. Biz de burada kalırız diyor. O da diyor Peygamber (sav) için. O’nun da etrafından dağılıp giderler diyor bak. O’nun etrafından. Ne olacak? Müslüman kalmayacak. Şimdi bu hainliğe Cenab-ı Allah ne diyor? “Cehennemde gayya kuyusunu atacağım” diyor Allah. “Sonsuza kadar azap edeceğim” diyor. Çünkü bu çok büyük bir kahpeliktir. Ateşin en alçak tabakasında. Bak münafıklar diyor ki: “Henüz kılıçlarımızdan Kureyş kanı damlarken bizi bırakıp bütün ganimeti onlara verdi” diyor Peygamber (sav) için. Bak kahpeyi görüyor musun? O yiyip-içecekmiş o mikrop. Bize niye mal vermedi diyor. Şimdiki münafıklar da aynısını demiyor mu? “Savaş gibi zor işler olunca biz çağrılıyoruz.” Münafıklar da aynısını söylüyorlar. Orayı burayı süpürme işi olunca. “Ganimette ise başkaları” diyor. Aynı kelimesi kelimesine. “Bu taksimde Allah rızası gözetmedi peygamber” diyor. El-Buhari'de. Peygamber (sav)’e din öğretmeye kalkıyorlar.
Ebul Cuvas. “Arkadaşınızı görmez misiniz?” diyor. Peygamberimiz (sav)’e hitabı görüyor musun? Kahpenin ağzına bak. “Arkadaşınızı” diyor Hz. Resulullah (sav) için. Yani tam züppe. “Arkadaşınızı görmez misiniz? Verdiğiniz zekatları koyun çobanlarına dağıtıyor. Bunun adaletli olduğunu sanıyor” diyor Peygamber (sav)'e. Bak züppe aklıyla, o kokuşmuş beyniyle münafığın ahmaklığını görüyor musunuz? Şimdiki münafıkların ahmaklığıyla aynı mı değil mi? Aynısı.
Baş münafık Abdullah bin Ubeyyire. Baş münafık, işte o zamanın sırtlanı. Baş münafık Abdullah bin Ubey. Diyor ki sahabe: “Yazıklar olsun sana Ubey” diyor. “Dön de sana Resulullah mağfiret dilesin Allah'tan.” Yemin ediyor, yemin ediyor. “Ben onun” onun diyor Peygamber (sav)’e bak onun, bak kahpeyi görüyor musun ağzına bak. Resulullah demiyor. “O’nun benim için mağfiret dilemesini istemiyorum” diyor. Kardeşim böyle mikrobun yeri nere? Cehennemin dibi. Şimdiki münafıkların aynı ağzı mı? Aynısı evet.
Tövbe suresi 74'te Cenab-ı Allah diyor ki: “Oysa münafıkların intikama kalkışmalarının,” intikama münafıkların, intikama kalkışmalarının “kendilerine Allah'ın ve elçisinin bol ihsanından zengin kılmasından başka bir nedeni yoktu.” Kuduruyorlardı zenginlikten. Refahtan azıyor ve daha fazlasını istiyor. Tam nankör, tabii.
Bakara Sûresi 60-61'de münafıklar diyor ki: “Siz bize şöyle demiştiniz,” Hz. Musa (as) zamanında münafıklar, aynı hep bunlar, aynı tek millet bunlar. “Ey Musa, bize bir çeşit yemeğe katlanamayacağız.” Bak pisboğazını görüyor musun? Münafık pisboğazı. “Ey Musa bir çeşit yemeğe katlanamayacağız. Rabbine yalvar da bize yerin bitirdiklerinden bakla, acur, sarımsak, mercimek ve soğan çıkarsın.” Tam pisboğaz ve hep de kokan yiyecekler yani. O zaman Musa (as) diyor ki, Hz. Musa (as), “hayırlı olanı” Keklik, bıldırcın eti yiyorlar. Ki kolesterolü en düşük ettir. Çok manidar o. Kolesterolü en düşük ettir. “Hayırlı olanı şu değersiz şeye mi değiştirmek istiyorsunuz?” Hakikaten hep alerjik bunlar. Mesela bakla, acur, sarımsak, mercimek ve soğan tamamı alerjiktir. “Öyleyse Mısır'a inin. Çünkü orada kendiniz için istediğiniz vardır demişti. Onların üzerine horluk ve yoksulluk damgası vuruldu.” Münafıklarında da bu var. “Allah'tan bir gazaba uğradılar. Bu kuşkusuz Allah'ın ayetlerini tanımazlıkları ve peygamberleri haksız yere öldürmelerinden,” peygamberleri şehit ediyorlar. “Yine bu isyan etmelerinin sınırı çiğnemelerindendi.” Bak “yine bu isyan etmelerinden ve sınırı çiğnemelerindendi.” İsyan münafıkların özelliğidir bak isyan. Allah'a, kitaba, İmama isyan eder münafık.
Hicretin birinci yılında Abdullah bin Übey'in dayısının oğlu Ebu Amir, Medine'de Peygamber (sav)'e muhalefet ediyor. Ebu Amir kendi kendine Peygamber olmayı planlıyor. Bu ahmaklar da öyle oluyor genellikle. Bunlar da deccal olarak ortaya çıkıyorlar. “Bu sebeple peygambere derin bir kıskançlık duyuyor.” Bu kıskançlık münafıkların ana özelliği oluyor. “Sorduğu sorularla kendi bilgiçliğini göstermeye çalışıyor.” Çok züppe ve bilmiş oluyorlar ya. O da böyle bilgiçlik yaparak Peygamber (sav)’e sorular soruyor. O zaman niye şu şöyle, niye bu böyle? Şimdiki münafıklar da aynı. “Peygamber (sav)'e sorduğu sorularla kendi bilginçliğini göstermeye çalışıyordu. Sonuçta Ebu Amir 50 kişiyi yanına alarak Medine'yi terk edip Mekke'ye gidiyor. Fitneye oradan devam ediyor.” Böyle züppelik yapıyor kendi kendine din çıkarıyor. Din ahlakı çıkarıyor. Kuran'dan bir kısım alıyor. Kendi kafasından ve Peygamber (sav)'i de sürekli sorguya çekiyor. Şunu niye yaptın? Bunu niye yaptın? Şununla niye evlendin? Şurada niye savaşa girdin? Züppelik yapıyor yani.
Bu münafık şımarıklığı bununla da kalmıyor. Mesela Abdullah bin Ubey, Uhud'da yanında 300 münafık alarak Peygamber (sav)’i yalnız bırakıyor. Sonra da Medine'ye dönünce mescitte sözde Peygamber (sav)'e bağlılığını kanıtlamak için konuşma yapmak istiyor. Bak savaşta bırakıyor gidiyor. Sonra da oraya gelip züppelik yapıyor. Müslümanlar buna engel oldular ve onu mescitten çıkarttılar. O sırada hala sürüklenip çıkarılırken Müslümanları eleştiriyor. Bak “Peygamberin işini sağlamlaştırmak için ayağa kalkmıştım. Sanki büyük bir kabahat işlemişim gibi beni hemen oturttular. Beni itip-çektiler diyerek Müslümanları Müslümanlara şikayet etti.” Var ya yeni manyak tipler böyle münafık. Aynısı.
