Adnan Oktar A9 TV; 19 Mayıs 2016

Her olayı Allah yaptığına göre Dost’un yaptığı her şeyde hayır vardır. Dost’un yaptığı hiçbir şeye üzüntü duyulmaz.

Allah “hüzünlenme” diyor. Tavsiye zannediyorlar, farz hükümdür. “Korkma” farz hüküm, muhkem hükümdür. Açık emir, “Korkma”. Onun için Müslüman; hüzünlenmek, üzülmek bundan kaçınacak. Haramdır bunlar, mütevekkil bir Müslüman’ın yapacağı bir şey değil.

Sıkılma da, hüzün de şirkten meydana gelen rahatsızlıklardır.

Allah’a tevekkül edilmediğinde korku ve hüzün şirkin cezası olarak insana verilir.

Cennette herkes güzel ahlaklıdır. Kin, öfke hiçbir şekilde yoktur. Korku yoktur. Tedirginlik yoktur, üzülme yoktur. Dünyada onlar özel olarak verilmiştir.

Cehennem her türlü sıkıntının, rahatsızlığın yaşandığı bir yerdir. Allah yüreklere tırmanan bir ateşten bahsediyor. Manevi azap çoktur cehennemde.

İnsan cehenneme azabını kendi getiriyor. Kendini yakacak azabı oraya kendi getiriyor. Dünyadaki bütün sıkıntısı onunla beraber oraya gidiyor. O sıkılma, korkma, tedirgin olma, azap çekme özelliği var ya, o kalkmıyor işte. Allah cennette müminlere kaldırıyor onu ama küfre kaldırmıyor. Kendi ateşiyle oraya gidiyor. O kendi ateşiyle orada yanıyor.

Münafık cehennemde bile fitne arıyor, sürekli rahatsızdır ve hiçbir zaman için Allah’a sığınmaz. Allah o anarşist ruhunu, o deli ruhunu, sürekli rahatsız olan ruhunu en rahatsız halde tutar cehennemde. Mümin de dünyada mutmain olduğu için cennette en mutmain halde yaşar, hiç huzursuzluk yaşamaz.

Allah istese küfrü yaratmazdı. Müminin cennetinin gelişmesi için münafık ve kafir gerekiyor. Onlar olmadan müminin cenneti genişlemiyor. Manevi makam alamıyor. İlla ki münafık ve kafir gerekiyor. Kafir ve münafığın da cehenneminin genişlemesi için Müslüman gerekiyor. Yoksa o da genişlemez.

Münafık alametleri anlatıldığı halde eğer münafık kendini düzeltmezse cehennemin dibine doğru yol almaya devam eder. Cehennemi alabildiğine genişler.

Cehennem vahşi, deli bir hayvan gibidir. Hep böyle ezmek, yakmak, yıkmak, azap vermek ister. Küfre karşı, münafıklara karşı saldırgandır.

“Ya Rabbi, bana ve bütün Müslüman kardeşlerime” diye dua edilir. Yalnız kendine dua olmaz, çünkü velayette bütün müminleri cehennemden kurtarmak için gayret etmek farzdır.

Nasıl biz cehennemi görünce cennetin kıymetini daha iyi anlıyorsak, cehennem ehli gibi olan münafığı görünce de Müslümanların ve imanın kıymetini daha iyi anlamış oluruz. Kıyas sağlar.

Cehennem ehli akılsız olduğu için cehennemden bir çıkış olacağını zanneder ve sürekli kendilerini aşağılatır, küçük düşürürler.

Evrimi savunan, tesadüfen var olduğunu iddia eden insanların cehennemdeki bedenleri kendilerinin bu dünyada iddia ettikleri gibi mutasyonla oluşmuş gibi karmakarışık ve bozuktur.

Cehennem ehli nasıl debeleniyor, kaçmaya çalışıyor, oyun oynamaya çalışıyor ama her seferinde rezil rüsva oluyor; münafık da cehennem ehli gibi müthiş bir debelenme içindedir.

Deccal hüzün, acı ve ıstırap getirir. Toplumun umutsuzluk, ye’s içinde olmasını, Allah’a güvenmemesini telkin eder, Allah’ı sevmemesini telkin eder. “Sizi Allah yaratmadı, tesadüfen oldunuz” der. Biz de her şeyi Cenab-ı Allah’ın yarattığını, nizam verdiğini ve sevginin, güzelliğin, neşenin esas olduğunu anlatmakla mükellefiz ve yapıyoruz.

Sürekli ağlamayı teşvik ediyorlar, yası teşvik ediyorlar. Millet olarak çürürüz, bu çok tehlikeli bir şey. Mümin ağlamayacak, küfür ağlasın, deccal taraftarları ağlasın. Mümin gülecek, neşeli olacak. İmanlı milletimizi üzüntüyle, yasla, korkuyla, ye’sle, ümitsizlikle, sıkıntıyla, sinir bozukluğuyla, ruhi rahatsızlıklarla çürütmek istiyorlar. Buna müsaade etmeyelim.

Cennet modelinde olmamız lazım. Allah, dünyayı cennete benzetmemizi istiyor. Yani insan gelenekçi Ortodoks inançla dünyayı Cehenneme benzetirse; gelenekçi Ortodoks inanç otomatik olarak cehennem görüntüsünü ortaya çıkarıyor.

Peygamberimiz vefat ederken dahi yüzü çocuk gibi taze, güzel ve tertemizdi.

Üzülme, ağlama, bağırma çağırma olmamasına tevekkül denir. Mütevekkil insan demek, olaylar karşısında sarsılmayan, üzülmeyen, ağlamayan, dağılmış bir reaksiyon göstermeyen insan demektir. Tevekkül ayetlerinin hepsi aynı zamanda yası ortadan kaldıran ayetlerdir.

Mümin akılla hareket eder. Üzülmesi beklenen bir şeyde tevekkül eder, Allah’a güvenir, neşe içinde olur. Tevekkül zaten bu tip olaylarda yanlış reaksiyon gösterilmemesine denir.

Mümin neşeli olacak, şevkli olacak. Bir şeye üzülüyorsa, sıkılıyorsa, kafayı takıyorsa artık vücut kendini korumak, ondan kurtulmak için kendini uyutmak ister. Ama neşeli olursa vücut uyumak istemez, hayatı yaşamak ister.

Müminin keyfi daima yerindedir. Üzüntü ne demek? Haşa, "Allah'ın yaptığını beğenmiyorum" demek. Allah bir şey yarattığında biz onda hayır görürüz. Şehitlerimiz olduğunda onda hayır görürüz, üzülmeyiz, yas tutmayız. Yas bir pagan adetidir, putperest adetidir.

Sabır şirke karşı bir ilaçtır.