Adnan Oktar A9 TV; 22 Şubat 2015

Osmanlı ordusunun tamamı Bektaşi’ydi. Osmanlı padişahlarının birçoğu da Bektaşi’ydi. İnsanlık, sevgi, güzellik, derinlik Bektaşiliğin ve Aleviliğin ruhunda hâkimdir. Enaniyet bilmezler. Terslik bilmezler. Bağnazlarda müthiş bir enaniyet vardır, birçoğunda büyük bir azgınlık vardır.

Her ahlaksızlık, her zulüm, her cinayet Allah’tan korkmayanların yaptığı olaylardır. Komünistler, Darwinistler, materyalistler yani Allah’a inanmayanlar Allah’tan korkmaz. Onların içinden çıkar. Mesela yobazlar da Allah’tan korkmadıkları için ahlaksızlık yapıyorlar.

Bağnazın içi kapkara. Fitne fesat onu ne Mehdi (as)’a yaklaştırır, ne doğru yola yaklaştırır, sadece karanlığa yaklaştırıyor.

Bağnazlar Müslümanların üstüne öyle ağır yük yüklediler ki, Müslümanları adeta delirttiler. Sağa dönemiyor, sola dönemiyor, gülme yasak, hanımların konuşması yasak. Allah senin gülmeni ister, neşeli olmanı ister. Niye canını yakıyorsun durduk yere? Kendi kendilerine yasaklar çıkartıyorlar. Gül, istediğin gibi gül, istediğin gibi gez, evine resim de as, heykel de bulundur, genç kızlar istedikleri gibi makyaj yapsınlar, bakımlı olsunlar; genç delikanlılar dans etsin, eğlensin. Kuran’a göre hepsi de helal.

Yobazların, bağnazların uydurma hurafeleri atıldı mı geriye sadece tertemiz, arı, duru İslam dini kalır.

Yobaz yaratılırken Mehdiyet düşmanı olarak yaratılıyor. Hâlbuki onun düşmanlığı, Mehdiyet’in makamını yükseltmek için özel yapılmış bir sistem. O sadece Mehdiyet’i yükseltmek için oluşturulmuş bir cehennem adamı. O cehennem adamlarıyla Allah, Mehdi (as)’ın makamını yükseltiyor.

Yobazlar kendilerince İslam’ı çirkin görürler. Neşe ve sevinç İslam'dır, İslami bir güzelliktir. Ama adam neşeyi ve sevinci çirkin görüyor. O da bir nevi küfür ruhu olmuş oluyor.

Gelenekçi Ortodoks İslam anlayışında kadın mahvoluyor. Ne giyinebiliyor, ne süslenebiliyor, ne gülebiliyor, ne oturabiliyor, ne kalkabiliyor. Yemek yemesi bile suç. “Yemek fazla yedirirseniz azar. Başınıza bela olur.” diyor. “Güzel kıyafet giydirirseniz sokağa çıkmaya kalkar” diyor.

İslam’ı mezar dini gibi gösteriyorlar, dehşet dini gibi. Müslüman oldu mu zaten asar, keser, biçer, döver, söver, başka da bir şey yoktur gibi anlaşılıyor.

Adam kesmek, adam doğramak, insan başını kesip eliyle gezdirmek, kan revan içinde yerler, feryat figan, açlık, sefalet, estetiksiz çirkin görüntüler, kokuşmuşluk gelenekçi Ortodoks İslam’ın epey bir bölümünde yaşanan korkunçluklar.

Gelenekçi Ortodoks İslam anlayışında her yer mezarlık, her yer azap yeri. Bir hırka, bir lokma, sürünmenin diğer adı. Acı, ızdırap bütün zemine oturmuş vaziyette. Gülmek yasak, neşeli olmak yasak, resim, müzik, televizyon yasak. Güzel olan ne varsa aklına gelen hepsi yasak. Kin, nefret serbest, öfke serbest.

Yaşamak çok zor zaten, hayat çok zor, Allah öyle yaratmış. Bir de bunun üstüne bağnazlık gibi bir kambur getirirsen; işte gülmeyeceksin, sokağa çıkmayacaksın, telefonla konuşmayacaksın, mahvolur toplum, mutlu insan kalmaz. Dimağı da durur, beyni de durur, çalışamaz, bir şey de yapamaz, bir şey de üretemez, sanat gücü de kalmaz. Yani ‘gelenekçi Ortodoks İslam anlayışıyla’ bir yere varılmaz. Mahvolur insanlar.

Bediüzzaman Türkiye’de dini, dinin hakikatini geliştirdi, Atatürk de yobazlığı temizledi. Türkiye’nin şu an ki bu güzelliği, bu iki değerli şahsa amadedir, onlarındır. Bir; Atatürk, iki; Bediüzzaman. Birbirlerine zıt gibi görünmeleri o ledüni bir ilimdir. Onu herkes anlayamaz. O onun usulüdür, birbirine zıt gibi görünmesi.

Bağnazlar kadını şeytan gibi görüyorlar; erkekleri batıran, aileleri çökerten, insanlara zarar veren, günah kaynağı gibi görüyorlar. Yani bir kadın nefreti bağnazlarda çok yoğundur.

Sanatı çirkin görürsen, müziği, resmi, heykeli, mimariyi hor görürsen, sanatçıyı ezmeye kalkarsan, resim olan evden kaçmaya kalkarsan, “köpek şeytandır gördüğünde kovala” dersen, o zaman o ülke gelişmez. Avrupa'nın gelişmesinin nedeni sanata, bilime açık olması.

Namaz kılmayanın, zekat vermeyenin öldürülmesi gerekir diye inanır ve anlatırsan Avrupa Birliği seni almaz. Ama Mehdiyet ruhuyla, Kuran ahlakıyla yaklaşırsan Avrupa seninle yan yana olmaktan sevinç duyar.

Avrupa Birliğine Mehdiyet devrinde gireceğiz. O zaman bağnazlık kalkacak, müziğe insanlar haram gözüyle bakmayacak, dekolteli hanımlara saygılı olacaklar. Heykel, resim, müzik bunlar bir güzelliktir. Buna karşı olan büyük bir kitle oluşturursan Avrupa seni almak istemez.

İslam her yere hâkimdir. Eğlencede de Allah’tan bahsedersin, düğünde de. Eğlence olan yerde Allah’tan bahsedilmez diye bir şey yok. Dinsizliği revaç bulduracak şekilde yaymaya çalışan bir mantığın eseri bu. Çünkü insanlar müziğe meraklı, eğlenceye de meraklı. “Müzik, eğlence olunca Allah’tan hiç bahsetmeyin. Susun” diyorlar. Dinsizlik işte bunun sonucu.

Bağnazlar “İslam mezar dinidir” diyor. Toprağın altında yaşarsın, karanlıkta yaşarsın. “Bunlarınkinde aydınlık var, ışık var, müzik var, resim var” diyor. Hayat var, dans var, böyle din olmaz diyor. Din ziftin altında yaşanır, işkenceyle yaşanır diyor. Kanın iltihabın içinde yaşarsın, buna din denir diyor. Bazı saftirikler de buna inanıyor. Şeytana bilmeden teslim oluyor. Bu oyunu kırıyoruz ve kıracağız.

Biz İslam’ın aydın yönünü gösterince bağnazlar karanlıktaki yarasaların bağrışması gibi var güçleriyle bağırıp bu güzelliği engellemeye çalışıyorlar kendi kafalarınca. İstediğiniz kadar çırpının, Mehdiyet çağında bunu engellemeniz mümkün değil.

Bağnazların hayatı kan ve irin ve korkunçluk doludur. Neşe yoktur, sevinç yoktur, hayat da yoktur. Kahpelik, kalleşlik vardır, oyun vardır, dedikodu vardır. Fitne fücur vardır, her türlü pislik vardır bağnazlıkta, gericilikte, yobazlıkta.

Bağnazlık çok korkunç ve karanlık bir hayat vadediyor. Biz bu belayı yırtıp, söküp atınca dinin; parlak, aydınlık, hür, neşeli, güzel yönü göründü.

Yobaz kafalara göre din; mezar dini, ölümün yaşandığı, karanlığın yaşandığı bir din. Dinsizlikte ise müzik var, resim var, eğlence var, dans var, hayat var. Dinde ne müzik var, ne hayat var, ne eğlence var. Diri diri mezara sokulmuş. Her şey haram, her şey yasak. Hayat yok! Adeta ziftin altında kalmış bir insanın yaşaması gibi.

Bağnazlar insanlara hep ‘ayıp, günah’ diyerek hayatı cehenneme çevirmişler. Onun sonucunda içine kapalı, şizofren toplumlar meydana geliyor. İnsanlar hasta oluyor.

Bağnazlar Allah’ın Kitap’taki hükmünü yetersiz görüyorlar. Mesela namaz Kuran’da açıklanmış. Yetersiz görüyor ve namaza ilaveler yapıyor. Oruç, bakıyor Kuran’a, yetersiz görüyor. Oruca da ilaveler yapıyor. Her şeye ilave yapıyor. Ama menfaatiyle çatışırsa bu sefer çıkartma yapıyor. “Bu ayet nesh edildi, bu ayetin hükmü kaldırıldı” diyor.