Adnan Oktar A9 TV; 12 Ocak 2013

Dinimizde Hıristiyanlara, Musevilere baskı yapmak yoktur. Her yerde dinlerini özgürce yaşarlar.

Müslüman her inançtan insanın mutlu yaşamasını ister, herkesi düşünür. “Önce kardeşlerim” der, “ben” demez.

Dinde baskı yok, dinde zorlama yok. İsteyen istediği gibi düşünür. Allah imtihan ediyor, imtihan ne demek? Hür iradenle karar veriyorsun.

Dinsize acınır, dinsize ne saldırıyorsun? Bir de dinsizi zorla sen kendi dinine çekemezsin. Dinsize özgürlük vereceksin, sen karışamazsın. Adamı kendi sistemi, kendi ahlakı içinden çekemezsin. Kimseye zarar vermedikten sonra sen adama karışamazsın. Senin şahsına, çevrene, topluma zarar veriyorsa müdahale edersin, hakkın var. Ama o da kanun-hukuk ölçüleri içerisinde olur.

Fikir hürriyetine evet, hakarete hayır. Hiçbir Türk mahkemesi kimseye fikrinden dolayı ceza vermiyor. Ceza verilen konu; hakarettir, küfürdür.

Fikir ayrı, hakaret ayrıdır. Kanun- hukuk var. Kimseye hakaret ettirmeyiz.

Kendi şahsına söz konusu olunca kimse hakareti kabul etmiyor. Ama inananlara küfretmeyi normal göstermeye çalışıyorlar.

Hıristiyan da olsa, Musevi de olsa, Müslüman da olsa dine hakaret edemez. Dinsiz de hakaret edemez. Eleştiriye kimsenin bir şey dediği yok. Ciltlerle kitap yaz istiyorsan ama hakaret etme.

İfade özgürlüğü fikir içindir, küfretmek için değildir.

Kişi inanmıyor olabilir, inanmadığını söyleyebilir. Kimse buna bir şey demez, bir sorun çıkmaz. Ama küfrederse bunu kabul etmeyiz. Haşa ve haşa Allah’a, dine, mukaddesata, şahsımıza hakaret ettirmeyiz. Bizi böyle bir hakarete kimse alıştıramaz söyleyeyim.

Zannediyorlar ki biz fikre karşıyız, düşünceye, felsefeye karşıyız. Edebinle, adabınla, nezaketinle istediğin fikri savun. Sana kimsenin bir şey dediği yok. Fikir olarak istediğini söyle. Hakaret etmeyeceksin. Hiçbir Avrupa ülkesinde buna müsaade edilmez. Hakaret yok.

Küfretmeyle, hakaret etmeyle; felsefe ve fikrin arasındaki farkı kişi bilemiyorsa ona kanun, hukuk onu öğretir.

Gençlerin kendi inançlarında özgür olmaları bir güzelliktir. Kimse hiçbir görüşü kabul etmek zorunda değil, herkes özgür olsun.

En güzeli, düşüncesini, çatışma ortamı meydana getirmeden ifade etmektir.

İnsanlara kendi ahlak anlayışımızı dayatamayız, kimsenin inancına karışamayız.

Mehdiyetin özelliği, insanların mutluluğunu hedeflemesidir. Mehdiyet baskıcı değildir, kimsenin inancına ve düşüncesine karışmaz. Herkes özgür olacaktır. Çok dindar bir merkez bütün insanlara sevgi sunacaktır.

Baskı yaptın mı insanın gururu altüst olur. İçmeyecek adama içki içirtirsin, namaz kılacak adamı namazdan kaçırırsın, olmadık işler olur. Yani baskı insanın dengesini bozar.

Özgürlük ferahlık ve bereket getirir. Musevi’ye de sahip çıkmak lazım, Hristiyana da sahip çıkmak lazım, dinsize sahip çıkmak lazım. Böyle liberal, ferah, güzel bir ortam olsun. Çok zengin, gürül gürül bir din anlayışı hakim olur öyle bir ortamda. Laiklik dinin özünde olan bir sistemdir.

Ne diyor Cenab-ı Allah? “Dinde zorlama yoktur.” Hüküm açık. Adamı zorlayamazsın sen. Sevgiyle anlat, şefkatle anlat, merhametle anlat. Güzellikle, sevdirmeye çalışarak anlat.

Sen adamı zorla döverek söverek inancından vazgeçirebilir misin? Cehaletinden şikâyetçiysen eğit, öğretmen gönder, okul aç. Sevgiyle halletsene. Bunu yapacak olan işte yine Hz. Mehdi ve İsa Mesih’tir.

Kuran’da laiklik tam anlamıyla var. Kuran’da tarif edilen laikliğin uygulanması lazım. Herkesin inancında alabildiğinde özgür olması. Hiç kimsenin inancına karışmamak. Dinsizin de inancına karışamazsın, dindarın da, masonun da, komünistin de şunun da bunun da. Hepsi birinci sınıf vatandaştır.

Türk İslam Birliği demek herkese zorla namaz kıldırmak, zorla insanların içki içmesini engellemek değildir. Eğlencenin bir kere alası olur Türk İslam Birliği’nde. İçki içmek isteyen de içer. Kimse de karışamaz.

Yobazlığın zaten ana düşüncesi “benim gibi olmayan yaşamasın”dır. Ama bizler yani Hz. Mesih taraftarları, Hz. Mehdi (as) taraftarları daima barışı, kardeşliği savunuyoruz. Fikir hürriyetini savunuyoruz. Aydın olmayı, bilimle hareket etmeyi, sanatla hareket etmeyi, Allah’ın hükümlerine sıkı sıkı sarılmayı hedefliyoruz.

İnsanların kıyafetlerine müdahale etmemek lazım. Herkes istediği gibi giyinir, kimsenin giyimi kimseyi ilgilendirmez. İnsanların kıyafetlerine değil de, cahilliğine karışmak lazım. Yani cahilliği gidermeye gayret etmek lazım.

İnsanlar özgür olmalı, topluma gereksiz konularda müdahale dengeyi bozabilir.