Adnan Oktar A9 TV; 29 Haziran 2018

Münafıklar cehennemin en dibindedir. Münafıklar o kadar aşağılık ve haindir ki, Allah cehennem ehlini dahi münafıklarla ahirette muhatap etmiyor. Münafıklar gayya kuyusunun en dibinde sonsuza kadar kalacaklardır.

Allah münafıkların 70 kere de bağışlanma dileseler affedilmeyeceklerini bildirmiştir. Çünkü münafık Allah’a hain, Peygambere hain, müminlere hain, davasına hain bir alçaktır. Kuran’a göre münafığın affedilmesi mümkün değildir. En şiddetli azapla, cehennemin en derininde azap görecektir.

Münafık hiçbir zaman özgür değildir. Allah’tan bağımsız değildir. Münafık, münafıklık yapması için özel yaratılmış bir cisimdir. Allah’ın belirttiği eylemler dışında bir şey yapamaz. Yeri de hazırdır, cehennemdir.

Bir insan tüm hayatını Allah’a adadıysa, hayatın tüm yönlerinden kendini çekip sadece Allah için yaşıyorsa bu o kişinin takvasının delilidir. Ama buna rağmen Müslümanda yine de hep Allah korkusu ve cehennemden sakınma olur.

Allah sadece sevgiyle hayatı güzel hale getirmiştir. Sevgi gittiğinde cehennem gelir. Bir insan sevgiye yanaşmıyorsa ve sevgiyi bilmiyorsa cehennemde yaşıyordur.

Mümin cehennem korkusuyla ibadet etmez. Müminin ibadeti Allah sevgisinden kaynaklanır. Cehennemin varlığının amacı da Allah sevgisini, Allah korkusunu, helale harama titizliği, sevginin kalitesini ve derinliğini meydana getirir. Dolayısıyla mümin Allah’ı çok sevdiği için Allah’a ibadet etmiş olur. Mümin için cehennemin ateşinden ziyade Allah’ın ona darılması çok acıdır.

Açık şuurla bir insan asla Allah’ı inkar edemez. Öyle bir şeye gücü yetmez, imkansız. Ama ruh sahibi olmayanlar, mesela münafıklar bunu yapabilir, Allah’ı inkar edebilir. Onlar ölüdür zaten, cehennemliktirler. Allah Tevrat’ta da cehennemden ölüler diyarı diye bahseder.

Allah ahirette hiçbir mazereti kabul etmeyecek. Ancak Allah orada cehennem ehlini sorgulayacak ve konuşturacak. Bunun nedeni cehennem ehlinin ne kadar alçak ve kahpe olduklarını ve cehennemi neden hak ettiklerini göstermek ve müminlerin kalplerine bir ferahlık ve inşirah olmasıdır.

Allah cehennem ehlini ibret olsun diye dünyaya gönderiyor. Onların da varlıkları önemli çünkü onları gören müminler imanlarının değerini anlıyor, Allah’a olan yakınlıkları artıyor. Cehennem ehlinin ruhu yoktur, ölüdürler. Allah onları insanlara gösterse insanlar korkudan sokağa çıkamaz ama Allah onları belli etmiyor.

Mümin dünyayı cennete çevirmek ister. Şeytan ise dünyanın cehennem gibi olmasını ister. Nefret yayılsın ister. Dikkat ederseniz insanların çoğu birbirinden nefret ediyor. Bir partiyi seviyorsa diğerinden nefret ediyor, bir takımı tutuyorsa diğerinden nefret ediyor. Herkes bu vatanın evladı. Herkes birbirine saygı göstererek kardeşçe güzel yaşayabilir. Kardeşçe yaşamak varken akıl almaz bir nefret üslubu olması deccaliyetin atağının meydana getirdiği bir netice. Tüm gücümüzle bu sevgisizlik kirini temizlemek için ilimle irfanla gayret ediyoruz. Pozitif elektrikle, sevgiyle saygıyla sürekli insanlara kaliteyi, dostluğu, güzelliği, kardeşliği sevdirmek için gayret ediyoruz ve Allah’a şükür çok başarılı oluyoruz. Dostluk ve sevginin galip geldiğini 3-5 yıl sonra göreceksiniz.

Ahmak münafıklar Peygamberimiz’in bir savaşta şehit olacağını ve Müslümanların malına mülküne el koyacaklarını sanıyorlardı. Bu menfaat umuduyla gençlikleri boyunca İslam’a hizmet ettiler. Gençlikleri ellerinden gitti, hayatları bitti, hayalini kurdukları mal ve mülkün hepsine de Peygamberimiz ve Müslümanlar sahip oldu. Allah münafıkları eşşek gibi Müslümanlara hizmet ettirir, sonunda onların pisliğinden Müslümanları kurtarır. Münafıklar her şeylerini kaybettikleri için domuz gibi böğüre böğüre sürünerek yaşar, sonunda da cehenneme giderler.

Allah sonsuz güzellik, sonsuz iyilik, sonsuz akıldır. Allah bizim sonsuza kadar cennette güzel yaşamamızı istiyor. Allah bizim iyiliğimizi istiyor. Allah cehennemi, cennetin kıymetinin bilinmesi için yaratmıştır.

Biz alelade bir varlık değiliz. Allah’ın ruhunu taşıyoruz. Allah’ın ruhunu taşıyan hiçbir şekilde cehenneme gitmez. Ama mümin olarak her zaman cehennemden korkacağız, cehennemin insanı olmaktan Allah’a sığınacağız.

Cehennem derece derecedir. Cehennemin bazı yerleri karanlık, sıkıcı, dar sokaklardan oluşan izbe mahalleler şeklindedir. Allah’ı inkar eden ama kötülük yapmamış olanlar buralarda olur. Münafıkların kaldığı yerler ise dehşet vericidir, çok korkunçtur.

Cehennem ölü varlıkların mekanıdır. Cehennemin ölüler diyarı olduğu Tevrat’ta da geçer. Cehennemin varlığı cennet ehlinin kıyas yapması için vardır. Cehennemin varlığı cennetin güzelliğini kıyaslayan bir durumdur. Cennet ehli, cehennemle kıyas yaptığında en yüksek mutluluğu ve zevki elde eder.

Cehennemdekilerin en büyük ızdırabı cennet ehlinin mutluluğunu görmektir. Cennet ehli ise cehennemdekileri gördüklerinde Allah’a olan sevgileri artıyor. Allah’ın adaletinin tam tecelli ettiğini görüp şükrediyorlar.

Cehennemin amacı müminlerin mutluluğudur. Allah’ın adaletinin tecelli ettiğini görüp mutlu olmalarıdır. Cehennem ehli ölü olarak yaratılmış özel mahluklardır.

Cennette madde akıllıdır ve tamamı insanın lehine hareket eder. Mesela ağaç yoldaysa Müslüman geçerken kenara çekilir. Cehennemde de her madde oradakilerin aleyhinedir. Adam geçerken ağaç dalını boynuna dolar, taş gider ayağına çarpar.

Dünyada en çok istenecek şey Allah’a en derin aşkla sevgi duymaktır. Bazı insanlar iman eder ama Allah’tan uzaktırlar. İmanı teknik olarak anlıyor ve Allah’ın varlığını kabul ediyorlar ama aşkla Allah’ı sevmeyi bilmiyorlar. Allah’tan en çok istenecek şey Sonsuz Güç olan Allah’a en derin aşkla sevgi duymaktır. Bazı gelenekçiler de haşa Allah’ı merhametsiz, adaletsiz, herkesi cehenneme atan bir varlık olarak görüyor Peygamberi daha evla buluyorlar. Allah cehenneme atmak ister Peygamber insanları kurtarır zannediyorlar. Bu, faciadır. Allah’a güvenmemek çok ağır vicdan bozukluğudur. Bu zihniyetteki insanlar aslında Peygamberi de gerçek anlamda sevmiyorlar. Kafalarındaki Peygamber imajını seviyorlar.

Dünyadaki eğitimi almadan cennete gidilse cennetin bir anlamı kalmaz. Dünyadaki eğitimle cennetin güzellikleri anlam kazanır. Cennet ehlinin hepsi Allah’ın ruhunu taşır. Cehennem ehli ölü yaratılmış özel mahluklardır.

En aşağılık insanlar münafıklardır. Kahpe ve alçaktırlar. Dünyadaki her türlü zulmü bir kenara bırakıp, en başarılı en etkili gördükleri Müslümanlarla mücadele edeler. Münafıkların bu mücadelesi en baştan kaybedilmiş mücadeledir. Bu ahmakların yeri cehennemin en derin yeridir.

İslam’a hizmetle geçen her dakikası münafık için çok büyük acıdır. Bu acıyı sürekli yazarak ahmakça hafifletmeye çalışır. Ama yazdığı her satırda içi daha çok yanar ve o yazdığı her cümle her kelime için hem cehennemde de ayrı yanacaktır.

Mümin en çok Allah’ı gücendirmekten korkar. Mümini tek başına cehennemdeki azap değil Allah’a karşı mahcup olma ihtimali korkutur. Cehennemden korkmak da Allah rızasına uygun bir tavırdır. Cehennem korkusunu yanlış görmemek gerekir.

Mümin için rahatlık canının alınmasında başlar sonrasında kusursuz rahatlık vardır. Ölümden sonra mümin için tedirgin olacağı, heyecan duyacağı hiçbir şey olmaz. Tedirginlik yaşayacak olan sadece küfürdür. Cehennemin varlığı müminlerin Allah’ın adaletini görmesi ve bu adaleti görmekten sevinç duyması içindir.

Mümin kendisini sürekli kontrol edecek. Samimi miyim, iyi niyetli miyim, dürüst müyüm hep denetleyecek. Allah samimi bir mümini asla cehenneme koymaz ama mümin sürekli kendini kontrol ederek umut ve korku arasında yaşayacak.