Adnan Oktar A9 TV; 2 Şubat 2016

İslam tarihinin en büyük deccallerinden biri olan Hülagü, Mevlana'yı Anadolu'nun şeyhi yapmış ve maddi manevi desteklemişti. Hülagu, Mevlana’ya bağlanmayan hiçbir alim, hiçbir tekke, zaviye, medrese kabul etmiyordu.

İngiliz derin devleti kendince çaktırmadan kenardan Türk Milletine Rumilik, Mevlevilik diye yeni bir din benimsetmeye çalışıyor. Müslümanlığı kabul etmiyorlar, Kuran’ı kabul etmiyorlar ama “Mesnevi’yi kabul ediyoruz” diyorlar.

Derin dünya devleti Mevleviliği İslam'a karşı bir din olarak düşünüyor. Çok kapsamlı bir hazırlık yapmışlar, gizlice alt yapıda bir din oluşturulmuş. İnsanları İslam'dan koparamayacakları için İslam'ın yerine geçecek bir din olarak Mevleviliği görüyorlar.

Mevlevi tekkelerinin merkezi Galata olduğu için, İngiliz derin devleti elemanları Galata’ya çok önem verirler. O semt onlar için hayatidir, ajanların, casusların buluşma noktası gibi görürler.

Bir insan Allah’a laf edildiğinde etkilenmiyorsa, Kuran’a laf edildiğinde etkilenmiyorsa ama Mevlana’ya laf edildi diye yeri-göğü birbirine katıyorsa, o zaman bu bir putlaştırma olur.

Müslüman, Mevlana adına yapılmış anormal izahları kabul ederse dalalete düşer. Mevlana bu sözleri söylemiş mi söylememiş mi bilmiyoruz ama bu yazılar onun kitabı olarak bilinen Mesnevi’de yayınlanıyor. Bunu kabul etmek mümkün değil.

İngiliz derin devleti İslam’ın yerine Mevleviliği koymaya çalışıyor. Bu oyuna karşı Müslümanların çok dikkatli olması lazım.

Derin devletlerin özelliği; halka hep tepeden bakarlar, kendilerince adam yerine koymazlar, ezerler, öldürmeye kalkarlar. Ve ana felsefeleri Darwinizm, homoseksüellik ve Rumilik’tir.

Rumi felsefe bir nevi gizli dinsizlik gibidir: Mesnevi'yi Kuran'dan üstün görür, şarap helal der, Allah'ın haram kıldığı homoseksüelliği meşru görür. Bu felsefe İngiliz derin devleti tarafından İslam'a karşı savunulmaktadır. Bir çok kişi bu yönünü bilmez. Mevlana'ya ait olduğu iddia edilen kitaplarda yer alan bazı bölümler Rumi felsefesinin temelidir. Bunlar sonradan eklenmiş de olabilir.

Dini haşa dogma ve ritüel olarak görüp Batı'nın Mevlana felsefesiyle uzlaşacağını söylemek çok yanlış bir mantıktır. Rumiliği sevmelerinin sebebi İngiliz derin devletinin İslam'sız, Kuran'sız bir Müslümanlık oluşturmak istemesi, Rumiliği de buna uygun bulmasıdır.

Neredeyse hiç Resulullah'tan, Kuran'dan bahsetmeyenler sürekli Rumiliği anlatıyorlar. Rumilik felsefesi dinsizlik felsefesidir. Rumilik felsefesi olarak eleştirdiğimiz Anadolu'daki Mevlevilik değil İngiliz derin devletinin telkin ettiği Darwinist dinsiz Rumiliktir.

Rumilik ile Anadolu'da bilinen Mevlevilik aynı şey değildir. İngiliz derin devleti Rumiliği dinsiz bir akım olduğu için savunmaktadır.

Mehdi cemaati arayan varsa Kuran’da Allah bir delil sunuyor; “Onlar sizden bir ücret istemezler” diyor. Alimlere, hocalara baktığımızda hemen hepsinin ücret aldığını görüyoruz. Yüzde doksan dokuzu ücret alıyor. Mehdi topluluğunu bulmak istiyorsan ücret istememelerinden anlayacaksın.

Münafıklar geçici olarak sipere geçebilir. Verem mikrobu gibidir; bazen baskılanır, bünye zayıf olduğunda atağa geçer.

Bazen de münafık kendini sipere alır, buna çok dikkat etmek lazım. Geçici olarak gizler. Onun nöbet atakları vardır. Yani Müslümanları zayıf gördüğü an o nöbeti tutar ve saldırganlaşır, hırlamaya başlar. Bağırır çağırır, kepazelik çıkarır, muhbirlik yapar, fitne çıkarır, rezillik yapar.

Eğer kişi münafık alametlerini okuduğu halde münafıklığa devam ediyorsa münafıktır. Ama değiştiriyorsa hastadır, hastalığını tedavi ediyor demektir. Kalbinde hastalık olanlar vardır, onlar da münafıklığa benzer. Sözden anlıyorsa, ayetten anlıyorsa vazgeçer.

Münafık hissedilmemesi için, anlaşılmaması için mecburen Müslüman gibi görünmeye çalışır. Bu taktiği yaparken bir şekilde İslam’a hizmet ettiğini anladığında da acayip ıstırap çeker. Cenab-ı Allah bunu ayette bildiriyor, “Parmak uçlarını ısırırlar” diyor.

Münafık, münafık ayetlerini hiçbir şekilde üzerine almaz, ancak mümin alır. Dehşet ve hayretle görür, ben ne yapmışım der, ben münafık alametlerinin içine batmışım, batağa batmışım, hemen kurtulayım der. Külliyen vazgeçer, kökten kalbinde bitiriyor çünkü belli ki onunla yaşayamayacak, zaten pis olduğunu görmüş oluyor.

Münafıklar eğer konuşurlarsa şer konuşurlar. Münafıklar konuştuğunda ya bir fitne, ya bir bela, ya bir uğursuzluk, ya bir kavga nedeni, ya bir bulaşma nedeni, ya bir vesvesesi, ya şeytani bir dürtü ile şer konuşurlar. Mümin nasıl oluyor? Hep hayır, hep güzel, hep yatıştırıcı, hep fitneyi ortadan kaldıran, kalpte ferahlık getirecek şekilde konuşuyor.

Bazı kişiler çıkarıyla çatıştığında ağlamayı silah olarak kullanır. Kendini acındırmak için, bir şeyi elde etmek için, bir şeye karşı çıkmak için, karşı tarafı yıldırmak için o bir şeytani yaygara yöntemidir. Müslüman Allah aşkıyla ağlar. Bir insanı tedirgin etmek, yıldırmak için ağlanmaz. Bu bir ahlaksızlıktır, zulümdür.

Bütün gençliğin milli yetiştirilmesi gerekiyor. Milli şuur dersi diye bir ders konması lazım. Haftada üç saat milli şuur dersi. İngiliz derin devleti, PKK, Darwinizm, komünizm yani Türkiye'yi yıkmaya yönelik her türlü ideoloji ve faaliyet o derste anlatılması lazım.

Münafıkların birbirlerine şeytani bir sadakati vardır. Ve küfürle münafık arasında da bir anlaşma vardır. Ama tabii menfaatleri çatıştığında vahşi hayvan gibi birbirlerini parçalarlar. Onun için münafık küfürden aynı zamanda çekinir.

Münafığın müthiş genel kültürü vardır. O yüzden büyüklük hissine kapılır. O yüzden azar, Müslümanları küçük görür, kendini büyük görür ve hep dünya çapında büyük olmak arzusu içindedir. Allah, “Onların göğüslerinde kendisine ulaşamayacakları bir büyüklük (isteğin)den başkası yoktur” diyor. (Mü’min Suresi, 56)

Münafık Müslümanların içinde Müslümanlara saldırı anını bekler. Saldırı anında bütün çirkefliğiyle, bütün adiliğiyle, şeytani unsurların lideri olarak ortaya çıkmak ister. Yani şeytanın insan numunesidir.

Münafık kendince Müslümanları mağdur edeceğini düşündüğü bilgileri küfre aktarır. Onunla o şeytani ruhu tatmin bulur. Nasıl vampir kan emince rahatlıyor, münafık da ahlaksızlık, pislik yaptığında rahatlar. Ama o bir yarasa gibidir, yarasanın uçuşunu takip eden bilim adamı onu nasıl görür? Öyle göründüğünü bilmez münafık. Kendince Müslümanları parmağına takıp oynattığını zanneder.