Adnan Oktar A9 TV; 1 Ekim 2015

Çile ne kadar çoksa, sevap o kadar çok oluyor. Hz. Mehdi (as)’ın karşılaştığı zorluklar say say bitmiyor. Her sayılan çile, yukarıya doğru bir basamak işte. Mesela 1000 kilometrelik basamaklar düşün, her biri 1000 kilometrelik basamak, çıkıyor da çıkıyor, çıkıyor da çıkıyor manevi makamın önü-arkası kesilmiyor.

Kim olursa olsun cenazeye saygı gösterilir. Cenaze aşağılanmaz, ölmüş artık adam, ruhu gitmiş, eti kemiği kalmış, o da çürüyecek. Kim olursa olsun olmaz.

Uzun ömür İslam'a hizmet için istenir. İslam'a hizmet olmadığında kişi için belaya dönüşebilir. Adamın ömrü uzar, daha da cehennemin dibine gider. Hayırlı uzun ömür önemlidir. Sevabı kaybettikten sonra, Allah’a hizmeti kaybettikten sonra uzun ömrün bir faydası yok. Uzun ömür İslam’a fayda için önemlidir.

İslam hakim olduğunda bir milyon sevap alan adam bir sevap alabiliyor. Daha önce bir icraatından, bir uygulamasından bir milyon sevap alan İslam hakim olduğunda beş sevap alır. Ondan sonra dünyanın anlamı kalmadığı için yani imtihan bittiği için artık süratle Kıyamet geliyor. Hz. Mehdi (as)’ın vefatı, Hz. İsa Mesih (as)’ın vefatı ve sonra süratle Kıyamet, inşaAllah.

İnsanın enaniyet yapacak hali yok ki; sen kandan, etten, kemikten, sinirden oluşmuş bir varlıksın, doğal ihtiyaçların var, ne havalara giriyorsun? Ölüp gideceksin, nereye poz yapıyorsun? Ve çok kısa sürede bitiyor hayat. Her cenaze mezarın içinde alenen şişip patlıyor. Havaya girecek bir hali yok insanın, zavallı bir varlık.

Bütün ömrü mümin olarak geçmiş bir insanın, “Ölüm anında acaba imanımı muhafaza edebilecek miyim” diye endişe etmesi şeytandan bir vesvesedir. Bunu hiç kaale almalarına gerek yok. Böyle bir şey olmaz. Yani içten, bilinçaltındaki iman esastır. Yoksa kişinin aklına birçok şey gelebilir, onların hiç geçerliliği yok. Allah onun bütününe bakar.

Ateistlerin varlığı, din aleyhtarı her türlü yazı, konuşma, dinle alay edilmesi, Müslüman’ın sevabını artırmak içindir. Ona rağmen Müslümanlığa devam ediyorsa bu makbul oluyor.

Dinin aleyhinde gazetelerde, radyolarda, sokakta, aile içinde birçok yerde müthiş bir muhalefet var. Müslüman buna rağmen imanlı olduğunda çok fazla sevap alıyor.

Beden, ölümü ve yok olmayı hiç istemez. Hücreler hiç istemez. İnsana en şiddetli ızdırap veren şey odur. Allah bu ızdırabı İslam diniyle ortadan kaldırıyor.

Kabir azabı diye bir şey yok. Öldüğünde başka bir boyuta geçersin. Öldüğün anda sana mümin olduğun hemen hissettirilir, hemen anlarsın. O duyduğun huzurdan, rahatlıktan hemen anlarsın. Bir de Allah kuluna zulmetmez, öyle bir şey yok. Haşa, Allah öyle adaletsiz zulüm anlayışında değildir. Sonsuz akıldır, sonsuz merhamettir.

Kıyametin de ölümün de Müslümanları rahatsız edecek hiçbir yönü yoktur. Müslüman eğer kendisine zulüm yapılacağına yahut acı çekeceğine inanırsa bu Allah'ın gücüne gider. Çünkü Allah diyor ki, "Bana güven. Sen iyiysen sana bir zarar gelmez." Mümin daima Allah'a hüsnü zan edecek.

Tebliğ yaparken insanların hiç muhalefet etmediklerini düşünelim; her dediğimizi kabul ediyorlar, herkes bizi destekliyor, alkışlıyor; ahirete gittik, ne olacak? Sevap milyonda bir. Ama muhalefet varsa, sen cehd ediyorsan yani gayret ediyorsan sevabı milyonlarla toplarsın. Direnmeyi Allah mümine yağmur gibi sevap yağsın diye özel yaratır. Mümine rahmet olarak Allah tarafından sunulur.

En ala en güzel vücut bile toprağın altında paramparça olacak. Hayat çok kısa. Halihazırda Allah’ın verdiği şekle hamd ederiz, şükrederiz ama o vücuda insanın bağlanması olmaz. Dünya güzeli insan, bir açılıyor mezarı bir iskelet, kafatası, kollar kemikler. Nice pehlivanlar nice aslanlar mezarda kemikleri çürümüş yatıyorlar.

Müminler vefatlarından sonra daima güzel şeylerle karşılaşırlar. Zorluk, ıstırap, korku; öyle bir şey hiçbir aşamada yok. Her yerde işleri düzgündür. Vefat ederken, dirildiğinde, cennete alınırken hiçbir şekilde tedirginlik yaşamazlar.

Tebliğde kendisiyle alay edildiğinde, “Moralim bozuldu” diyor. Kaderden haberin yok, Kuran’dan haberin yok. Mucize gördüğün için Allah’a hamd et. Hayret et. Senin sevabın artıyor, onun günahı artıyor. Senin amacın sevap değil mi? Üzüldüm diyor. Sevabı arttığı için bir insan üzülür mü?

Uyku dünya aczidir. Her gün belirli bir saatten sonra insanın uykusu geliyor. Gidip ölmeye yatıyor, ölüyor, sonra saatler sonra diriliyor. Banyo yapıyor, yemeğini yiyor. Yine akşam yeniden uykusu geliyor. Ölme saati geliyor, yeniden ölüyor. Sabah yeniden diriliyor. Öle dirile, öle dirile hayatı bu şekilde geçiyor. Sonunda bir kere daha ölüyor, bir diriliyor, başka alemde.

Ölüm, müslüman için öyle uğraştırıcı bir şey değildir. Birden rüyadan kalkma şeklinde oluyor. Allah “kolayca” diyor, tam kolaylık anlamında söyler Allah, yarımı kolay diye söylemez. Mesela adam biraz acı çekiyorsa, biraz zorlanıyorsa onun adı kolaylık olmaz. Sıfır zorluğa kolaylık denir.

Mümin imanla yakışıklı oluyor, imtihanla güzel oluyor. İmtihan kalktı mı mümin mahvolur, Allah esirgesin. Yani hiçbir zorlukla karşılaşmıyorsa hiçbir sevap almıyor demektir. İmtihana geldik biz. Onun için Cenab-ı Allah, “Daha öncekilerin başına gelenler sizin başınıza gelmeden hemen cennete gireceğinizi mi sandınız?” diyor.

Müslüman’da küsme olmaz. Kalp sürekli Allah ile beraber. Dünya kısa bir kurs, kısa bir eğitim. Burada ne sükse yapılır, ne akıllılık iddiası, ne zekilik iddiası hiçbir şey yapılmaz. Uzaydan bakılınca toz gibi dünya. Biraz daha ilerleyince hiç görünmüyor. Tozun içinde, tozun tozudur insan. Zavallı bir varlık. Neyine kibirleniyorsun? Ölüp gideceksin.

Şımarma, azıtma ve insanlara gösteriş yapma iç içedir. Gariban insanlara poz yapıyor. Sen de garibansın, insanlar da gariban. Ölüp gideceksin. Aklını başına al. Etten kemikten oluşmuşsun nihayet. Elbise giysen ne olur? Bilgisayarın olsa ne olur? Telefonun olsa ne olur? Et kemik olduğun için ölüyorsun, mezarın altına koyuyorlar, paramparça olup çürüyeceksin. Niye şımarırsın? Niye azıtırsın? Niye gösteriş yaparsın?

Mehdiyet çok uzun bir dönemdir. Dönemin uzun olmasının, 40 yıl sürmesinin sebebi sevabının çok olması içindir. Yoksa Allah dilese İslam’ı bir yılda da hakim eder. Ama o zaman bir senelik sevap alınır. Allah sevabının çok olması için Mehdiyeti 40 yıla yaymıştır.

Mümini güçlendiren, münafıklardır. Yoksa müminin cennetteki makamı yükselmiyor. Münafığın densizlikleri, oyunları, kurnazlıkları, kahpelikleri, kalleşlikleri olmasa müminin makamı belli bir derecede yükselebilir. Ama münafıkla çok yükselir. Kafirle bir yükseliyorsa münafıkla milyon yükselir. Çünkü münafık çok daha eşeddir.

Yaşlıya bakmak tabii ki zordur ama sevabı çok fazla. Sevabı fazla olsun diye, Allah onu o zor hale getiriyor. O sevap kaçırılmaz.

Anneanneleri, dedeleri evlerde tutmak lazım. Berekettir. Bakımevlerine göndermek uğursuzluk getirir. Aynı şartları evinde oluşturursun. Evin bir odasını ayırırsın, o eve rahmet iner. Orada çekilen çile ve zorluk yağmur gibi sevap getirir.

Küfrün batağının içinde yaşayan insanlar, o kirden ciddi şekilde lekeleniyorlar. Bu, üstlerinde görülüyor. Etine, kemiğine, cildine, bakışına her şeyine yansıyor. O acımasız dünyanın, acımasız kiri her tarafına bulaşmış oluyor. İslam’ı yaşamaya başladığında, o kir üstünden yavaş yavaş gidiyor.