Adnan Oktar A9 TV; 16 Mayıs 2015

Allah büyüklüğünün ifade edilmesinden hoşnut oluyor. Allah'ın ona ihtiyacı yok ama Allah sevgiyi ister.

Bir insan istediği kadar sevimli olsun, Allah sevdirmezse sevilemez. Sevimliliği meydana getiren de, sevdiren de Allah'tır.

Mümin imanla yakışıklı oluyor, imtihanla güzel oluyor. İmtihan kalktı mı mümin mahvolur, Allah esirgesin. Yani hiçbir zorlukla karşılaşmıyorsa hiçbir sevap almıyor demektir. İmtihana geldik biz. Onun için Cenab-ı Allah, “Daha öncekilerin başına gelenler sizin başınıza gelmeden hemen cennete gireceğinizi mi sandınız?” diyor.

Sevgini Allah'a ver. Direkt çocuğa veriyor sevgisini. “Ya Rabbi, ne güzel yarattın” demiyor. “Ne güzel tecelli ediyorsun” demiyor. O zaman da Allah bela veriyor işte. Bin bir türlü azap. Ya çocuğunu elinden alıyor Allah, ya kendine bir hastalık veriyor, ya içine bir sıkıntı veriyor, ya genel bereketini bozuyor. “Ya Rabbi, Sana hamdolsun” desene, “Ne güzel yarattın” desene. “Senin tecellin” desene.

Allah bizim imani hassasiyetimizi kontrol ediyor. Hz. Adem (as)'dan itibaren kıyamete kadar hiç falso olmadan mükemmel imtihan olacaktır insanlar. Hiç kimseye öyle aklının ihtiyarını alacak bir ayrıcalık tanınmamıştır.

Allah “Dünya oyun ve eğlence yeri değil” diyor. “Oyun ve eğlence yeri cennettir. Dünya imtihan yeridir” diyor. Onun için, dünyaya kafanızı takarsanız buraya saplanır kalırsınız diyor Allah. Ama ahireti amaçlarsanız, Benim rızamı amaçlarsanız sonsuza kadar sizi mutlu ederim, eğlenirsiniz, gülersiniz diyor. Dünyaya kafayı takan sadece sürünür, söyleyeyim. Sadece debelenir, çırpınır. Başka bir şey olmaz.

İncil’in güzel yönü, sevgiden çok bahsedilir. Muhabbetten, dostluktan, affetmekten, kardeşlikten çok bahsedilir. O yönüyle çok ferahlatıcıdır. Çok iç açıcıdır.

Dinden uzak olunca, İslam’dan uzak olunca, Allah korkusundan uzak olunca, Allah sevgisinden uzak olunca hayat kâbus oluyor. Tek kelime Allah’tan bahsetmiyorlar. Bir kere “Allah” de. Dilin mi kopar, bir “Allah” de, bir şey olmaz. Demiyorlar. Akılalmaz bir huzursuzluk, akılalmaz bir gerginlik. Sevgi sıfır. Sevgi diye bir şey yok, bitmiş sevgi. Saygı da yok, saygı da gitmiş.

Din gayet kolay ve sade. Sevgi, merhamet, dostluk, kardeşlik, affedicilik, diğergamlık, fedakarlık, yiğitlik, delikanlılık. Ne güzel olur cömertlik. Mesela sevdiğin bir insan var malı, mülkü olmuyor. Cömert davranıyorsun, mutlu oluyor, seviniyor. Sana da iyi gelir o.

Materyalistler, “Madem Allah var, dünyayı bir anda cennete çevirsin. Niye bu acılar sıkıntılar var?” der. Akla bak, sen imtihan olmaya gelmedin mi buraya? Eğlenmeye gelmediğine göre, imtihana geldiğine göre tabii ki acı sıkıntı olacak. Zorluklar olacak. Zorluk olmadan nasıl imtihan olacaksın sen?

Ayette Allah Hz. Musa (as) için “Onu esaslı bir denemeden geçirdik” (Taha Suresi, 40) diyor. İmtihandan geçirdik. Ondan sonra ulu'l azim peygamber oluyor. Alelade olaylar olsa herhangi bir insan olurdu o zaman. Ama olağanüstü imtihan edilince olağanüstü insan olmuş oluyor.

Allah çok kapsamlı imtihan ediyor. Öyle sıradan bir imtihan olmuyor. Ciddi bir imtihan var, ciddi bir eğitim var. Sırf imtihan değil, adı imtihan da aslı eğitim.

Bir şey oluyor, sabrediyoruz. Ama sabrı safha safha daha güçlendiriyoruz, daha geliştiriyoruz. Bu ne? Eğitim. Nereye eğitim? Cennete eğitim. Allah bir avuç mümini seçiyor, burada eğitiyor. Doğrudan gidildiğinde Hz. Adem (as)’ın ilk baştaki konumu meydana geliyor. Olmuyor yani. Eğitim olduğunda kafa yerine geliyor. Kişilik yerine geliyor, nimetin kıymeti biliniyor.

Allah güzel bir imtihanla imtihan ediyor. Aslında güzel bir eğitim aynı zamanda. Sonunda olgunluk oluyor, nezaket oluyor, cennet ahlakına uygun bir kişilik oluyor.

Bilginin sahibi Allah’tır. Allah bize istediği kadar bilgi veriyor. Sevginin sahibi de Allah’tır. Allah’ın istediği kadar seviliriz. Tecellinin sahibi de Allah’tır. Biz bir insanı sevdiğimizde Allah’ın tecellisini severiz.

Bir kadınla bir erkeğin birleşmesi için şartlar vardır. Bir kere kadının o erkeği çok sevmesi gerekir, saygı duyması, değer vermesi, güvenmesi gerekir. Helali olarak görmesi lazım, kalbinde tutku duyması lazım. Ancak o zaman Allah bir hoşnutluk duygusu verir. Yoksa köpek gibi bir kad��nın etine kemiğine saldırmak çok aşağılık bir harekettir.

Bir kadının sevgisi olmadığı halde, bir talebi olmadığı halde, kalbinde bir muhabbet olmadığı halde onu ilişkiye zorlamak doğrudan karaktersizlik, ahlaksızlık ve haysiyetsizliktir.

Sevgi, güzellik, sanat hayatın amacıdır. Bunlar yoksa, sen niye köprü yapıyorsun, niye tüp geçit yapıyorsun karadan, denizden? Bunların hepsi boş hale gelir. Sevginin olması için, sevgiyi besleyen sanat ve estetiğe çok önem verilmesi gerekir.

Sevgi eğitimi verilmesi lazım. Sevgi dünyanın ana hayat noktasıdır. Sevgi yoksa hayat da yoktur.

Mümin Allah’a ölümüne bağlanacak. Şehit olmayı da kabul edecek, gazi olmayı da kabul edecek, hapishaneyi de kabul edecek, tımarhaneyi de kabul edecek. Başına geldiğinde hamd edecek, şükredecek. O zaman Allah yollarını alabildiğine açıyor.

Cenab-ı Allah imtihanın gereği olarak şeytana müsaade ediyor. Bu vesilesiyle de insanlar mükemmel imtihan olmuş oluyor. İnsan nefsi şeytanla mücadele ede ede olgunlaşıyor, kâmil hale geliyor.

Rahman ve Rahim, ikisi de sevgi ifade eden kelimelerdir. Her ikisinin de kökenlerinde sevgi vardır. Rahim; sevgiyle koruyan, sahip çıkan, hep hayrına koşan, hayırla yaratan anlamındadır.

Küfrün zırvası o kadar zordur ki o bir dünya imtihanıdır. Sabır gerektiriyor bir, dikkat gerektiriyor iki, onun o münasebetsiz sözünün hangi noktada çürütülmesi gerektiği ayrıca araştırılması gerekiyor. Bir noktada olmuyor, hepsini ayrıca ayetle delillendirmek, mantık da ileri sürmek gerekiyor.

Müminlerin imtihanı hakikaten zorludur. Yani kolay imtihan olursa Müslüman için o küçük düşürücüdür, hakikaten onun için çok acı bir durum vardır, bir gariplik vardır. İmtihanı ne kadar zorluysa o kadar makbuldür.

Kadın üstün bir varlıktır, güzel bir varlıktır. Allah kadın ve erkeği eşit yaratmıştır ama kadın muteber bir varlıktır.