Adnan Oktar A9 TV; 30 Aralık 2014

Müslüman mutlaka çile, zorluk çekerek, emek vererek yaşamak durumundadır. Mesela Allah için kitap yazar, araştırmalar yapar, öbürü gezer, eğlenir falan ama Müslüman zorluk içinde. Bakarsın ki eli yüzü çok nurlu, bakarsın ki eli yüzü güzelleşmiş. Öbürü “Hayatımı yaşıyorum” diyor bakarsın ki donuklaşmış, matlaşmış, anlamını kaybetmiş. Eğlenemez de o. Eğlendim zanneder eğlenemez.

Çileler insanı güzelleştirir.

Çile çeken adam, zorluk çeken adam güzel olur. Gittikçe güzelleşir, gittikçe gençleşir. Eğer küfür onu yaşamış olsa o çileden çöker. Ama mümin çileyle gençleşip dinçleşiyor. Tam aksi etki yapar.

Diyor ki, “Ben çok mutlu yaşadım, ömrüm boyunca hiç zorlukla karşılaşmadım.” Kâr değil ki. Bir kere cennete gidemez. Allah ayette söylüyor; “Daha öncekilerin başına gelenler sizin de başınıza gelmeden cennete gireceğinizi mi zannettiniz.” (Bakara Suresi, 214) Müslüman Allah yolunda mücadele edecek, zorluklarla karşılaşacak, emek verecek. Küfre karşı, münafıklara karşı gayret edecek.

Allah yolunda mücadele eden güzelleşir. Allah yolunda zorluk çeken güzelleşir. Zorluk çekmeyen çirkinleşir, anlamı kaybolur, matlaşır, donuklaşır, kütleşir. Yani kitlevi olur.

Aşk çok önemlidir. Çile çok önemlidir. Nerede fakir insan varsa, acı çekmiş insan varsa, eğer sanatçıysa, gerçek sanatçı odur. Acı çekmemiş adam hemen hissedilir. Hemen bilinir.

Diyorlar ki: “Dünyada niye çile çekiyoruz? Niye acı çekiyoruz?” Eğitiliyorsun. İnsan oluyorsun, gerçek insan oluyorsun. Öbür türlü acı çekmezsen odun olursun. Çileyle eğitiliyor insan.

“Acıyı Allah niye yaratıyor?” diyorlar. Acının kökeninde güzellik var da onun için. Acı olmadan cennet olmuyor. Acı olmadan aşk olmaz. Küt olur insan. İllaki o çileden, acıdan geçecek.

“Allah acıyı yaratmasaydı” diyor. Odun gibi olurdun. Hadi diyelim cennet ırmağına gittin. Bakarsın öyle. Ama çileden geçtiysen sen cennetin bir çakıl taşını bile defalarca öpersin. Çok hayati bir konu olduğu için Cenab-ı Allah uzunca da bir ömür verip bu çileden insanları geçirtiyor. Ondan sonra normale dönüyor insan.

Çilesiz acısız dünya olmaz. Aşkın kökeni acı. Aşk olmasa zaten insanın da hayatın da bir anlamı kalmıyor. İllaki acı, illaki çileden geçecek insan.

Sınırlı olan insana zor gelir. Niye Allah cennette sonsuz hayat vaat ediyor? Sınırlı olmak ızdırap veriyor da onun için. Sonsuz olunca güzeldir. Müslüman’ın başı var, sonu yok. Cenab-ı Allah’ın ne başı var, ne sonu var.

Müslüman, “Ben namazımı kıldım, cennete giderim, yeterli olur” demeyecek. Cennette makamının yüksek olmasını isteyecek. Dereceler var, Müslüman yarışacak. Daha yüksek, daha yüksek, daha yüksek.. Sonu yok, ne güzel.

Ev nihayet senin üşümemeni sağlar. Kendi hapishanen, dünyadaki hapishanen. Eğer iman gözüyle bakarsan cennet evlerinden bir ev olur evin. Ama küfür gözüyle bakarsan cehennem hücrelerinden bir hücre olur evin, seni sıkar; duvarları sıkar, her yeri sıkar, bunalırsın.

Cennetin amacı sevgidir. Cennete gittiğini farz edelim. Irmaklar var, meyve ağaçları var, köşkler var, bağlar bahçeler var, insanlar var; ama sevgi yok. Ne olur orası? Allah muhafaza cehennem olur. Sevgiyle orası cennet olur.

Sevginin olmadığı yer cehennemdir. Allah cenneti iman yurdu olarak süslüyor, sevgiyle süslüyor. Cennetin en büyük süsü sevgidir. Allah’a olan sevgidir, imandır. Yoksa biz binalardan dolayı cennette mutlu olmuyoruz ki. Allah’ın varlığından dolayı mutlu oluyoruz.

Allah cennet ehline, istediği an tecelli olarak görünecek. Bir rivayette, “Cuma günleri görünür” diye bildiriliyor ama diğer rivayetlerden de tecellisinin sık sık görüneceği anlaşılıyor. Ve müminlerin cennette en zevk aldıkları nimetin bu olduğu bildiriliyor.

Küçük yaşta ölen çocuklar cennette vildan olarak kalırlar. Orada koşuşturuyorlar, eğleniyorlar, bağırıp çağırıyorlar, oyunlar oynuyorlar.

Yarış, Peygamberimiz (sav)’in makbul gördüğü, dinin de makbul gördüğü bir şeydir. Cennette de var; müminler yarışla eğleniyorlar. Eğlenmek amacıyla araba yarışı yapıyor, tekne yarışı yapıyor yahut koşuyor yahut atla yarış yapıyor.

Kimisi şaşırıyor “Cennette yarış arabası nasıl olur?” diyor. Yahut “Sinema nasıl olur?” diyor. Bu nimetler sana zaten örnek olarak bu dünyada kasten sunuluyor, tanıtılıyor.

Samimiyet pahalıya mal olur insana. Çile çeker, yorulur hatta kimi zaman başı derde girer. Sen el bebek, gül bebek yaşıyorsun. Menfaatine, gereken yerde ilgi alaka gösteriyorsun. Menfaatini bebeği korur gibi koruyorsun. Nerede orada samimiyet?

Bir insan Allah yolunda olursa Allah ona bereket, bolluk, güzellik veriyor. Ama çilesini de kabul edeceksin. Hep nimetini değil. Olmaz. Sabrını da kabul edeceksin, çilesini de kabul edeceksin. O zaman Allah nimetini yağmur gibi yağdırır üzerine.

Küfür Müslümana bakarken Allah onların gözünde bir perde meydana getiriyor. Oradaki güzelliği göremeyecek hale getiriyor onları. “Bunlar hayatı yaşamıyorlar” diyor.

Münafıkla mücadele etmek zordur. Küffarla mücadele etmek zordur. Allah için İslam’a hizmet etmek kolay değildir. Zorluklarla karşılaşacak. O işte Müslüman’ı güzelleştiriyor. Peygamberimiz (sav)’in o kadar güzel olmasının nedeni çektiği zorluklardır.

Müminlerin içerisinde Allah az imkân verse bile mutlu olursun. Az güzellik oluştursa bile o mümin için büyük bir güzellik olur. Mesela küçük bir sofrası oluyor Müslümanın, onunla mutlu oluyor. Ama küfür öyle değil, en ala sofra olsa daha iyisini ister. Mümin şükretmeyi biliyor, haline şükrediyor.

Müslüman zorluk içinde Allah’ın dinini yaşayandır. Cenab-ı Allah “Her zorlukla beraber kolaylık vardır, yine her zorlukla beraber bir kolaylık vardır.” diyor. (İnşirah Suresi, 5-6) Müslüman bununla mutlaka karşılaşacak.