Adnan Oktar A9 TV; 12 Ağustos 2014

Bir kısım insanlar Müslümana karşı çok pervasız ve rahat olabiliyorlar. Halbuki asıl müminlere sevgi ve saygı duyulması lazım. Küfür içinde olanlara kurtarmak amacıyla şefkat duyarsın.

Müslümanlar kuvvet ve onuru Hak’ta araması lazım. Asıl mümine onur gözüyle bakmak lazım. Saygıyı, hürmeti ona göstermek lazım, küfre değil.

İnsanların en çok mutlu olacakları, onları en çok güzelleştirecek, bereket, bolluk getirecek, sevinç getirecek, cennetin de sonsuza kadar en büyük güzelliği olan, Allah’a iman; en büyük nimet odur ve Allah’a imanın verdiği bir güzellik olarak da sevgi. Hayatın kaynağıdır bu, hayatın sebebidir.

Allah’ın yaratma sanatını çok düşünmek lazım, hem öğrenmek için hem de zevk almak için düşünmek lazım. Bunda zevk var. Çünkü şaşkınlık ve hayret çok zevkli bir şey. Düşünüp düşünüp hayret edip hayretin de zevkini ayrıca almak lazım.

Beyin hakikate yöneltildiğinde ‘Alice Harikalar Ülkesi’nde’ gibi olur. Perde kalkıyor, Yaratan’ın sevinç verecek, hayretler içinde kalacağımız alemine giriyoruz. Öyle bir alem ki ucu bucağı yok. Sonsuz. Her birinde nefesimiz kesiliyor. O sanattan o sanata, o güzellikten o güzelliğe.

Bitkiler, hayvanlar hepsinde Allah’ın tecellisi vardır. Mesela bitki diyorsun ama onun kromozomu nefes kesecek bir güce sahip.

Hakkel yakin derecede bir iman herkeste olmaz. Çok nadir olur. O zaman herkes Mehdi (as) hükmünde olur, herkes İsa Mesih hükmünde olur. Öyle bir şey olmuyor. Esleme oluyorlar, teslim olmuş oluyorlar. Ama Allah onu iman olarak kabul ediyor.

Din dersi gençlerin dindar olmasını sağlamaz, sadece genel kültür sağlar. Ama din dersinde iman hakikatleri anlatılsa, Kuran mucizeleri anlatılsa o zaman imanlı bir gençlik, dindar bir gençlik hedeflenmiştir denebilir.

Küfür menfaati olduğu müddetçe dosttur. Menfaati bittiği yerde karşına hasım olur. Ama Müslümanlıkta öyle değil. Müslümanlıkta sabır var, şefkat var.

Küfre özenmemek lazım. Küfürde huzur olmaz, vefa olmaz, gerçek arkadaşlık olmaz. Menfaati bittiğinde seni harcar, menfaati bittiğinde seni yakar. Vefasızlığın kol gezdiği acı bir dünyada yaşarsın. Sabah kalktığında bile sana kalleşlik yapabilir. İki saat sonrasının bile garantisi yok. İki saat sonra bambaşka adamla karşılaşabilirsin küfürde.

Küfre özenmemek lazım. Küfürde huzur olmaz, vefa olmaz, gerçek arkadaşlık olmaz. Menfaati bittiğinde seni harcar, menfaati bittiğinde seni yakar. Vefasızlığın kol gezdiği acı bir dünyada yaşarsın. Sabah kalktığında bile sana kalleşlik yapabilir. İki saat sonrasının bile garantisi yok. İki saat sonra bambaşka adamla karşılaşabilirsin küfürde.

Küfürde sağlamlık yok. Adamla konuşuyorsun, bir de bakmışsın gitmiş pislik yapıyor. Dışarıda sapıklık, manyaklık yapıyor. Menfaati kadar yanaşmak istiyor. Menfaati olmadığında gelmek istemiyor. Halbuki İslam’da menfaat olmadan Allah’a kul olmak var. O yüzden çok güzel yaşanıyor. Sürekli istikrarlı bir düzgünlük var.

Küfürde bir şey yok. Küfürde sapıklık var, pislik var, vefasızlık, kalleşlik var, oyun var, bozuk konuşma var, tahammülsüzlük var. Adamlarla konuşuyorsun iki saat sonra bakıyorsun kalleş bir tavır almış. Müslümanda istikrar var. İki saat sonra da sağlamdır, on gün sonra da sağlamdır, bir yıl sonra da sağlamdır, yirmi yıl sonra da sağlamdır, Allah rızası için.

Küfür, Müslüman olan için, “enayilik yapıyor” der bazen, haşa. Halbuki o uyanıklık yapıyor, en akıllı hareketi o yapıyor. Ömrüne bereket geliyor, içi güzelleşiyor, dışı güzelleşiyor. Vücut organları bile bayram eder, içi, dışı bayram eder. Gözüne anlam geliyor, yüzüne anlam geliyor, aklı, basireti açılıyor, konuşması güzelleşiyor.

Küfürle İslam karışabilir gibi de görünüyor baktığında, karışmıyor, öyle bir şey yok. Karıştığında zehir meydana gelir. Bereketsizlik olur. Allah sessiz sedasız bedenen de çökertir, ruhen de çökertir.

Kendini daha da geliştir. Bilgini daha artır. Kuran’ı ezberle. Her Kuran ayetini hayata geçirmeye çalış. Sabrını güçlendir. İradeni güçlendir. İmanını güçlendir. Tevekkülünü genişlet. Tevekkülünü artır. Dünya sevgisini kalbinden çıkart. Cahiliyenin Allah’ı unutmuşluğundan etkilenme.

Durduk yere insan imanlı olmuyor. Eğitilirse imanlı oluyor. Din telkinle kaimdir.

Yapılacak en güzel şey, insanların iman bilincini artırmak; iman hakikatleri anlatmak, Kuran mucizeleri anlatmak, kafalarına, ruhlarına, kalplerine Allah sevgisini iyice nakşetmek.

Hücre Allah’ın sanatının çok ihtişamlı tecelli ettiği bir yer. Bir insanı hücrenin içine soksan, orada bir hafta yaşasa alnı secdeden kalkmaz. Oraya girmedikleri için, o alemi görmedikleri için insanların imanları zayıf oluyor.

Kromozomun içine girse insan, o sistemi görse ömür boyu alnı secdeden kalkmaz. Hücrenin içine girse kendisi protein olsa, orda bir görev yapsa bir gezse nefesi kesilir, Allah’a aşık olur. Oraya işte kalben girmek lazım, hücreye. Akılla girmek lazım.

Küfretme özgürlüğü yoktur. “Ben hakaret etme özgürlüğüne sahibim, küfretme özgürlüğüne sahibim” diyemez bir insan. Konuşma özgürlüğüne sahiptir ama küfretme özgürlüğü olmaz. Ben küfretmek istiyorum derse hukuk da yakasına yapışır.

Müslüman küfürle, İslam arasında seçmek durumunda kalırsa İslam’ı seçer. Bitaraf olmaz; o zaman bertaraf olur. Ama mümin kardeşlerinin arasında eğer taraf olursa o zaman bertaraf olur.

Küfür Müslümana bakarken Allah onların gözünde bir perde meydana getiriyor. Oradaki güzelliği göremeyecek hale getiriyor onları. “Bunlar hayatı yaşamıyorlar” diyor.

Münafık küfürde kuvvete, onura sahip olacağım diye yanar tutuşur. Ama küfre de gittiğinde küfür onu yakar, bitirir. Yandıkça küfre girer, küfre girdikçe yanar. Bu birbiriyle sürekli yarışan bir sistem olur. Ve onu yutar bitirir. Ta ki cehennemin ortasına götürünceye kadar.

Münafıklar Müslümanlardan uzak olmayı akıllı bir hareket olarak görüyorlar. Ve hep uzak olma kafasında da oldukları için, Müslümanlara kafa tutan, terslik yapan, aksilik yapan, küstahlık yapan bir ruh içinde olurlar. Bir türlü Müslümanlara aklı yatmaz.