Adnan Oktar A9 TV; 4 Ocak 2015

Diyorlar ki: “Dünyada niye çile çekiyoruz? Niye acı çekiyoruz?” Eğitiliyorsun. İnsan oluyorsun, gerçek insan oluyorsun. Öbür türlü acı çekmezsen odun olursun. Çileyle eğitiliyor insan.

Çile çeken adam, zorluk çeken adam güzel olur. Gittikçe güzelleşir, gittikçe gençleşir. Eğer küfür onu yaşamış olsa o çileden çöker. Ama mümin çileyle gençleşip dinçleşiyor. Tam aksi etki yapar.

Müslüman mutlaka çile, zorluk çekerek, emek vererek yaşamak durumundadır. Mesela Allah için kitap yazar, araştırmalar yapar, öbürü gezer, eğlenir falan ama Müslüman zorluk içinde. Bakarsın ki eli yüzü çok nurlu, bakarsın ki eli yüzü güzelleşmiş. Öbürü “Hayatımı yaşıyorum” diyor bakarsın ki donuklaşmış, matlaşmış, anlamını kaybetmiş. Eğlenemez de o. Eğlendim zanneder eğlenemez.

Allah yolunda sen acı çekmezsen, çile çekmezsen, zorluk çekmezsen “Ben hazırım cennete” diyor. Gidemezsin. Sen nesin biliyor musun? Allah vermesin insan şeklinde yaratılmış, güzel görünümlü fakat ruhu olmayan bir varlıksın demektir. Bunların cennete gitmesi imkânsızdır. Özel dünya için bir ara form olarak yaratılıyor bunlar.

Çileler insanı güzelleştirir.

Diyor ki, “Ben çok mutlu yaşadım, ömrüm boyunca hiç zorlukla karşılaşmadım.” Kâr değil ki. Bir kere cennete gidemez. Allah ayette söylüyor; “Daha öncekilerin başına gelenler sizin de başınıza gelmeden cennete gireceğinizi mi zannettiniz.” (Bakara Suresi, 214) Müslüman Allah yolunda mücadele edecek, zorluklarla karşılaşacak, emek verecek. Küfre karşı, münafıklara karşı gayret edecek.

Allah yolunda mücadele eden güzelleşir. Allah yolunda zorluk çeken güzelleşir. Zorluk çekmeyen çirkinleşir, anlamı kaybolur, matlaşır, donuklaşır, kütleşir. Yani kitlevi olur.

Her yerde sanat olması lazım, sanatçıların korunması lazım. Kalite-Sanat Bakanlığı kurulup kalitenin, sanatın bütün güzelliklerinin milletimize sunulması lazım.

“Acıyı Allah niye yaratıyor?” diyorlar. Acının kökeninde güzellik var da onun için. Acı olmadan cennet olmuyor. Acı olmadan aşk olmaz. Küt olur insan. İllaki o çileden, acıdan geçecek.

Çilesiz acısız dünya olmaz. Aşkın kökeni acı. Aşk olmasa zaten insanın da hayatın da bir anlamı kalmıyor. İllaki acı, illaki çileden geçecek insan.

Sevgiyi yaşamak, Allah’a aşka dayalıysa o aşk makbuldür. Eğer Allah aşkına dayalı değilse o hiçbir şeydir. Onun aşkla, sevgiyle, muhabbetle alakası yoktur. Söyleyen de yalan söylüyordur. Allah aşkına dayalıysa aşktır o.

Allah aşkına dayalı olan sevgide kişi Allah aşkıyla divane olmuştur. Allah’a kalbini bağlamıştır. Zavallı aşıktır. O tecellileri gördükçe Allah’a aşkı daha da şiddetlenir.

Seven sevdiği için her türlü fedakarlığı yapacak. Gerekirse uğruna Allah için canını verir, korur kollar. Aman haysiyetine zarar gelmesin, şerefine, namusuna zarar gelmesin, aklına, bedenine zarar gelmesin diye çok özen gösterir. Yemesine, içmesine, uykusuna, her şeyine dikkat eder. Aşığın alameti budur. Ölümüne onu korur.

Aşık olmak için peygamber ahlakı gibi ahlak gerekir. Allah’a bağlanmak, Allah için yaşamak gerekir. Dünyadan geçmek gerekir. Egoist, bencil olan adam aşık olur mu? Kiri zaten üstüne sürmüş oluyor. Egoist, bencilse bitti.

Sanatı çirkin görürsen, müziği, resmi, heykeli, mimariyi hor görürsen, sanatçıyı ezmeye kalkarsan, resim olan evden kaçmaya kalkarsan, “köpek şeytandır gördüğünde kovala” dersen, o zaman o ülke gelişmez. Avrupa'nın gelişmesinin nedeni sanata, bilime açık olması.

Sevginin, muhabbetin en güzel yaşandığı yer İslam’dır. Müslüman Müslüman’a aşıktır, sınır koymaz Allah aşkıyla sevdiği için. Allah aşkına insan şaşırır mı? İnsana olan aşka da şaşırılmaz. Sürekli artar o. Mümin, ben Allah’ı şu kadar seviyorum diyemez, sonsuz sever.

İnsan nihayet zavallı bir varlık. Ölüp gidiyor mezara. Sevdiği gidince kendini kaybediyor; “Ölüyorum, yanıyorum, bitiyorum.” Mezardaki haline ne diyeceksin? Korkup kaçıyor gördüğünde. O zaman sevilecek olan kim? Allah. Sana o görüntüyü gösteren kim? Allah.

İnsan sevgisine kafayı takarsan şirk olur. Allah sevgisiyle seveceksin. Şarkılar bile hep ayrılık üzerine. Allah’ın tecellisi olarak sevsene. Allah’ın tecellisi olarak seversen öyle şarkıya gerek kalmaz. O kadar ızdırap çekmezsin.

Sanatçıların kıymeti bilinmezse sanat zamanla kaybolur. O zaman dünya kararır. Dünyanın güzelliği yok edilmiş olur. Sanatçı demek dünyayı güzelleştiren insan demektir.

Sanatçı sevgi öğretmenidir, güzellik öğretmenidir. Sanatçılara kapıyı sonuna kadar açmak lazım. Sanat ve Estetik Bakanlığı hemen kurulması lazım.

Sanatçılar ön plana çıkarılmalı. Onların sevgisi, onların muhabbeti topluma çok olumlu etki yapar. Sanatçıların özel bir nezaketi oluyor, özel bir ruh kalitesi oluyor. Bu yönde topluma çok güzel örnek olabilirler.

Sanatçıya çok iyi sahip çıkmak lazım. Sanatçı kolay yetişmiyor. Sanatçı insanlara güzellik sunmaya çalışan, güzel insan demektir. Sanatçının derdi, günü güzelliktir. Onlara da o zaman güzel tavır göstermek, güzel korumak, güzel sahip çıkmak lazım.

Bir sanatçıyı başı derdine bırakmak çok büyük bir vicdan eksikliğidir. Bir kere sanatçı geçim derdinde olmayacak. Bayağı mükemmel bir hayat sağlanması lazım. Devletin birçok imkanı var. İmkanları sanatçının ayağının altına sereceksin, o da sanatını rahat rahat icra edecek. Sen adamı hayat mücadelesine mecbur edersen nasıl o sanatçılık yapsın? Nasıl sanatını icra etsin?

Sanatçı aşk insanıdır. Aşk insanı da sevgiyle beslenir. Sen ona sevgi göstermezsen sanatçı ölür. Sanat da yapamaz. Sen onu alkışlayacaksın, teşci edeceksin, iltifat edeceksin, madalya vereceksin, gönlünü alacaksın. Sevildiğini bilecek ki içi coşsun.

Cinnet haline karşı daima Müslüman uyanık olacak. Şeytanın bir oyunudur o. Şeytan alıp götürmek ister cehenneme. Yanına götürmek ister, iddialı ya. Müslüman kabul etmeyecek. Haram olduğunu bildiği için Cenab-ı Allah’a sığınacak, ‘hasbinAllah ve nimel vekil’ diyecek, haramdan kaçınacak.