Adnan Oktar A9 TV; 18 Haziran 2015

Sırf insan beynini düşünsen iman edersin. Sırf örümceğin hayatına baksan iman edersin. Sırf arının hayatına baksan iman edersin. Hiç kayıtsız şartsız iman edersin.

Dünya dönüyor, Dünya Güneş’in etrafında dönüyor, o Samanyolu'nun içerisinde turluyor. Uçsuz bucaksız boşlukta. Dev bir uçakta gibiyiz. Pilotu yok, kuleyle bağlantısı da yok. Milyonlarca gök cisminin içinde hiçbir yere çarpmadan gidiyor, bizi hiç sarsmadan. Bu çok acayip bir şey.

Eğer cennet yüzeysel düşünülürse insan beyni onu yüzeysel kavrar ve yüzeysel bir inanç olur. Ama iyi konsantre olur da güzel iman ederse, Allah’tan o bilgiyi ısrarla isterse cennet kafasında berraklaşır, ahiret de kafasında berraklaşır.

Putla illa çatışmak gerekmez. Gerekirse puttan gibi görünüp imanını insan muhafaza edebilir. Yani tehlikeliyse, put onu ezecekse, öldürecekse, dinini yaşamasını engelleyecekse, zarar verecekse kendini puttan yanaymış gibi gösterebilir. Ayette de vardır bu, kişi ondan sorumlu olmaz.

Allah'ın olduğu her yer –ki olmadığı hiçbir yer yoktur- imanla cennettir. Allah'a inanmıyorsan sen nereye gidersen git cehennemdir.

İhtiyaç içinde olan denince çoğu kişinin ilk aklına gelen işte ekmeğe, yiyeceğe ihtiyaç. İmana ihtiyaç vardır, Allah sevgisine ihtiyaç vardır. Dua edersen Allah sana icabet eder. Sevgiye, derinliğe ihtiyacın vardır, Allah'ı derin sevmeye ihtiyacın vardır.

Diyor ki, “Hatada vicdan rahatsız oluyor, insan nefes alamıyormuş gibi oluyor”. Bu şeytana kendini boğdurmaktan kaynaklanıyor. Ne gerek var kardeşim? Sen Allah'a tevekkül ediyorsun, tamam, Allah'a tövbe ediyorsun. Ne demek tövbe? Allah'ın tövbeni kabul etmesini umut ediyorsun. O zaman o boğulma neyin nesi? Allah'a güvenmiyorsun anlamına gelir o. Hata yaptıysan kaderindeki hatayı yapmışsın. Bir daha yapmama kararı aldın mı, aldın. Tamam. Azmettiysen mesele yok.

Bile bile yanlışın üstüne gitmemek, sürdürmemek lazım. Buna rağmen meydana gelen olay her halükarda Müslüman için hayırdır. Kaderindeki olaydır. Ama sebebe sarılması gerekir.

Senin aklın, vicdanın güzelse zaten Allah kaderinde karşına güzel bir insan çıkarır. Allah Hz. Süleyman (as)’ın karşısına niye o kadar güzellik çıkardı? Hz. Süleyman (as) o güzellikleri gayret ederek, çalışarak elde etmedi. Sadece takvasından dolayı Allah ona verdi.

Yiğitlik üstün bir özellik ve sırf insan için var. Bunun sonucunda ya şehit oluyor ya gazi oluyor. Ama meleklerde öyle bir şey yok. Savaş oluyor, hiçbir şey olmuyor meleğe. Sabretmesi diye de bir konu yok. Onun için Allah, takvaysa, güzel ahlaklıysa insanı melekten üstün yaratmış. İnsan, melekleri kat kat geçebiliyor.

Allah melekleri yaratıyor ama onlar mecburlar sevmeye. Allah insana, “Beni görmediğiniz halde seveceksiniz. Kafirler olacak, münafıklar olacak, dinsizler olacak. Acı çekecek, çile çekeceksiniz, Beni aşkla seveceksiniz” diyor. “O zaman Ben sizi çok fazla severim” diyor Allah. Melekleri seviyor Allah ama insana olan kıyası kabil değil.

Allah her şeyi planlı ve güzel yaratıyor. Fakat hikmeti süreli aramak, bakmak lazım. Hikmeti göremezse insan, dünyada sıkılır. Kalbine kabz hali gelir. Hikmet nazarıyla baktığında kalbi açılır.

Kaderi bilmediğinde sürüneceksin, acı çekeceksin. Ama kaderi bilirsen sana Allah bereket veriyor, nimet veriyor. İbadet oluyor. Çünkü her an tevekkül etmek, her an namaz kılmak gibidir.

Olaylar olurken Cenab-ı Allah meleklerini her yerde görevlendiriyor. Hiçbir olay rastlantı olarak meydana gelmez. Her ölenin canını Azrail alır. Allah’tan izin alarak gider; falancanın canını alacağım diye. Saati, dakikası bellidir.

Beyne durduk yere bilgi akmaz. Beynin terbiye edilmesi gerekiyor, eğitilmesi gerekiyor. Vur kafayı yat, öyle bir şey olmaz, özel olarak uğraşacak insan. Düşünme namaz gibi ibadettir.

En çılgın hareketin bile, en anormal hareketin bile yaratıcısı Allah’tır. Şahıs yapamaz onu. Kaderin dışında kimse bir şey yapamaz. Onun için olaylara mutedil, dengeli, akıllı bakmak lazım.

Allah aşkı çok sever, tutkuyu çok sever. Melekler de seviyor ama onu yeterli görmüyor Allah. Çünkü melek mecbur sevmeye. Ama acı ve çile içinde olan insanın Allah'ı sevmesi, Allah'ın en sevdiği işte budur.

Allah, dikkatimizi açsın, Kendisine iyi teksif olmayı ve sevgimizi sadece O’na yöneltmeyi nasip etsin. Aklımızı güçlendirip, Allah’ın delillerini aklımıza hıfz edip; şuurlu bir şekilde, samimi bir şekilde imanımızı güçlendirip devam ettirsin. İman zaafı çok tehlikeli Allah esirgesin.

Azrail Allah’ın sevdiği kutsal bir melektir. Azrail ile ilgili konuşurken çok saygılı bir üslup kullanılması gerekir.

Asıl olan takvadır. Müminin güzel olduğuna dair, imanından kaynaklanan bir yargı meydana geliyor, o yüzden onu çok seviyorsun. Allah sana onu o yüzden o kadar güzel gösteriyor.

Memleket üstünlüğü iddiası her kim yaparsa garip. Mesela biz İngiliz’den üstünüz, biz Fransız’dan üstünüz, biz Alman’dan üstünüz olmaz. Hepsi Hz. Adem (as)’ın evlatları. İnsanlar fert fert takvayla üstün olurlar. Bölgeyle olmaz. Toprak parçasıyla olmaz.

İnsanların ırkına, memleketine, şehrine göre üstünlük olmaz. Ancak fert fert ahlaklarına göre üstünlük olabilir, onu da Allah takdir eder.

Allah yarattığı olaylarla insanlara kendini düşündürüyor. Düşünmek çok önemlidir, Allah Kuran'da insanı düşünmeye teşvik eder.

Harikayı sürekli yaşarız ama düşünen farkına varabilir. Düşünmeyen için Allah özel tuzak kurmuştur, sebep tuzağı kurmuştur. Sebebin içinde boğulur ve göremez. Kendi yürüyor zanneder ama Allah yürütür onu, bir yere gitmek ister, Allah götürür.

Allah, pekişmiş bir inancı istiyor. Ama o samimi bir ruhla elde edilir. Samimi vicdan elde edilmeden o elde edilmez.