Adnan Oktar A9 TV; 29 yanvar 2016

Münafiqlə danışarkən çox diqqətli olmaq lazımdır. Yaxşı işlər görməyi əmr edib pis işləri qadağan etdikdə münafiq havalanar, dəliyə dönər. Ruhu üsyana və şeytanlığa meyilli olduğu üçün, nəsihətdən çox narahat olar.

Münafiqlər həmişə gecə hərəkət edərlər, ortalıq sakitləşdikdə. Onlar səssizliyə çox ehtiyac duyarlar. Qaranlıqda münafiqlərin ilk edəcəyi şey, küfr əhli ilə əlaqə yaratmaqdır. Dərhal onlara məlumat çatdırar. Başqa cür yaşaya bilməz.

Münafiqlər yarasa kimidirlər, necə ki, yarasanın qana ehtiyacı varsa, münafiqin da alçaqlığa ehtiyacı var. Mütləq o pisliyi edəcək. Az da olsa, məsələn, iki-üç insan da olsa, küfr əhliylə əlaqə yaratdıqda qan soran vampir kimi rahatlayar.

Münafiq gah onu, gah da bunu ayıblayar. O belədir, bu belədir deyib, müsəlmanları həmişə pisləyər. Xeyirxahlığa mane olar, sevgiyə mane olar, sevincə mane olar. Dostluğa mane olar. Möminlərin hüzurlu olmasını istəməz, həmişə pislik edər.

Münafiq nəsihətdən çox narahat olar, dəliyə dönər.

Münafiqin ən nəzərə çarpan xüsusiyyəti, heç vaxt unutmayın; küfr əhli ilə mütləq gizli əlaqə qurar, mütləq. Heyrət edəcəyiniz bir yolla, qapıdan qoysanız bacadan çıxar, mütləq küfr əhli ilə əlaqə qurar. Bu münafiqin ən nəzərə çarpan və imtina edə bilmədiyi xüsusiyyətidir. Çünki məlumat çatdırmaq üçün buna ehtiyacı var.

Münafiq küfr əhli ilə əlaqə qurmasa əhval-ruhiyyəsi korlanar. Mütləq bir yerdən gizlicə küfr əhli ilə əlaqə quracaq. Onun qidası budur. Küfr əhli ilə əlaqə qurmayan bir münafiq görə bilməzsiniz. Hiyləgərcəsinə, gizlicə əlaqə qurmaq münafiqin tərgidə bilməyəcəyi xüsusiyyətidir, onun xəstəliyidir.

Pislik münafiqin ciyərinə yayılmışdır. O həmişə bu pisliklə yanıb alovlanar. Həmişə küfr əhli ilə əlaqədə olmaq istəyər. Müsəlman onu narahat edər. Yəni İslamdan bəhs etmək, Qurandan bəhs etmək münafiqi narahat edər.

Münafiq şeytanın insan formasıdır. Həmişə şərəfsizlik edər. Bir murdarlıqdan çıxar, başqa murdarlığa daxil olar. Nəfsi həmişə şeytani əmrlər verdiyi üçün sakitləşə bilməz.

Münafiq həmişə müsəlmanların əleyhinə çalışar. 24 saat nə şeytanlıq edəcəyini, nə pislik edəcəyini düşünər. Lakin imkan yaranmadığı üçün, bir yol tapa bilməz.

Münafiq həmişə pislik axtarar. Necə ki, şeytan pislik etməkdən bezmirsə, münafiq də İblis ruhu daşıdığı üçün, həmişə yeni macəralara üz tutar.

Baxın İblisə, o kimi müdafiə edirsə, o insanda pis hərəkətlər vardır. Kimdən bəhs etmək istəmirsə, kimdən çəkinirsə onda da bir gözəllik olur. İblis yaxşı insanlardan çəkinər, onlardan bəhs etmək istəməz, heç xoşlamaz, çox narahat olar.

İblislə mübarizə aparmaq səbir, iradə və ağıl tələb edər. Çünki iblis ağıllıdır, inadkardır, xaindir, yaxşı oyun qurandır. Müsəlman da çox ağıllı, yaxşı oyun quran və səbirli olmalıdır. Çünki iblis asanlıqla əl çəkməz, bir anda ölməz dəccaliyyət. Çox səbirli şəkildə, tək-tək qurduğu hər oyun yox edilməlidir.

Münafiq həmişə çox gözəl danışar, yaxşı rol oynayar. Oradan buraya keçər, buradan oraya, meymun kimi. Bunun üçün də, Bədiüzzaman: "Münafiq şeytani zəkaya malikdir, baş çıxara bilməzsiniz" deyir. "Olduqca şiddətli məxluqdur" deyir. Lakin heyrət ediləcək bir şeydir, heç vaxt nicat tapmaz.

Münafiq müsəlmanların arasında olub, müsəlmanlara hücum anını gözləyər. Hücum anında bütün alçaqlığıyla, şeytani ünsürlərin lideri olaraq ortaya çıxmaq istəyər. Yəni şeytanın insan nümunəsidir.

Şeytan qəlbində xəstəlik olanları xüsusi formada müəyyənləşdirib onlara hücum edər. İnsan Allahı unutduğu zaman bundan xəbərsiz olur, üzəri ion təbəqəsi kimi şeytanla örtülür. Artıq şeytan ondan əl çəkmir. Bədəninə yapışır.

Bir insan nəfsini dəli kimi müdafiə edirsə, bu əqli xəstəlikdir. İnsan orada dayanmalıdır, Allaha sığınmalıdır. "Mən necə bu qədər anormal bir insan ola bilərəm?" deməlidir. Qarşı tərəfi ağıllı şəkildə dinləməlidir. Müsəlman, yaxşı işlər görməyi əmr edib, pis əməlləri qadağan etməyə meyillidir. Buna görə də ağlı çox gözəl inkişaf edər.

"Allahın rəhmətindən kafirlərdən başqası ümid kəsməz" deyir Allah. Bir insanın düzəlməsindən ümid kəsmək çox anormaldır. Nəsihət verib doğru yola gəlməsi üçün səy göstərmək lazımdır.

Kimin kimisə öz aləmində tərbiyə etmə haqqı yoxdur. Hər kəs öz mövqeyinə baxmalıdır. Müsəlman təkcə doğrunu və yanlışı söyləyər.

Gözəl öyüd qəlb qırmayan, təhqir etməyən, sarsıtmayan, narahat etməyən şəkildə olar.

Allah ürəyin, vicdanın, ağılın təsdiq etdiyi şəkildə, gözəl nəsihət edib, dəlillərlə, ürəkdən, Qurana və hədislərə söykənən, Səhabə dövrünün xüsusiyyətlərini daşıyan bir üslubla mübarizə etməyi əmr edir.

Allah eşqdir, Allah sevgidir. Allah sevilmək istəyir, sevmək istəyir, lakin əsil sevgi istəyir, robot kimi bir sevgi deyil. Yəni məcbur olduğu üçün deyil, qəlbən sevməlidir. Bunun üçün Allah ehtirası, eşqi yaratmışdır. Allah onsuz da qullarında yaşayar; məsələn, biz ehtirası yaşayırıq, bunun eynisini Allah yaşayar.

Allah eşqi çox sevər, ehtirası çox sevər. Mələklər də sevir, lakin bunu Allah kafi görmür. Çünki mələk sevməyə məcburdur. Lakin əzab və əziyyət içində olan insanın Allahı sevməsi, Allahın ən bəyəndiyi şeydir.

Allah şəhidliyi çox sevir, qaziliyi sevir. Gecə yarısına qədər təbliğ edilməsini bəyənir. Səylə Allah eşqinin axtarılması, Allahın çox sevdiyi şeydir. Bu zaman həmin eşqi və ehtirası Allah layiq olana verər.

Münafiq yaxalandığını anlasa, müvəqqəti taktika işlədə bilər. Müsəlman kimi görünməyə başlaya bilər. Lakin fürsət tapdıqda, ayədə ifadə edildiyi kimi, yenə “üzüstə geri dönər”, pisliyin içinə girər.