Adnan Oktar A9 TV; 6 Ekim 2012

Hz. Musa için, “Büyüsüyle etkiliyor” diyor papirüslerde. Şimdi bazı hased eden insanlarda da aynı ifadeyi görüyoruz. Ve iftihar ediyoruz; Hz. Musa (as)’a atılan iftiranın aynısının bana söylenmesi çok büyük bir şereftir. Bir harikadır. MaşaAllah.

Peygamberlere hep büyücü iftirası atılmıştır. Tabilerine de büyülenmiş denmiştir. Peygamberlere atılan iftiraların aynısının müminlere atılması şereftir.

Ahir zamanda insanlar, deccalin büyüsüyle bitkin hale geliyorlar.

Peygamberimiz (sav) mehdilerinen büyüğüdür. Velayet açısından en büyük mehdi odur. Gelmiş geçmiş en büyük velidir. Peygamberimiz (sav) gelmiş geçmiş en büyük resul ve nebidir. En büyük peygamberdir, inşaAllah.

İttihad-ı İslam için gurur ve büyüklük hissi olmaması lazım. Bunun bir hizmet etme, güzellik sunma isteği olduğu iyi vurgulanması lazım. Çünkü insanları en kızdıran konulardan birisi, kendisine büyüklük taslanmasıdır.

En büyük sorunlardan bir tanesi, insanların birbirine güvenmemesi. Değer vermemeleri, kendilerini üstün görmeleri, gurur yapmaları, kibir yapmaları, kendinde büyüklüğü –haşa- ilahlık derecesine getirmeleri kendilerini mahvediyor ve çok ızdırap veriyor insanlara bu.

Zenginlikte hem enaniyet hem kibir hem büyüklenme oluşuyor insanların çoğunluğunda. Fakirlikte de tevazu, sevecenlik, Allah’a yakınlık, sıcaklık, az bir şeyde mutlu olma gelişiyor. Ancak cennette zenginliği kaldırabilecek ruhta oluyor insanlar.

Güzel hanımların bir kısmında da gurur ve kibir olur. Enaniyet olur, büyüklük hissi olur. Ama kendinden daha güzel hanımları gördüğünde o gururu, kibiri kalmaz çok mütevazi olur. Onlarla çok yakın dost olur, ahbap olur ve konuşur.

Deccalin büyü yapma özelliği var, en şaşırtıcı yönü o. Mesela şeytan çağırabiliyor, onları görevlendirip insanlığın üstüne salabiliyor. İnsanlarda unutkanlık meydana getiriyor şeytanlar kanalıyla, bitkinlik, dikkat dağınıklığı meydana getiriyor, hafızalarını bozuyor biraz, psikolojik dengelerini bozuyor. Ama güçlü iradeli insanlarda bu etki çok zayıf oluyor yahut sıfıra yakın oluyor. Deccale karşı direnmek de bir ibadet olmuş oluyor.

MÜŞRİKLER ANTİ-MEHDİDİR. MEHDİ KABUL ETMEZ MÜŞRİKLER. Onların hepsi kendini ilah gibi görürler haşa. Onlar dükalıklar şeklinde, krallıklar şeklinde ayrı ayrı yaşarlar. Yani üstlerinde bir güç kabul etmezler. Dolayısıyla Hz. Mehdi (as)’ı asla kabul etmezler. Hz. İsa Mesih’i de kabul etmez.

İttihad-ı İslam olurken gururla İttihad-ı İslam olmaz. “Biz üstünüz, büyüğüz, efendiyiz, siz bize tabi olun, biz sizden üstünüz.” Böyle olmaz. “Biz hizmetçiyiz. Kardeşsiniz, dostsunuz, arkadaşsınız. Sizi arkadaş olarak kabul ettik. Size hizmetçi olmaya geldik.” Mütevazı, sevecen, iyi niyetli, dost ve koruyan bir üslup esastır. Büyüklük ve azametle olmaz.

Milletimize saygı duymayanlar bertaraf oldular. Milletimize değer vermeyenler, küçük görenler kendileri küçük düşüyorlar.

Tepeden bakmak çok aşağılık bir hareket. Niye tepeden bakıyorsun? Ayak ol, toprak ol. Mütevazi ol. Toprak olanı da baş tacı yaparız.

Müslüman toprak olacak. En mütevazı olan olacak. Baş olmayacak, hep ayak olmaya çalışacak. Baş olma hırsı anormal bir harekettir. Nefsanî bir hırstır. Güzel değil. Müslüman’ın takvası, iyi olanı; hep ayak olmak isteyen, hep hizmetçi olmak isteyendir. Toprak olmak isteyendir. Onlar makbuldür.

Öyle padişah edasıyla Müslüman Müslüman’a karşı tavır alamaz. Müslüman aczini bilecek, fakrını bilecek. Allah’ın zavallı, gariban bir kuluyum diyecek. Öbür türlü onda bir fitne, bereketsizlik olur.

Tevazuyu kabul etmezsen, büyüklenirsen, tekebbür edersen Allah bela verir. Allah esirgesin. Ama mazlum, mütevazı olursan bereket gelir, huzur gelir. İçin, dışın, her yerin nur olur. İşlerin rast gider. Öbür türlü Allah her yerinden, her şeyden çökertir. Bereket, huzur, akıl, fikir, nur kalmaz. Allah esirgesin. Allah, nurunu alır üzerinizden.

Türkiye olarak bir büyüklük iddiamız yok. Büyük olan Allah'tır. İşte, “Türkiye büyük ağabey” vs. Değil. Türkiye Allah rızası için hizmet etmeye, hadimliğe talip.

Ölümlü olan insanın büyüklük hissine girmesi çok şaşırtıcıdır.

Ahir zamanda bağnazlar ve yobazlar enaniyet yapacaklar, büyüklük taslayacaklar, azgınlaşacaklar, firavunlaşacaklar; bir kısmı. Ama Mehdi (as)’ın talebeleri alçakgönüllü ve sevecen olacaklar. Kime karşı? Bütün Müslümanlara karşı.

Büyüklük hissi züppeliğe sebep oluyor, densizliğe sebep oluyor ve en fecisi kişi zavallı konuma düşecek şekilde akılsız oluyor. Mesela seri şekilde yalan söylüyor aptal aptal. En aptalın söylemeyeceği şekilde mantıksız konuşmalar yapıyor. Ruhunda müthiş bir anarşi oluyor, delice bir anarşi oluyor. Küfre çok yatkın oluyor.

Büyüklük hissinin makul görülecek bir yönü yoktur. İnsan uyumaya mahkum, bayağı perişan bir varlık, zor ayakta duruyor ve kısa sürede de ölüyor. Böyle bir varlığın büyüklük hem de akıl almaz bir büyüklük içinde olması mucizedir.

İnsana büyüklük hissi geldiğinde Allah dine yaklaşmasını engelliyor, aklını alıyor.

Allah ayette, “Vicdanları kabul ettiği halde zulüm ve büyüklenme dolayısıyla reddettiler” diyor. Vicdanına direniyor. Yoksa vicdanı ona doğru olanı emrediyor, “Yap” diyor, dinlemiyor. Onu eziyor. O yüzden yüzleri kararıyor. Yoksa insan vicdanıyla uğraşmadığında, vicdanının sesini dinlediğinde yüzü nur gibi olur.

Güzel olur, enaniyetli olur, hiçbir faydası olmaz. Güzellik bir fitnedir de aynı zamanda. Gençtir, güzeldir ama kibirden, büyüklük hissinden deliye döner. Çirkin zannedersin ama delice bir tutkusu vardır. O güzel dediğinin bin katı güzellik sunar sana.

Sen övündün mü, büyüklendin mi deli gibi görünürsün, bu itici durur ve sevilemezsin. Büyüklük yaptığında, böbürlendiğinde yine sevilemeyecek hale gelirsin. Sen niye böbürleniyorsun, niye övünüyorsun? Sevsin diye yapıyorsun değil mi? Ters etki yapar, sevgi gider.