Adnan Oktar A9 TV; 24 Nisan 2016

Bilgi varsa sevgi yoksa o insan mahvolur. Sevgi hayattır.

İman dünyada de ahirette de nimete mazhar olan bir güzelliktir. Ama bizler Cenab-ı Allah’a dünyada ve ahirette nimet versin diye iman etmiyoruz; varlığı açık bir gerçek olduğu için kati bir kanaatle, Hakk-ul yakin bir imanla iman ediyoruz, aşık olduğumuz, çok sevdiğimiz için iman ediyoruz. Allah’ın rızası için yaşıyoruz.

Deccal hüzün, acı ve ıstırap getirir. Toplumun umutsuzluk, ye’s içinde olmasını, Allah’a güvenmemesini telkin eder, Allah’ı sevmemesini telkin eder. “Sizi Allah yaratmadı, tesadüfen oldunuz” der. Biz de her şeyi Cenab-ı Allah’ın yarattığını, nizam verdiğini ve sevginin, güzelliğin, neşenin esas olduğunu anlatmakla mükellefiz ve yapıyoruz.

Tarih tekerrür etmiyor. Sistem daima ileriye doğru gider ve yenilikler getirir, her dönemde değişir. Sen romantik bir tarih anlayışıyla aynı şeyleri yapmaya kalktığında ezilirsin, yenilirsin. Çağımız bilim, akıl, sevgi, iman çağı. Sevgiyle, imanla galibiyet gelir. Başka şeyle netice alamazsın.

İman olmazsa ne olur? Hiçbir şeyin kıymeti kalmaz. İman insana heybet ve güzellik verir. Allah sevgiyi imanla meydana getiriyor.

İnsan imanla güzel olur, kadın da erkek de imanla güzelleşir. Bir insanı aklından, imanından, temizliğinden, derinliğinden dolayı çok seversin.

Darwinist eğitim olduğu müddetçe kadın cinayetleri de devam eder. Çünkü Darwinist felsefe kadınları aşağılıyor. İnsanlarda Allah sevgisi bırakmıyor, merhamet bırakmıyor, şefkat bırakmıyor. Ancak imanlı nesiller kadına sevgiyi bilir. Bu da Mehdiyet devrinde olacak.

Sevgi, dostluk yayılsa insanlar çok rahat edecekler. İnsanlar birbirleriyle dost olmak istiyor ama tepkilerinin ne olacağını bilemiyorlar. Dostluğu bir başlatan olmuyor. İşte bu Mehdi (as) ile olacak.

Allah rızası için sevmenin öğretilmesi lazım. Allah rızası için sevme öğretilmezse ‘daha zengini’ ‘daha güzeli’ arayışı oluyor. Bir türlü yerleşik bir sevgi oluşmuyor.

İslam’ın üstüne kirli bir çul örttüler. İnsanlar o pisliği şu an görüyorlar. İslam adına türetilen hurafeler bütün dünyaya kan kusturuyor. Onu şeytan örttü, biz de kaldıracağız ve gerçek İslam ortaya çıkacak. Gerçek İslam insanlığa sevgi sunacak, merhamet sunacak.

Allah sevgisi insanda atalete müsaade etmez. Müslüman gafil olmaz. Her zaman atak, canlı ve dikkati açıktır. Gafil oldu mu bela her yerden sarar insanı. Allah esirgesin.

Mümin muttaki bir insanın Allah sevgisi, Allah korkusu yüzünde heyecan şeklinde kendini belli eder, görülür, hissedilir. Ama ruhu çökmüş, içi çökmüş, kafası çökmüş bir insanda bunu görmek mümkün değildir. Çünkü Allah’la bağını kopardığı için gafildir. Gafil olduğu için de heyecanı yok olmuştur.

Mümin cihat yani cehd etme şevkiyle heyecanlıdır. Bir insanın kalbinde eğer bir atalet varsa, gaflet varsa bitkin ve lakayt olur. İçine kapalıdır. Çünkü onu din ilgilendirmiyordur. Allah korkusu ilgilendirmiyordur. Allah sevgisi ilgilendirmiyordur. Onun yüzüne yansıyacak bir heyecanı olmaz.

Peygamberimiz (sav)’in bakışları çok keskindi. Niye? Çünkü kalbi sürekli Allah’la beraberdi. Allah’tan korkuyordu. Ama müşrikler bön bön bakıyorlardı. Çünkü onlar mide peşinde olan adamlar. Hayvan gibi, hayvanlardan da aşağılar. Tabii ki bakışlarında da hayvan görüntüsü oluyor.

Allah korkusu, Allah sevgisi anlamsız bir bakışı engeller. Allah korkusu olan bir insanın boş boş bakmasının hiçbir açıklaması olmaz. Allah’tan korkuyorsa mutlaka bakışları zeki ve keskin olur, dikkatli olur.

Kalp Allah’la beraberse o bakışta bir güzellik, bir derinlik, bir hoşluk vardır. Ama Allah’tan uzak gafil bir kalpte göz hemen belli eder. Cenab-ı Allah ayette onu zaten bize ihbar ediyor: “Eğer istersem onları simalarından anlarsın” Sima denilen, bakışıdır. Bakıştaki anlamsızlığın sebebi, ruhunun boş olmasıdır.

İman, akıl, elinde de Kuran; böyle bir insanla dünya baş edemez. En mühim mesele samimi iman etmek, samimi Allah’ı sevmek, samimi Allah’tan korkmaktır. Onun için öyle züppelik yaparak, çakallık yaparak, işte laf yarıştırarak, laf sokarak İslam’ı hakim etmek mümkün olmaz.

Münafık ayetlerini okurken, karşıdaki bir güç değil de kendimizin de münafık olabileceğini düşünerek, ayetleri kendi üstümüze alarak, Allah’tan korkarak kendimizi terbiye edeceğiz. Münafık zaten o ayetlerle hiç ilgilenmez. O yeni yeni oyunlar peşinde olur.

Cenab-ı Allah ümit ve korku içinde olmamızı istiyor. “Benim şuurum açık, ben cehenneme gitmem” demeyin diyor. Çünkü küfür içindeyken Müslüman olan sonra yeniden küfre düşen, yeniden Müslüman olan insanlardan bahsediyor Allah. Yani Allah ruhunu alır yeniden verir, ruhunu alır yeniden verebilir; o hale düşürebilir bir insanı Allah vermesin. Emin olmak doğru değil.

Cenab-ı Allah ümit ve korku içinde olmamızı istiyor. “Benim şuurum açık, ben cehenneme gitmem” demeyin diyor. Çünkü küfür içindeyken Müslüman olan sonra yeniden küfre düşen, yeniden Müslüman olan insanlardan bahsediyor Allah. Yani Allah ruhunu alır yeniden verir, ruhunu alır yeniden verebilir; o hale düşürebilir bir insanı Allah vermesin. Emin olmak doğru değil.

Kalpleri her türlü duyarlılıktan yoksun olanlar, merhameti bilmez, inceliği bilmez, Allah’ın derin sanatını göremez. İnsanlar neden hoşlanır, neden rahatsız olur bilemez.

Bir şey bildiğini sanan kişinin çok az şey bildiğini bilmesi gerekir. O bilgiyi de ona veren Allah’tır. “Ben en büyüğüm, ben en akıllıyım, ben en güzelim” iddiası çirkin. Her zaman başkasını övmek güzeldir. Öyle olan insan güzelleşir.

Kendini büyüteni Allah küçültüyor. Kendini küçülteni de Allah büyütüyor. Müminde enaniyet olmaz, büyüklük olmaz.

Münafığı, kafiri tahkik edeceğiz, analiz edeceğiz. Neden bu hale düşmüşler, çare nedir, ne yapılabilir, nasıl ikna edebiliriz, nasıl konuşabiliriz? Yanlışları neler? Müslümanlar için hangi konuda kötü düşünüyorlar? Nasıl zarar verebilirler? Nasıl bir oyun oynayabilirler, nasıl tuzak kurabilirler? Bunların araştırılmasının farz olduğunu Nisa Suresi’nin 104’üncü ayeti ehemmiyetli bir ibadet olarak bize bildiriyor.

Küfürden gelen bir insan, küfürdeki maya kaldıysa adam olmuyor. O maya onu kaplıyor yine. Yine o deli ruha dönüyor, o anormal ruha dönüyor. Ama o mayayı tamamen atarsa hakikaten tertemiz oluyor.