Adnan Oktar A9 TV; 23 Mayıs 2016

İmam Mehdi (as)’ın bir medrese eğitimi yoktur. Bir alime, hocaya bağlı değildir. İmanıyla, samimiyetiyle etkili olacaktır.

İslam akılla, derin imanla anlatılabilir. Peygamberimiz (sav) üniversite mezunu değildi. Elinde sadece Kuran vardı. Çok samimi imanlıydı, o yüzden çok etkili oldu. İmanıyla ve aklıyla etkili oldu.

Şu an Müslümanların yaptığı tebliğ yönteminde bilgi yeterli değildir, kültür yeterli değildir, modernlik hiç yeterli değildir. Bunlarla olmaz. Derin iman, derin samimiyet, derin akılla olur. En etkilisi budur.

Allah bir ülkede iman eden biri olduğunda onu hemen görür. Çünkü Kendisi yaratıyor. Ve olaylar hep o insanın çevresinde ona göre gelişir. Allah’ın en önem verdiği derin imandır, çok fazla çalışma değil.

Derin imanlı çok az sayısı olan bir topluluk olsun İslam dünyaya hemen hakim olur. Bütün mesele derin imandadır. İnsanların gayretine bağlamıyor Allah, insanların imanına, samimiyetine bağlıyor.

Müslüman son derece halim olacak. Çileye sabreden, zorluklara sabreden, acıya sabreden olacak. Gevşeme ve üzülme Hakk-ul yakin imanda olmaz.

Allah derin imana bakar, Kendisi’ni çok seviyor mu, sevmiyor mu? Derin imanla iman ediyor mu, etmiyor mu? Sadece ona bakar. O varsa tamam, başka bir şeye gerek yoktur.

Münafıklar Peygamber (sav)’e karşı hep zekayla yaklaşmaya çalıştılar. Peygamberimiz (sav) aklıyla üstün gelerek onları her seferinde rezil rüsva etti.

Cennet sevgi yurdudur. Allah müminlere, müminler de Allah’a sevgilerini ifade ediyorlar. Allah müminleri sevdiğini söylüyor, müminler de Allah’ı sevdiklerini söylüyorlar.

İnsanlarda akıl eksik olup zeka çok olabiliyor. Kültür bilgi çok oluyor, çevresi, imkanları geniş oluyor. Ama Allah’ı anlama ve Allah’a saygı duyma, Allah’ı sevme gücü yüksek vicdanlılarda olabiliyor.

Dünyayı artık akıl yönetecek. Akılsızların yönetmesi duracak. Akılsızlardan oluşan İngiliz derin devletinin felaketi gidecek, akıllılardan oluşan Mehdiyet’in gönül bağlıları gelecek.

Münafık ayetlerini okurken, karşıdaki bir güç değil de kendimizin de münafık olabileceğini düşünerek, ayetleri kendi üstümüze alarak, Allah’tan korkarak kendimizi terbiye edeceğiz. Münafık zaten o ayetlerle hiç ilgilenmez. O yeni yeni oyunlar peşinde olur.

Dünyadaki zorluklar güçlü bir imanın ve Allah sevgisinin gösterilmesi için gerekiyor. Zorlukların nimet yönünü görüp Allah’a sürekli şükretmek gerekir. Hz. Musa (as)'ın imtihanındaki zorlukların her biri Allah’ın onu sevmesi için vesile oldu.

Allah aşkı, çile, sabır, ruhu iyice güzelleştirdiğinde insan cennette Allah’ın tecellisini gördüğü için, Allah’ı sevdiği için çok şiddetli zevk alıyor. Onun için dünyadaki her beş dakika on dakika bile eğitim açısından çok hayatidir.

Her şey Allah sevgisiyle güzeldir. Allah'ın hediyesi olduğu düşünülünce nimetlerden zevk alınır.

Tarih tekerrür etmiyor. Sistem daima ileriye doğru gider ve yenilikler getirir, her dönemde değişir. Sen romantik bir tarih anlayışıyla aynı şeyleri yapmaya kalktığında ezilirsin, yenilirsin. Çağımız bilim, akıl, sevgi, iman çağı. Sevgiyle, imanla galibiyet gelir. Başka şeyle netice alamazsın.

Münafıklar ve deccaliyet çok detaycıdır. Allah onları detayın içerisinde helak ediyor, detayın içinde boğuyor. Müslüman çok sadedir. Çünkü her şeyi Allah’a bırakmıştır. Gayet akılcı yaklaşır, tevekkülle yaklaşır. İşleri de hep rast gider hep hayra nail olur.

Bilgiyle insan vahşi olabilir. Mesela komünist, Stalinist, terörist olabiliyor. Ama sevgiyle böyle olmuyor, sevgiyle insan oluyor. Allah’tan korkuyor, Allah’ı seviyor, insanları seviyor. Bilgiyle sevgiyi birleştirdiğinde muhteşem bir şey ortaya çıkıyor.

İslam’ın sevgisi merhameti öncü olacak, modernlik, kalite, sanat, demokrasi, laiklik, güzellik, Allah korkusu, Allah sevgisi, bütün dinlere saygı her yere hakim olacak, Türkiye de öncü olacak.

Mümin muttaki bir insanın Allah sevgisi, Allah korkusu yüzünde heyecan şeklinde kendini belli eder, görülür, hissedilir. Ama ruhu çökmüş, içi çökmüş, kafası çökmüş bir insanda bunu görmek mümkün değildir. Çünkü Allah’la bağını kopardığı için gafildir. Gafil olduğu için de heyecanı yok olmuştur.

Mümin cihat yani cehd etme şevkiyle heyecanlıdır. Bir insanın kalbinde eğer bir atalet varsa, gaflet varsa bitkin ve lakayt olur. İçine kapalıdır. Çünkü onu din ilgilendirmiyordur. Allah korkusu ilgilendirmiyordur. Allah sevgisi ilgilendirmiyordur. Onun yüzüne yansıyacak bir heyecanı olmaz.

Peygamberimiz (sav)’in bakışları çok keskindi. Niye? Çünkü kalbi sürekli Allah’la beraberdi. Allah’tan korkuyordu. Ama müşrikler bön bön bakıyorlardı. Çünkü onlar mide peşinde olan adamlar. Hayvan gibi, hayvanlardan da aşağılar. Tabii ki bakışlarında da hayvan görüntüsü oluyor.

Mümin hep dürüstlükle, samimiyetle, iyi niyetle, tevazu, mazlumluk ve yumuşak huyla yani halimlik ve itaatkarlıkla yaşar. Münafık tam tersidir. İsyankar, asi ve anarşist ruhludur.

Münafıkta en büyük korku gelecek korkusudur. Her türlü pisliği onun için yapar. Müslümanların yanından kaçmasının nedeni de odur.

Münafıklarla ilgili ayetlerden mümin etkilenir. Kişi etkileniyorsa o münafık olamaz. Ama münafık bu ayetlere güler, hiç etkilenmez. Umurunda da olmaz, azgınlığı, şeytanlığı daha da artar. Saldırganlığı, kindarlığı daha da artar.