Adnan Oktar A9 TV; 1 Ekim 2015

Ye, iç, gez.. Herkes yapar bunu. Çile olacak, hastalık olacak, zorluk olacak, belalar dertler olacak, buna rağmen Allah’ı aşkla seveceksin. Cenab-ı Allah’ın en sevdiği şey, bu işte.

Dünyada ne kadar uzun süre kalınırsa manevi makamda o kadar yükselme imkanı olur. Vefat ettikten sonra, cennete gittikten sonra cesaret kalkıyor, vefa kalkıyor, hepsi kalkıyor. Sadece yiyip-içip, gezip eğleniyorsun, Allah’a şükrediyorsun, melek gibi oluyorsun. Onun için dünyada uzun kalmanın da o faydası var. Çünkü kaldığında, milyonlarla sevap kazanıyorsun.

Hz. Mehdi (as) sevgi, merhamet, şefkat, akıl, dostluk, güzellik, sanat, estetik insanıdır. Avrupa zaten kabul edecek, Amerika zaten kabul edecek, bütün dünya masonluğu severek kabul edecek, bütün Tapınak Şövalyeleri, Gül Haç Teşkilatı ve bütün dünya derin devletleri kabul edecek. O yüzden dünyanın imamı oluyor Hz. Mehdi (as).

Uzun ömür İslam'a hizmet için istenir. İslam'a hizmet olmadığında kişi için belaya dönüşebilir. Adamın ömrü uzar, daha da cehennemin dibine gider. Hayırlı uzun ömür önemlidir. Sevabı kaybettikten sonra, Allah’a hizmeti kaybettikten sonra uzun ömrün bir faydası yok. Uzun ömür İslam’a fayda için önemlidir.

“Dünyada çileler var, acılar var” diyor. Sen Allah’a tam bir tevekkül et de bak bakayım acı çekiyor musun? Allah acıyı bilir ama acı çekmez. İnsan da acıyı bilecek ama tam tevekkül ederse acı çekmez. O sırrı, tam tevekkülün sırrını bulmak lazım.

Hz. Mehdi (as) insanların üstündeki zincirleri kaldıracak. Aydın, aklı başında, canlı, sevgi dolu bir İslam anlayışı olacak.

Gelenekçi Ortodoks kardeşlerimiz zannediyorlar ki bir Mehdi gelecek, mevcut bağnazlığı çok hafif görecek. “Böyle bağnazlık mı olur? Bunun yüz mislini yapacağım” diyecek. Ve dünya simsiyah bir karanlığa gömülecek zannediyorlar. Hz. Mehdi (as) yüz misli bağnazlığı çözecek.

İslam hakim olduğunda bir milyon sevap alan adam bir sevap alabiliyor. Daha önce bir icraatından, bir uygulamasından bir milyon sevap alan İslam hakim olduğunda beş sevap alır. Ondan sonra dünyanın anlamı kalmadığı için yani imtihan bittiği için artık süratle Kıyamet geliyor. Hz. Mehdi (as)’ın vefatı, Hz. İsa Mesih (as)’ın vefatı ve sonra süratle Kıyamet, inşaAllah.

Hz. Mehdi (as)’ın özelliği bastığı her yerde şeytanın ayağını kırmaktır. Faşizmin ayak seslerini yok etmektir. Özgürlüğü, sevinci, bayram ruhunu, iman neşesini bütün dünyaya tattırmaktır. Müthiş bir sosyal adalet oluşturmaktır.

Ateistlerin varlığı, din aleyhtarı her türlü yazı, konuşma, dinle alay edilmesi, Müslüman’ın sevabını artırmak içindir. Ona rağmen Müslümanlığa devam ediyorsa bu makbul oluyor.

Dinin aleyhinde gazetelerde, radyolarda, sokakta, aile içinde birçok yerde müthiş bir muhalefet var. Müslüman buna rağmen imanlı olduğunda çok fazla sevap alıyor.

Mehdi’nin görevi tahfiftir, yani dini hafifletmesidir. Şu an kurşun gibi ağırlaştırdılar dini, insanlar kaldıramıyor. Dini bozdular. Mehdi o kurşun gibi ağırlıkları alacak, din tahfif olacak, hafifleyecek ve insan fıtratına uygun hale gelecek. İnsanları gerçek dine döndürecek.

Peygamberimiz (sav) insanları kendine çağırmadı. Kuran’a çağırdı. Hiçbir peygamber kendine çağırmadı. Hep Allah’ın Kitabı’na çağırdılar. Mesela Hz. Musa (as) Tevrat’a çağırdı. Hz. İsa (as) İncil’e çağırdı. Mehdi (as) da insanları Kuran’a çağıracaktır.

Zannediyorlar ki Mehdi (as) saraylarda oturacak. Mehdi (as) evinde olacak. 4000 yıllık Tevrat’ta geçiyor; Moşiyah Mehdi için, “Sedirinden idare eder” diyor. Mehdi (as) dünyayı fikirleriyle, düşünceleriyle, sevgisiyle idare edecek. Bütün liderler ondan etkilenecek ve ona göre dünyayı yönetecekler.

Mehdi (as)’ın ilk yapacağı şey adalettir. Onun zamanında insanlar hiçbir şekilde zulme uğratılmazlar.

Tebliğ yaparken insanların hiç muhalefet etmediklerini düşünelim; her dediğimizi kabul ediyorlar, herkes bizi destekliyor, alkışlıyor; ahirete gittik, ne olacak? Sevap milyonda bir. Ama muhalefet varsa, sen cehd ediyorsan yani gayret ediyorsan sevabı milyonlarla toplarsın. Direnmeyi Allah mümine yağmur gibi sevap yağsın diye özel yaratır. Mümine rahmet olarak Allah tarafından sunulur.

Sabrı ve çileyi kabul etmiyor, doğrudan nimet istiyor. Olmaz öyle bir şey. Ne cennete kavuşabilirsin öyle, ne Allah’ın rızasına kavuşabilirsin. Burası imtihan yeri, eğlence yeri değil ki. Cenab-ı Allah, “Eğer Biz eğlence isteseydik alasını yapardık” diyor. “Şanımıza düşeni yaparız” diyor. Cennettir eğlence yeri. Burada öyle bir şey yok.

Bir insan Allah yolunda olursa Allah ona bereket, bolluk, güzellik veriyor. Ama çilesini de kabul edeceksin. Hep nimetini değil. Olmaz. Sabrını da kabul edeceksin, çilesini de kabul edeceksin. O zaman Allah nimetini yağmur gibi yağdırır üzerine.

Tebliğde kendisiyle alay edildiğinde, “Moralim bozuldu” diyor. Kaderden haberin yok, Kuran’dan haberin yok. Mucize gördüğün için Allah’a hamd et. Hayret et. Senin sevabın artıyor, onun günahı artıyor. Senin amacın sevap değil mi? Üzüldüm diyor. Sevabı arttığı için bir insan üzülür mü?

Çile Peygamberimiz (sav)'i güzelleştiriyordu. Hz. Yusuf (as)'u dünyanın en güzel insanı haline getirdi çile. Hep acıyla geçti hayatı. Akıl almaz güzeldi. Musa (as) ömrü boyunca acı, çile çekti. Nefis yakışıklıydı, kavmin en yakışıklısıydı.

Allah aşkının elde edilmesi için mutlaka çile gerekiyor. Çilenin olması için de şeytanın olması gerekir. Şeytan da genellikle münafıkları kullanır, küfrü kullanır.

Mümin imanla yakışıklı oluyor, imtihanla güzel oluyor. İmtihan kalktı mı mümin mahvolur, Allah esirgesin. Yani hiçbir zorlukla karşılaşmıyorsa hiçbir sevap almıyor demektir. İmtihana geldik biz. Onun için Cenab-ı Allah, “Daha öncekilerin başına gelenler sizin başınıza gelmeden hemen cennete gireceğinizi mi sandınız?” diyor.

Cennetin köşkleri, nehirleri, meyveleri.. hiçbir anlamı olmaz sevgi olmazsa, aşk olmazsa. Aşk için de imtihan yani eğitim gerekiyor, çile gerekiyor.

Mümin sevgide iyice ustalaştığında Allah cennetine alıyor. Durduk yere sevgi oluşmuyor; çileyle, acıyla, eğitimle sevgi gelişiyor.

Küfrün batağının içinde yaşayan insanlar, o kirden ciddi şekilde lekeleniyorlar. Bu, üstlerinde görülüyor. Etine, kemiğine, cildine, bakışına her şeyine yansıyor. O acımasız dünyanın, acımasız kiri her tarafına bulaşmış oluyor. İslam’ı yaşamaya başladığında, o kir üstünden yavaş yavaş gidiyor.