Asanlıq dini İslam

İslam dini asandır. Dinin asan olduğunu Allah söyləyir. Allah bəndələri üçün çətinlik diləməz. Ənənəçi sistem dini içindən çıxılmaz, əzablarla dolu, insana əziyyət edən sistemə çevirir. Həm özləri əzab çəkir, həm də insanlara əzab çəkdirirlər.

Öz uydurduqları xurafat dinini İslam dini kimi göstərənlər insanların İslamdan uzaqlaşmasına səbəb olur. Qurana həqiqi mənada dönüş Mehdiyyət vəsiləsiylə olacaq.

Bəzi insanların şüur altında din üçün acı çəkmək lazımdır, gülməmək, əylənməmək lazımdır, yoxsa cənnətə gedə bilməzsiniz məntiqi vardır. Buna görə "din qarmaqarışıq şəkildə çətin olmalı ki, dində yaxşı yol gedə bilsin" məntiqi hakimdir. Bu minlərlə illik köhnəlmiş düşüncədir. Halbuki İslam dinləri həmişə cənnət azadlığını gətirər. Hz. İbrahimin gətirdiyi din də, Hz. Süleymanın gətirdiyi din də, Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-in gətirdiyi din də, həmişə cənnət ruhu, cənnət azadlığı, cənnət gözəlliyi, cənnət keyfiyyəti, cənnət sevinci gətirər. Münafiq sistemlər də cəhənnəm dilemması, cəhənnəm nemətsizliyi, cəhənnəm əzabı gətirər. Peyğəmbərimiz (s.ə.v) Quran ilə birlikdə mümkün qədər azadlığı tanıdı və insanlara izah etdi. Allah, insanların ürəyində istədikləri azadlığı Quran ilə halal etdi. İnsanların üzərindəki təzyiqləri qaldırdı. Quran ilə birlikdə arxa arxaya azadlıq əmrləri gəlir. Allah insanların üzərindəki ağır zəncirləri qaldırır. Azadlıq artdıqca münafiqlər həm bu azadlığa çox həsəd aparırlar, həm də xalqa qarşı özlərinin üstünlük əldə etdiklərini düşünürlər. "Biz daha mühafizəkarıq, onlar (Peyğəmbər və səhabə) isə dini daha asan yaşayır, dinimizi dəyişdirirlər" deyə insanlara təsir etməyə çalışarlar. Münafiqlərin bütün mövzuları Peyğəmbərin dini necə yaşadığına dair öz ağıllarına görə tənqidlər olur. Peyğəmbərə haşa güvənmədiklərini hər sözləriylə ifadə edirlər. Allahın Peyğəmbərə bildirdiyi hər azadlıq hökmünü şübhə ilə qarşılayırlar. Bu alçaq və xain zehniyyətdə olanlar Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-in vəfatından sonra gücləndilər və Ortodoks İslam anlayışının təməlini meydana gətirdilər. Qadının alçaldılması, qadının şeytan kimi olduğu, qadının döyülməsi lazım olduğu kimi dəhşət verici izahları İslam kimi dinə əlavə etdilər. Sonra gələn müsəlmanlar da bilmədən bunları sanki Allahın hökmü imiş kimi sahibləndilər. O gündən bu vaxta qədər gələn bu səhvi Quranda izah edilən həqiqi müsəlmanlığı izah edərək düzəldəcəyik inşaAllah.

Mövhumatçılıq şeytanın oyunudur, şeytanın dinidir. İslam Quranın dinidir. İslam dini saf və tərtəmiz nur kimi dindir. Mövhumatçılıq isə süd və zəhərin qarışması kimidir. İslam dini nəzakət, sevinc, keyfiyyət, xoşbəxtlik, sevgi və hüzur dinidir.

Din həyatı öldürməz. Din həyata sevinc verir. İnsan dindar olduğunda canlı, nəşəli, həyat dolu xarakterə sahib olar. Ənənəçi İslam bunun əksini izah etdiyi üçün insanlar dindar olmağı içə bağlanmaq və həyatı öldürmək olaraq görürlər. Belə olduqda da ibadətlərini etmək üçün yaşlanmağı gözləyirlər. “Yaşlananda onsuz da həyata qarşı zövqüm qalmayacaq, o zaman ibadət etməklə heç nə itirmərəm” deyə düşünürlər. İbadət gənc ikən də, yaşlı ikən də hər yaşda edilər. Dini yaşlandığı dövrə təxirə salmaq ənənəçi İslam anlayışının səbəb olduğu yanılmadır.

Quran kafi deyildir demək, haşa Allahın ağlını və əxlaqını anlamamaqdan irəli gəlir. Haşa Allah unutdu, Allah bilmir, Peyğəmbər bilir deyirlər. Allah sonsuz mərhəmət, sonsuz şəfqətdir, sonsuz ağıldır. Peyğəmbəri də yaradan Allahdır, Peyğəmbər Allahdan müstəqil deyil. Qurana qarşı gələn bu anlayış ucbatından Allah İslam aləminə rahatlıq və bərəkət vermir. Qurana tabe olduğumuz zaman asan din yaranır, belə olmaz deyirlər. Dini asan yaradan Allahdır. Asanlıq Allahdan rəhmətdir. Allahın yaratdığı dini haşa bəyənmirlər. Din çətin olmalıdır deyirlər. Din çətin olduğu zaman; “tabe olursanmı bəs?” deyirik, “yox o çətinliyə də tabe ola bilmərəm” deyirlər. Allah bu qeyri-səmimiliyin qarşılığını mütləq verər.