Adnan Oktar A9 TV; 26 Şubat 2016

Mümin akılla hareket eder. Üzülmesi beklenen bir şeyde tevekkül eder, Allah’a güvenir, neşe içinde olur. Tevekkül zaten bu tip olaylarda yanlış reaksiyon gösterilmemesine denir.

Yas tutmak haramdır, eski bir putperest âdetidir. Eski Sümerlerde, eski Mısır’da, Perslerde, Hititlerde ahirete inanmadıkları için, şehadete inanmadıkları için ölümü bir felaket olarak görüyorlardı. Allah’a isyan olarak ağlarlardı. Biz Müslümanlar şehadeti şeref olarak biliyoruz.

Bütün şarkılar hep ağlama üstüne. Çünkü sadakat yok, vefa yok. Din neyi sağlıyor? Vefa, sadakat ve sabrı sağlıyor.

Yas tutmak eski Sümerlerin, Akadların, Hititlilerin, putperest kavimlerin, eski Mısır’ın uygulamasıdır, Kuran’da mebzul miktarda ayetle ve hadislerle yasaklanmıştır. Allah’a tevekküle zıt bir tavırdır.

Bazı kişiler çıkarıyla çatıştığında ağlamayı silah olarak kullanır. Kendini acındırmak için, bir şeyi elde etmek için, bir şeye karşı çıkmak için, karşı tarafı yıldırmak için o bir şeytani yaygara yöntemidir. Müslüman Allah aşkıyla ağlar. Bir insanı tedirgin etmek, yıldırmak için ağlanmaz. Bu bir ahlaksızlıktır, zulümdür.

Sürekli ağlamayı teşvik ediyorlar, yası teşvik ediyorlar. Millet olarak çürürüz, bu çok tehlikeli bir şey. Mümin ağlamayacak, küfür ağlasın, deccal taraftarları ağlasın. Mümin gülecek, neşeli olacak. İmanlı milletimizi üzüntüyle, yasla, korkuyla, ye’sle, ümitsizlikle, sıkıntıyla, sinir bozukluğuyla, ruhi rahatsızlıklarla çürütmek istiyorlar. Buna müsaade etmeyelim.

Neşe, sevinç, heyecan, güzellik her yeri saracak. Biz cehennem pisliği istemiyoruz. Cennet güzelliği, cennet sevinci istiyoruz. Mümin hiçbir olayda Allah’a isyan etmez. Her şeyde O’ndan razı olur. Her şeyde hayır görür, her şeyde tevekkül eder.

Ağlamak ne demek? “Ya Rabbi, senin bu yaptığını ben beğenmedim” diyorsun. Günah bu, isyandır, tuğyandır, olmaz böyle bir şey. Bilmeden yapıyorsa o ayrı ama bilerek yapıyorsa küfre düşer Allah esirgesin.

Deccal hüzün, acı ve ıstırap getirir. Toplumun umutsuzluk, ye’s içinde olmasını, Allah’a güvenmemesini telkin eder, Allah’ı sevmemesini telkin eder. “Sizi Allah yaratmadı, tesadüfen oldunuz” der. Biz de her şeyi Cenab-ı Allah’ın yarattığını, nizam verdiğini ve sevginin, güzelliğin, neşenin esas olduğunu anlatmakla mükellefiz ve yapıyoruz.

Mümin neşeli olacak, şevkli olacak. Bir şeye üzülüyorsa, sıkılıyorsa, kafayı takıyorsa artık vücut kendini korumak, ondan kurtulmak için kendini uyutmak ister. Ama neşeli olursa vücut uyumak istemez, hayatı yaşamak ister.

Ailelere şehitlik haberi verileceği zaman önceden manen hazırlanmaları gerek. Şehadetin büyük bir şeref olduğu, şehitlerin Allah Katında sağ olduğu, eğer buna inanmazsak, tevekkül etmezsek bunun haram olacağı güzelce anlatılmalı. Rabbimiz neylerse güzel eyler denilmeli.

Peygamberimiz (sav) ölen birisinin arkasından yas tutmayı haram kılmıştır. Tevekkül etmemek, Allah'ın yaptığına rıza göstermemek haramdır.

Sabrı tahammüle çevirmemek lazım, öbür türlü sabır eziyet olur. Sabır Allah’a tevekkülle, hoşnutluk içinde ‘Allah yaratıyorsa hayır vardır’ deyip sıkıntı, ıstırap çekmeden beklemektir. Öbür türlü tahammül olur ki o zordur, Allah vermesin.

Allah’a tevekkül edilmediğinde korku ve hüzün şirkin cezası olarak insana verilir.

Allah “hüzünlenme” diyor. Tavsiye zannediyorlar, farz hükümdür. “Korkma” farz hüküm, muhkem hükümdür. Açık emir, “Korkma”. Onun için Müslüman; hüzünlenmek, üzülmek bundan kaçınacak. Haramdır bunlar, mütevekkil bir Müslüman’ın yapacağı bir şey değil.

Allah’ın yaptığına inanıyorsan nasıl üzülüyorsun? Allah’ın yapmadığına inanıyorsan zaten mahvoldun demektir, Allah vermesin karşılığı cehennemdir.

Her olayı Allah yaptığına göre Dost’un yaptığı her şeyde hayır vardır. Dost’un yaptığı hiçbir şeye üzüntü duyulmaz.

Bizde ağlama olmaz. Çanakkale’de biz ağlamadık. Dumlupınar’da ağlamadık, Malazgirt’te ağlamadık. Biz niye ağlayalım? Şehitliği bu kadar isteyen bir millet olarak, şeref bilen bir millet olarak niçin ağlayalım?

Bu şehit cenazelerinde ağlama olayını lütfen kaldıralım. Kuran’a uygun değil, örfümüze uygun değil, İslam ahlakında böyle bir şey yok. Bu çok eski dönemlerde Sümerler’de görülen bir adettir. Cennete gidenin arkasından ağlanmaz.

Ağlama müşriklerin genel özelliğidir. Kendilerini ağlayan, zırlayan böyle güya içli, merhametli, üzülen insan olarak gösterirler. Ve böylece yolları da açılır. Halbuki insan Allah korkusundan, Allah sevgisinden ağlar; ama bunlar müşrik ruhuyla gösteriş için, oyun ve taktik için ağlar.

Münafığın gözüne, ruhuna, bedenine müthiş bir hakimiyeti vardır. Müslüman öyle değildir. Mesela Müslüman bir hata yaptığı ortaya çıktığında morarır, kıpkırmızı olur. Münafık akıl almaz soğukkanlıdır, beden kontrolü, sinir kontrolü, psikolojik kontrol müthiştir münafıkta, asla anlayamazsın.

Münafık şeytani bir zekaya sahip olur. O yüzden ona müthiş bir enaniyet gelir. Yani münafığa göre bir o vardır, bir de zavallı gördükleri, akıllarının zayıf olduğuna inandıkları.

Kadının şeytani varlık olduğu, güzel elbise verilmemesi gerektiği, dışarı çıkmasının yasak olduğu gibi hükümler bağnazlıkta var, İslam’da yok.

Münafık sinsiliğini, gizliliğini mühim bir silah olarak kullanır. Gizli vurur, gizli atak yapar ama onunla baş eden bir akıl çok müthiş bir akıldır, gelişmiş bir akıldır. Orta bir zeka ile münafıkla baş edilmez. Yüksek bir akıl ve yüksek bir iman gerekir.

İslam alemi mahvolmuş vaziyette fakat gelenekçi kesim bunu anlamıyor. Daha bağnaz olarak kurtulacağını zannediyor, battığı sistemi daha da geliştirerek kurtuluşa ereceğini düşünüyor. Daha tutucu, daha gelenekçi, daha korkunç bir görünüme girmek istiyorlar.