Adnan Oktar

Münafiqlər nə qədər vurnuxsalar, nə qədər istəsələr də Müsəlmanlara zərər verə bilməzlər. Allahın bu sirrindən xəbərsizdirlər.

Müsəlmana nə qədər çox münafiq hücum etsə, nə qədər çox küfr etsələr,Müsəlmanın həyəcanı, şövqü o qədər çox artar.

MÜNAFİQİN ÇOX PİS TƏSİR BAĞIŞLAYIR, etdiyi oyunları, saxtakarlıqları anlamaq asandır.

Münafiqlər Allahın gücünü anlaya bilmir. İslam həqiqətən hakim olmayacaq zənn edirlər. Mehdi (ə.s)-ın həqiqətən çıxmasına, İsa (ə.s)-ın həqiqətən zühur etməsinə inanmırlar. Buna görə də bir əminlik içindədirlər. Halbuki, mütləq məğlub olacaqlar.

Münafiqin bilmədiyi bir şey vardır: Münafiq Allahın gücünü anlaya bilmir.

Münafiqlər də bir qövmdür. Məsələn, cinlər bir yerdə dayanır, şeytanlar bir yerdə dayanır, münafiqlər də bir yerdə dayanır.

Münafiqdə qərarlı bir küfr xarakteri, əxlaqsız xarakteri vardır. Onun fitrəti yalnız Müsəlmanlara zərər verməyə yönəlmişdir.

Münafiq özlüyündə xoşbəxt görünməyə çalışar. Halbuki, MÜNAFİQİN İÇİ YANAR, ÇOX İZTİRABLI, çox narahat olar, saxta sevinci yaşayar.

Münafiq həyatın qısalığını, maddənin həqiqətini bilməz. Ölümü davamlı unutmağa çalışar. Yaşlanar, amma hələ yaşayacağını, çox uzun yaşayacağını zənn edər. Ta ki mələklər tərəfindən kürəyi və üzü döyülərək canı alınana qədər.

Münafiqin Müsəlmana bir şey edə bilməməsi ona çox əziyyət verər. Yəni MÜNAFİQ QAÇMAQ İSTƏYİB, LAKİN QAÇA BİLMƏYƏN İNSAN KİMİDİR.

Münafiq qəfəsdəki meymun kimidir , vurnuxar, çırpınar, fənd işlədər, bununla nəsə əldə edəcəyini düşünər,amma başını yalnız qəfəsə vurar, başqa bir şey olmaz.

Allah münafiqə müəyyən dərəcədə sərbəstlik vermişdir. Münafiq də özünü çox azad zənn edər. Halbuki, belə deyil, məhduddur. Nə qədər edəcəyi, nə hərəkət edəcəyi müəyyəndir. Allahın onu harada əzəcəyi də bəllidir.

Münafiqin faydası Müsəlmanı diri, aktiv, canlı vəziyyətə gətirib və savabını daha çox artırmaqdır. Məsələn, bir savab qazanacaqsa milyon savab qazanar. Münafiq olmasa savabının dərəcəsi azalar.

Nə qədər münafiq çox olsa, nə qədər mütəşəkkil, çətinliklər olsa savabı o qədər çox olar.

Münafiq Küfrü yetərli görmür . Yəni münafiq onların əxlaqsızlığını, onların vicdansızlığını yetərli görməz. Ancaq öz aralarında olarkən rahat olarlar. Necə şeytanlar cinlərlə rahat ola bilmirlər, cinlər də şeytanların yanında rahat ola bilməzlər.

MÜNAFİQ ÖZLÜYÜNDƏ BİR DÖVLƏTDİR. Küfrü öz üzərinə götürür. Özünü dövlət kimi görər. Hər cür namərdliyə, hər cür pisliklərə qapıları açıqdır. Gizli, açıq təhdidlərlə Müsəlmanların əhvalını pozmaq üçün cəhd göstərər. Amma,əlbəttə, bacara bilməz.

Münafiq, bəlkə,bir mənfəət olar deyə gözləyər, Müsəlmanlardan biri qazanc əldə etməyə çalışar.O, ətrafında kürd görəndən sonra xəstələnər, azğınlaşar, havalanar.

MÜNAFİQİN BƏDƏNİ KÜFR, AĞILI MÜNAFİQDİR. Münafiq bədənini öldürməz , o bədənə ehtiyacı vardır, çünki onu bəsləyir. Münafiq küfrə elə buna görə də möhkəm- möhkəmə bağlıdır.

KÜFR MÜNAFİQİN HƏYAT DAMARIDIR. Küfr olmadan münafiq yaşaya bilməz.

MÜNAFİQİN BEYNİNDƏ ŞİRK BATAQLIĞI İYRƏNC BİR PİSLİK KİMİ QALMIŞDIR. Allahın “Quran yetərlidir” deməsi münafiqə təsir etmir. MÜNAFİQ ŞİRK BATAQLIĞININ İÇİNDƏN ÇIXMAQ İSTƏMƏZ.

Münafiqin ən əhəmiyyətli xüsusiyyəti öz ağılı, gücü ilə o münafiq hücumları etdiyini zənn etməsidir. Onun qədərində olduğunu və Allahın ona etdirdiyini bilməz.

Dünyanın 99/100 - u dinsiz olduğu halda bu kimi problem qoyub davamlı olaraq MÜSƏLMANLARDA SƏHV AXTARIRSA, ƏLƏ SALIRSA, BU MƏZHƏBDƏN , BU CAMAATDAN, AY NƏ BİLİM BU BELƏ SƏHVDİR, O ELƏ SƏHVDİR; BÜTÜN BUNLAR ARTIQ BİR MÜNAFİQ ƏLAMƏTİDİR, BU DA DƏCCAL ORDUSUNA BİR XİDMƏTDİR, DƏCCALİYYƏTƏ XİDMƏTDİR.

MÜNAFİQ DƏSTƏYİ OLMADAN KÜFR SİSTEMİ HƏRƏKƏT EDƏ BİLMƏZ. Münafiqin təlqini, xəbərçiliyi, alçaqlığı , namərdliyi olmadan, onların orada - burada adamları olmadan küfr sistemi Müsəlmanlara qarşı gələ bilməz.

MÜNAFİQ KAMUFLAJ EDƏN BİR CANAVARDIR; o bəzən sarığın, cübbənin içərisində, araqçının, bir sözlə nə taparsa onun ardında gizlənər.

ƏGƏR KÜFR ORTADAN QALXSA MÜNAFİQİN BÜTÜN GÜCÜ DƏ AZALAR. Münafiqin mənəm-mənəm deməsi, qudurğanlığı, Müsəlmanlara qarşı alçaq və namərdcəsinə rəftar göstərməsinin səbəbi küfrə arxalanmalarıdır, çünki münafiq məhz küfrdən güc alar.