Adnan Oktar A9 TV; 29 Ocak 2016

Münafıkla konuşurken çok özenli olmak lazım. Emr-i bil maruf nehy-i anil münker yapıldığında münafık cinnet geçirir, deliye döner. Ruhu isyana ve şeytanlığa açık olduğu için nasihatten çok rahatsız olur.

Münafık nasihatten çok rahatsız olur. Konuşulduğunda deliye döner.

Münafığın en belirgin vasfı, bakın hiç unutmayın; küfürle illaki gizli bağlantı kurar, illaki. Hayret edeceğiniz bir yolla, kapıdan koysanız bacadan çıkar, mutlaka küfürle bağlantı kurar. Münafığın en belirgin, vazgeçemediği özelliğidir. Çünkü istihbarat için buna ihtiyacı vardır.

Münafık küfürle bağlantı kurmazsa bunalır. İlla ki bir yerden gizlice küfürle bağlantı kuracak. Onun gıdası odur. Küfürle bağlantı kurmayan bir münafık göremezsiniz. Sinsice, gizlice bağlantı kurmak münafığın vazgeçilmez vasfıdır, onun hastalığıdır.

Pislik münafığın ciğerine işlemiştir. O hep o pislikle yanıp tutuşur. Hep küfürle bağlantı ister. Müslüman onu sıkar. Yani İslam’dan bahsetmek, Kuran’dan bahsetmek münafığı rahatsız eder.

Münafık yakalandığını anlarsa geçici olarak taktik yapabilir. Müslüman gibi görünmeye başlayabilir. Ama bir fırsatını bulduğunda, ayette belirtildiği gibi yine ‘yüzüstü geri döner’, pisliğin içine dalar.

Münafıklar hep gece hareket ederler, el ayak çekildiğinde. Sessizliğe çok ihtiyacı olur onların. Karanlıklarda münafıkların ilk yapacağı şey, küfürle bağlantıya geçmektir. Hemen istihbarat. Başka türlü yaşayamaz.

Münafıklar İslam alemi için çok büyük bir tehlikedir. Münafık bazen geri adım atar. Fakat o geçicidir. Yine yeniden adiliğin, pisliğin içine döner. Yani münafığın çok iyi kollanması gerekir.

Münafık sürekli dilbazdır, oyuncudur. Ondan ona geçer, ondan ona, maymun gibi. Onun için Bediüzzaman, “Münafık şeytani bir zekâya sahiptir, baş edemezsiniz” diyor. “Çok eşşed bir mahlûktur” diyor. Ama hayret edecek bir şeydir, bir türlü iflah olmaz.

Münafık Müslümanların içinde Müslümanlara saldırı anını bekler. Saldırı anında bütün çirkefliğiyle, bütün adiliğiyle, şeytani unsurların lideri olarak ortaya çıkmak ister. Yani şeytanın insan numunesidir.

Münafık şeytanın insan şeklidir. Sürekli haysiyetsizlik yapar. Bir pislikten çıkar başka pisliğe girer. Nefsi sürekli şeytani emirler verdiği için sakinleşemez.

Münafık sürekli Müslümanların aleyhine çalışır. 24 saat ne şeytanlık yapacağını ne pislik yapacağını düşünür. Ama imkânlar el vermediği için sıkışıp kalır.

Münafık sürekli pislik arar. Nasıl şeytan pislik yapmaktan bıkmazsa münafık da iblis ruhu taşıdığı için hep yeni yeni maceralara doğru yönelir.

Şeytan kalbinde hastalık olanları özel tespit edip onlara saldırır. Kişi Allah’ı unutursa haberi olmuyor, üstü bir iyon tabakası gibi şeytanla kaplanıyor. Şeytan artık bırakmıyor onu. Vücuduna yapışıyor.

Kalbinde hastalık olan, gurur yapıyor, enaniyet yapıyor, kibir yapıyor. Büyüklük hissini değerli bir ibadet gibi görüyor. Hâlbuki şeytanın ifasıyla yaptığının farkında değil. Şeytani bir eylem içinde olduğunu göremiyor.

Bir insan nefsini deli gibi savunuyorsa bu bir akıl hastalığıdır. İnsan orada bir duracak, Allah’a sığınacak. “Ben nasıl bu kadar anormal bir insan olurum?” diyecek. Karşı tarafı makul şekilde dinleyecek. Müslüman, emri bil maruf nehyi anil münkere açıktır. O yüzden de aklı çok güzel gelişir.

Münafık şeytanla transa geçmezse bir türlü rahatlamaz. İllaki gizli bir pislik yapacak, illaki gizli karaktersizlik yapacak, illaki bir oyun oynayacak. Onun dışında ruhu ferah bulmaz.

“Allah’ın rahmetinden kafirlerden başkası ümit kesmez” diyor Allah. Bir insanın düzelmesinden ümit kesmek çok anormal bir şey. Nasihat edip doğru yola gelmesi için gayret etmek lazım.

Kimsenin kimseyi kendince terbiye etme hakkı yoktur. Herkes kendi konumuna bakmalı. Müslüman sadece doğruyu ve yanlışı söyler, karşısındakini hiza edemez.

Haşa Allah'ı eleştiren din mühendisi bazı kişilerin Müslümanlara akıl vermesini istiyorlar. Müslümanlar Kuran'dan, Resulullah'tan öğüt alır.

Allah; kalbin, vicdanın, aklın tasdik ettiği şekilde, güzel öğütle, delillerle, candan, Kuran’a ve hadislere dayalı, Sahabe döneminin özelliklerini taşıyan bir üslupla mücadele etmeyi öğütlüyor.

Güzel olan öğüt nasıl olur? Kırıcı olmayan, rencide etmeyen, sarsmayan, rahatsız etmeyen şekilde olur.

Allah aşktır, Allah sevgidir. Allah sevilmek istiyor, sevmek istiyor ama gerçek sevgi istiyor, böyle robot gibi bir sevgi değil. Yani mecbur olduğu için değil, içinden gelerek sevecek. Onun için Allah tutkuyu, aşkı yaratmıştır. Kullarında yaşar Allah zaten; mesela biz tutku yaşıyoruz, onun aynısını Allah yaşar.

Allah aşkı çok sever, tutkuyu çok sever. Melekler de seviyor ama onu yeterli görmüyor Allah. Çünkü melek mecbur sevmeye. Ama acı ve çile içinde olan insanın Allah'ı sevmesi, Allah'ın en sevdiği işte budur.

Allah şehadeti çok seviyor, gaziliği seviyor. Gece yarılarına kadar tebliğ yapılmasını beğeniyor. Gayretle Allah aşkının aranması, Allah'ın çok sevdiğidir. O zaman işte o aşkı, tutkuyu Allah layık olana verir.