Adnan Oktar A9 TV; 3 Mayıs 2018

Bir insanı değerli kılan egoist olmaması, akıllı olması ve samimi olmasıdır. Egoist olmak çok aşağılayıcı ve korkunç bir şeydir.

Samimiyet, Allah’ın büyüklüğünü iyi bilmek ve bencillikten uzak olmak başarının üç gerçek sırrıdır.

Egoist olmayan her insan asildir. Sevdikleri için yaşayan herkes asildir. Egoist olan basitlikten kurtulamaz. Basitlik insanı en çok kirleten çirkinliktir. Bir çok insan bilerek veya bilmeyerek bu belanın içine girer. Bir insan bencillikten kurtulursa dünyanın en kaliteli insanı haline gelir.

Samimiyeti Allah’tan istemek lazım. Samimiyet kolaydır ve ferahlatıcıdır. İnsan hemen üzerindeki baskının kalktığını hisseder. Samimi olduktan sonra bencillik biter. Allah’ın büyüklüğünü kamil anlamda anlayan samimi bir insan dünyadaki en büyük manevi güç haline gelir.

Şeytanın iddiası insanlar birbirini sevmeyecek, Allah’ı sevmeyecekler. Acımasız, bencil, sevgisiz, merhametsiz olacaklar, kan dökecekler diyor. Şeytan tüm gücüyle kendini haklı çıkarmak için insanlara sevgisizliği dayatıyor.

Allah’ı seven insan hep güzellik kazanır. Allah’ı sevdiğinde bencil olmuyorsun, kendin için yaşamıyorsun, Allah ve sevdiklerin için yaşıyorsun, dürüst oluyorsun, samimi oluyorsun… Bunların hepsi Allah’ı düşündüğünde kazandığın güzellikler.

Samimiyet aklın üzerindeki tüm baskıları ortadan kaldırır. Egoistlik, dar düşünme, duygusallık, olumsuz düşünme gibi saldırgan fikirlerden arındığında akıl berraklaşır. Bu berraklıkla Allah’ın büyüklüğü anlaşılır. Samimiyette ferahlık vardır. Konuşma, düşünme, muhakeme, yargı düzgünleşir.

Egoist olmayan insan melek gibi olur. Egoistlik insanları mahvediyor. O belanın içinden çıksalar muazzam güzel yaşarlar. Egoist olsan da bir tabak yemek yiyorsun olmasan da, egoist olsan da bir yatakta yatıyorsun olmasan da. Ne gerek var kendine bu kadar eziyet etmeye. Bırak kendini, Allah için yaşa. Allah için yaşayanın hem kendisi hem hayatı çok güzel olur.

Bir genç kızın karşısındakini sevebilmesi için o kişinin Allah’a imanını, bencil olmadığını, diğergam olduğunu görmesi gerekir. Karşısındakinin güzel ahlakını gören bir genç kız o kişiyi doğal olarak candan sever.

Bir insanın Allah’tan çok korkması, Allah’ı çok sevmesi, egoist ve bencil olmaması, iman hakikatleri ve Kuran mucizelerini sürekli düşünerek kafasını canlı tutması gerek. O zaman sürekli dengeli olur.

Derviş ahlaklı insan olmak güzeldir. Bencil olmamak için mutlaka maddi imkan gerekmez. Maddi imkanı sınırlı da olsa insan fedakar olur. Dünyadan geçen insan olunduğunda egoistlik sıfır olur.

İnsanların büyük bölümü basit çıkarlarını haşa Allah’a tercih eden bir cahillik ve bencillik içindedir. İnsanların tüm bu nankörlüğüne rağmen Allah çok merhametli ve şefkatlidir.

Bir insanı herkesin kötülemesi bir anlam ifade etmez. İnsanların çoğu sevgisiz olduğu için kitlevi kötülemeleri hiç kaale almamak lazım. Basit insanlar basit insanların etkisinde kalır. Kaliteli insanlar ise hür iradeleriyle, kendileri gözlemleyerek görerek karar verirler.

ALLAH’A MÜSPET VE OLUMLU BAKMAK GEREKİYOR. Allah tabi ki imtihan edecek. MUTLAKA ZORLUKLARLA İMTİHAN OLACAKSINIZ. İmtihan karşısında basit insanlar düşecek, sağlam insanlar ayakta kalacak.

Darwinist yetişmiş bir insan egoisttir, insana saygı duymaz sadece kendi çıkarı için gerekli olduğunda karşısındaki kişiye geçici saygı gösterir.

İnsanların bir kısmı çıkarlarıyla çatıştığında çirkinleşir, yalan söyler, oyun oynarlar. Bu çirkin ahlaka sahip olanların pis bir elektriği vardır.

Mümin ısrarla kendini basitlikten, adilikten korur. Basit insanların güldükleri şeyler çok kalitesizdir. Asil bir insan basitlikten uzak durur. Basitliğe basitlikle karşılık vermek Müslümana yakışmaz. Müslümanın her tavrının asil olması lazım.

İnsanın sürekli kendini geliştirmesi önemlidir. Mümin Kuran'la İslam'la kendini tezkiye edecek, basitliklerden, sıradanlıktan kurtulacak.

Asalet önemli bir konudur. İnsanların basitleştiği bir ortam veya basit bir insan, insanları rahatsız eder. Adi insan çok rahatsız edicidir. Asil insan çok doyurucudur, asil insandan zarar gelmez. Hatta, "Asil azmaz, bal kokmaz" derler halk arasında, meşhur atasözüdür. Ama adiden her şey beklenir, basit adamdan her şey beklenir. Yalakalık yapar, çıkarcılık yapar, egoistlik yapar. Ama asil bir insan ona tenezzül etmez.

Münafık Kuran’ı kendi kafasınca Müslümanların aleyhine kullanmak için öğrenir. Münafıkta şeytani bir zeka olduğu için bunlarla ilmi mücadele ince akıl gerektirir. Bu da Müslümanların dikkatinin açılmasına, sevaplarının çok yükselmesine vesile olur.

Münafık dinsizdir, ama Müslümanlarla mücadele etmek için dini kullanır. O şekilde daha etkili olacağını düşünür. Sokak mantığıyla düşünen insanları, dini kullanarak etki altına alırlar. Peygamberimiz döneminde de sokak mantığıyla bakanlara etki etmek için “ne iş bu sıcakta savaşa mı çıkılır” diyorlardı ve haşa Peygamberimizi dinsizlikle suçluyorlardı. Çok ahmak oldukları için dini getiren Peygamberi haşa dinsizlikle suçlayacak kadar akılsızca ithamlarda bulunuyorlardı.

Sevginin temel şartı akıllı ve samimi olmaktır. Sevgi bina kurar gibi yüzden fazla temel değer üzerine kurulur. Affetmek, değer vermek, sabretmek, merhamet etmek… İşte Kuran, sevgiyi oluşturan tüm bu ana şartları bize öğreten kitaptır. Allah’ın büyüklüğünü anlayan kişi Kuran’ı nasıl yaşayacağını çok iyi anlar. Sevginin ilerlemesi için akıl, dikkat, irade, özen ve sabır gerekir. Mümin bu konuda yorulmaz ve kafa karışıklığı da yaşamaz. Kuran’dan öğrendiklerini çok seri uyguladığı için sevginin güzel yoluna girer ve ilerler.

Ölüm rüyadan keskin bir şekilde uyanmaktır. Müslüman ölümle birlikte ferahlar. Görüntü çok net ve keskindir.

Önemli olan bir insanın çok bilgi sahibi olması değil, sevgiyi bilen olmasıdır. Sevgiyi bilen cahil olmaz. Mutlaka Allah onu eğitir.

Her nimet Allah korkusuyla kazanılır. Sevgi, akıl, güzellik her şey Allah korkusuyla oluşur. İnsanlar Allah’tan korktuklarında neler kazanacaklarını bilmiyorlar. Oysa her şeyin temelinde Allah korkusu vardır. Allah korkusu insanı dehşete düşüren bir korku değildir. Allah’ın sevgisini kaybetme korkusudur.