Adnan Oktar A9 TV; 3 Mayıs 2018

Önemli olan bir insanın çok bilgi sahibi olması değil, sevgiyi bilen olmasıdır. Sevgiyi bilen cahil olmaz. Mutlaka Allah onu eğitir.

Sevginin temel şartı akıllı ve samimi olmaktır. Sevgi bina kurar gibi yüzden fazla temel değer üzerine kurulur. Affetmek, değer vermek, sabretmek, merhamet etmek… İşte Kuran, sevgiyi oluşturan tüm bu ana şartları bize öğreten kitaptır. Allah’ın büyüklüğünü anlayan kişi Kuran’ı nasıl yaşayacağını çok iyi anlar. Sevginin ilerlemesi için akıl, dikkat, irade, özen ve sabır gerekir. Mümin bu konuda yorulmaz ve kafa karışıklığı da yaşamaz. Kuran’dan öğrendiklerini çok seri uyguladığı için sevginin güzel yoluna girer ve ilerler.

Bir insan karşısındakinin akıllı olduğunu anladığında o kişinin yanında rahat eder. Akıllı, derin imanlı, samimi bir müminin her sözü çok olumlu etki yapar.

Allah’ı seviyorum. Allah’ı seven her şeyi sever. Allah’ı sevdiğim için hayatı seviyorum. Allah’ı sevmeyen insan için hayat anlamsızdır, cehennem gibidir. Allah’ı sevmeyen insan ölü gibi yaşar.

Müslümanın aklını çok keskin ve dikkatli kullanması lazım. Dünya çok süratli gidilen bir pist gibi. Bu pistte araba kullandığını düşünerek çok akılcı hareket etmek gerekiyor. İradeli, akıllı ve çok dikkatli olursan hiçbir şey olmaz. Bu arabayı kullanırken Allah ile sürekli bağlantıda olmak şart. İnsan bir şeyi kendi yapıyor sandığı anda akli dengesini kaybeder.

Önce samimi olup ruhu ve aklı normal hale getirmek gerekiyor. Sonra Allah’ın büyüklüğünü sabır ve cesaretle iyice kavrarsa ve tevekkül etmede azimli olursa o zaman insan dünya çapında metafizik bir güce dönüşür. Aklında bir sıcaklık ve içinde güven duygusu şeklinde garip bir his şeklinde bu insana verilir ve bu insanı yenmek, etkisiz hale getirmek mümkün olmaz.

Kıyafetin sadece işlevsel olması bakımsızlığa sebep oluyor. İnce ince emek verilen, özenli kıyafetler yerine sadece rahatlığın esas alınması insanların elinden sanatı ve estetiği alıyor. Güzellik öncelik olmuyor. Bu da deccaliyetin insanlara getirdiği zararlardan biridir.

Cenneti cennet yapan derinlik, Allah’ı alabildiğine en derin şekilde sevmektir. Cennetin zenginliği için Allah’ı delice sevmek gerekiyor. Dünyada kahredici çileler içinde Allah’ı coşkuyla sevmek, cennetin güzelliğini ve zenginliğini arttırır. Dünyadaki çile insanın kendisini sevmesinin de önemli bir vesilesidir.

İslam Birliği biz bir araya dostluk için, sevgi için, kardeşlik için, savaşları durdurmak için geldik anlamında olacaktır. Biz ırk temelli bir birlik arzusu içinde değiliz. Kavgaya dayalı birliktelikler facia olur, bunu asla kabul etmeyiz. Hep sevgi, hep dostluk, hep kardeşlik esas olacak.

Sabır akıllı insanların vasfıdır. Sabretmemek insanı çok küçük düşüren bir durumdur.

Acılar ve zorluklar dünya eğitimi için şarttır. Dünyanın ve ahiretin anlamı için mutlaka zorlukla karşılaşmak gerekir. Derinlik, aşk, tutku bu zorluklarla meydana gelir. Zorluk yoksa yiğitlik, fedakarlık, vefa, sevgi oluşmaz.

Allah bizden tüm ibadetleri sevgimizi gösterdiğimiz için istiyor. Sabırlı olmak, namaz kılmak, hacca gitmek hep sevgimizi göstermek amaçlıdır. Allah kullarından sevgi ister, Allah sevgiyi sever.

Allah en çok aşkı sever. Tüm kainat aşk, tutku, sevgi üzerine kurulmuştur. Namazın, orucun, tüm ibadetlerin amacı sevgidir. “Sabaha kadar namaz kıldım ayağım şişti” diyor. Allah’ın istediği bu değil. Allah’ın istediği gönülden Allah’ı severek namazını kılman, ibadetlerini yapman.

Sevgiyi yaşayabilmek için önce derin bir akılla Allah’a hayran olmak, Allah’a derin sevgiden kaynaklanan derin bir tutku ve derin bir Allah korkusu gerekiyor. O zaman insan kendisini de sever, insanları da sever.

İçinde iman yoksa, Allah sevgisi Allah korkusu yoksa bir insan Miami’ye de gitse orası ona cehennem gibi gelir. Ama imanlıysa bir gecekondunun küçük bir bahçesi bile ona müthiş haz verir. İnsanın içinde cennet varsa, Allah’ın büyüklüğünü kavradıysa bulunduğu her yerde büyük zevk alır.

İnsanların bir kısmında Allah korkusu zayıf oluyor. Allah’a karşı mahcup olma korkusunun çok şiddetli olması gerekir. İmanlı bir insanın Allah’a karşı mahcup olmaktan korkmaması diye bir konu olamaz.

Dünyada insanların en büyük sorunu imansızlık ve iman zayıflığıdır. Allah korkusunun zayıflığı ve dinlerin sunuluş yerinin bir çok yerde korkunç olması insanları imandan uzaklaştırıyor. Bu da bir felaket içinde yaşamalarına sebep oluyor.

Allah kainatta her şeyi güzel yaratıyor. Dünyanın da cennetin de tek amacı sevgi. Güzelliğin amacı sevgidir. Arabalar, yollar, mobilyalar, çiçekler, hayvanlar hepsinin amacı sevgidir. Sevgi ise sadece imana dayalı olursa yaşanır.

Allah korkusu aklı keskinleştirir. Allah’ın büyüklüğünü anlamaktaki akıl kapalılığını ortadan kaldırır. Mükemmel, yüksek ahlakın özü de Allah korkusudur. Biraz düşünen bir insan her türlü güzelliğin kökeninin Allah korkusu olduğunu görür. Allah korkusu olmadığında büyük tahribat olur.

Allah güzel insanları cennetin nasıl güzel olduğunu düşünmemiz ve anlamamız için bir nevi örnek olarak yaratıyor. Cennette her insan kalıp gibi güzeldir, hiçbir eksiklik, noksanlık yoktur.

Allah dev gibi incir ağacına toplu iğne ucu kadar tohumu vesile ediyor. Mehdi de dünyanın barış, sevgi, güzellik bulması için bir vesiledir. Allah’ın izniyle 3-5 yıl içinde Mehdiyet çok netleşmiş olacaktır.

İnsan güzel ahlaklı olduğunda rahat yaşar. Ahlaksızlık sevgi düşmanıdır, sevgiyi boğan bir zulüm sistemidir. Bir insan ne kadar güzel olursa olsun eğer vicdansızca sevgi feci şekilde boğulur. Hem kendisini batırır hem kendisine sevgi duyulmasını ortadan kaldırır.

Seçimler sonrasında Tayyip Hocam’ın güvenebileceği geniş bir milletvekili kadrosu oluşması için milletçe gereken desteği verelim. Tayyip Hocam’ı Cumhurun başı yapacağız, Meclis’de de Cumhur İttifakının güçlü olması vatan millet için çok hayati.

Ölüm rüyadan keskin bir şekilde uyanmaktır. Müslüman ölümle birlikte ferahlar. Görüntü çok net ve keskindir.

Münafık dinsizdir, ama Müslümanlarla mücadele etmek için dini kullanır. O şekilde daha etkili olacağını düşünür. Sokak mantığıyla düşünen insanları, dini kullanarak etki altına alırlar. Peygamberimiz döneminde de sokak mantığıyla bakanlara etki etmek için “ne iş bu sıcakta savaşa mı çıkılır” diyorlardı ve haşa Peygamberimizi dinsizlikle suçluyorlardı. Çok ahmak oldukları için dini getiren Peygamberi haşa dinsizlikle suçlayacak kadar akılsızca ithamlarda bulunuyorlardı.