Adnan Oktar A9 TV; 6 Mart 2016

Mümin cihat yani cehd etme şevkiyle heyecanlıdır. Bir insanın kalbinde eğer bir atalet varsa, gaflet varsa bitkin ve lakayt olur. İçine kapalıdır. Çünkü onu din ilgilendirmiyordur. Allah korkusu ilgilendirmiyordur. Allah sevgisi ilgilendirmiyordur. Onun yüzüne yansıyacak bir heyecanı olmaz.

Biz Allah'tan razıyız. Allah’ın her yaptığını hikmetle ve güzel yaptığına inanıyoruz. Şehitlerimizle de iftihar ediyoruz. Yas tutmuyoruz, mateme girmiyoruz. Bunun da şirk olduğunu biliyoruz. Kimse bizi böyle çirkin bir günaha, harama davet etmesin.

Şehit cenazelerinde tekbirler çok coşkulu olmalı. Mücahit ruhunu vurgulayan, cehd ruhunu vurgulayan ve asla hüzün hissettirmeyen tekbirlerle şehitlerimiz uğurlanmalı.

Yas tutmak haramdır, eski bir putperest âdetidir. Eski Sümerlerde, eski Mısır’da, Perslerde, Hititlerde ahirete inanmadıkları için, şehadete inanmadıkları için ölümü bir felaket olarak görüyorlardı. Allah’a isyan olarak ağlarlardı. Biz Müslümanlar şehadeti şeref olarak biliyoruz.

Ailelere şehitlik haberi verileceği zaman önceden manen hazırlanmaları gerek. Şehadetin büyük bir şeref olduğu, şehitlerin Allah Katında sağ olduğu, eğer buna inanmazsak, tevekkül etmezsek bunun haram olacağı güzelce anlatılmalı. Rabbimiz neylerse güzel eyler denilmeli.

Çanakkale’de 200 bin şehit verdik. Güneydoğu’da da gerekirse 400 bin şehit veririz fakat Güneydoğu’yu asla vermeyiz. İngiliz derin devletini ilimle irfanla etkisiz kılacağız.

Kim ister yatakta ölmeyi? Şehadet, en güzeli odur.

Hiçbir şehidin, hiçbir aslanımın uğurlandığı yere ağlayanlar gelmesin. PKK’nın aradığı bu zaten. Hiç istemeseler de bu PKK propagandası oluyor. Başı dik, kabadayı, delikanlı olanlar gelsin. Ağlayanlar ayrı bir yerde olsun.

Şehitlerimize yas tutmayı teşvik edenler farkında olmadan PKK’nın isteğini gerçekleştirmiş oluyor. Halbuki PKK’nın hedefini ortadan kaldıracaksın. Tam tersini yapacaksın. Ağlayın diyorsa güleceksin. Müzik dinlemeyin diyorsa dinleyeceksin. Neşelenmeyin diyorsa neşeleneceksin. Hayat dursun diyorsa hayatı canlandıracaksın.

Münafıklar Peygamber (sav) ve sahabilere, “Savaşmayı, mücadele etmeyi bilseydik sizinle gelirdik” diyorlar. Münafık kasten beceriksizlik yapar. Ayrıca Müslümanların da İslam adına faaliyet yapmasını istemez. Onları da durdurmaya çalışır.

Tebliğ yaparken insanların hiç muhalefet etmediklerini düşünelim; her dediğimizi kabul ediyorlar, herkes bizi destekliyor, alkışlıyor; ahirete gittik, ne olacak? Sevap milyonda bir. Ama muhalefet varsa, sen cehd ediyorsan yani gayret ediyorsan sevabı milyonlarla toplarsın. Direnmeyi Allah mümine yağmur gibi sevap yağsın diye özel yaratır. Mümine rahmet olarak Allah tarafından sunulur.

Sahabiler Allah için mücadele ediyorlar. Münafıklar, “Evimiz açık”, “Savaşmayı bilseydik gelirdik.” diyor. “Sana kırk kese altın. Savaşmayı bilmediğin halde gelip savaşacaksın” desen hemen gelir. Çünkü, çıkar. İşte insanın çıkarı güzel ahlak olacak. Altın yerine, para yerine imanını koyacak, vicdanını koyacak. Öbür türlü hayvanlaşır insan.

Robotların yaşadığı bir cennet, Allah’ın beğendiği bir ortam olmuyor, Allah robot istemiyor. Vefasını görmemiş, sabrını görmemiş, cesaretini görmemiş bir adamın insan olarak kendine o anlamda bir saygısı olmaz. Yani kendini değerli göremez, güzel göremez. Allah için fedakarlık yapmamış, cömertlik yapmamış, cihat yapmamış, yani sevgisini gösterecek hiçbir şey yapmamış.

En yüksek sevgiyi şehitlik olarak alıyor Allah. Allah’ın en beğendiği o. Ama tabii en makbul şehitlik şekli Allah yolunda cihat ederken yani fiili cihattayken. Çünkü alenen savaşa gidiyor, öldürülebileceğini biliyor, orada şehit oluyor. Allah yolunda korkmadan cihada gitmek; en makbul olan odur.

Ayetlerde bahsedilen cihaddan kasıt mücadeledir. İlmi mücadele, çalışma, her türlü faaliyet. İnsanlar hep asıp kesme anlıyorlar. Cihad Allah yolunda gayretin adıdır.

Allah yolunda gayret eden tüm kardeşlerimizi Allah cennette en güzel şekilde ödüllendirsin inşaAllah.

Sivillere yönelik her saldırı vahşettir. Masum insanları öldürmek Kuran'a göre zulümdür, cinayettir, cihad değildir.

“İnanan ibadet eden ve cihat eden zaten cennete girecektir” diyor. Oysa CİHADIN ANLAMI GECE GÜNDÜZ İTTİHAD-I İSLAM İÇİN ÇALIŞMAKTIR. EĞER BUNU YAPMIYORSAN O ZAMAN NASIL CENNETİ İSTEYECEKSİN? Harama girmiş olursun. Helal harama dikkat etmemiş olursun. Ahir zamandaki cihadın karşılığı Mehdiyet ve Mesihiyettir. Başıbozuk bir sistem yoktur. Başsız bir sistem yoktur.

Resulullah, Resulullah oluyor ama çektiği çilenin haddi hesabı yok. Cenab-ı Allah “Habibim” diyor, Peygamberimiz (sav)'i müthiş seviyor. Ama bu üstünlüğünden dolayı seviyor.

Biz Bediüzzaman'ı seviyoruz, niye seviyoruz? Fedakarlığından dolayı seviyoruz. Yoksa ne kalırdı ki geriye? Sungur Ağabeyi çile çektiği için seviyoruz. Bediüzzaman’ın talebesi olan diğer ağabeylerden de sevdiklerimiz oluyor ama çilelerine göre seviyoruz. Çilesi az olanı daha az seviyoruz. Çilesi çok olanı daha çok seviyoruz.

Kalp Allah’la beraberse o bakışta bir güzellik, bir derinlik, bir hoşluk vardır. Ama Allah’tan uzak gafil bir kalpte göz hemen belli eder. Cenab-ı Allah ayette onu zaten bize ihbar ediyor: “Eğer istersem onları simalarından anlarsın” Sima denilen, bakışıdır. Bakıştaki anlamsızlığın sebebi, ruhunun boş olmasıdır.

Allah korkusu, Allah sevgisi anlamsız bir bakışı engeller. Allah korkusu olan bir insanın boş boş bakmasının hiçbir açıklaması olmaz. Allah’tan korkuyorsa mutlaka bakışları zeki ve keskin olur, dikkatli olur.

Peygamberimiz (sav)’in bakışları çok keskindi. Niye? Çünkü kalbi sürekli Allah’la beraberdi. Allah’tan korkuyordu. Ama müşrikler bön bön bakıyorlardı. Çünkü onlar mide peşinde olan adamlar. Hayvan gibi, hayvanlardan da aşağılar. Tabii ki bakışlarında da hayvan görüntüsü oluyor.

Hızır (as) zaman zaman insanları imtihan eder, Hz. Musa (as)’ı nasıl imtihan etti, aynı. İnsanlar onun imtihan ettiğinin farkına varmaz. Hem eğitir hem imtihan eder.

“Şükrederseniz” demek, “çok samimi Müslüman olursanız” demektir. Yoksa adam esrar satar, kazanır, şükreder. Zulüm yapar, silah satışı yapar, şükreder. Öyle değil. Kuran’a tam uyarak samimi olmakla şükredilir.