Çünkü biz baktığımızda, samimi baktığımızda renkli bir dünya görüyoruz, insanlar ve cisimler görüyoruz
Orada bakarsın, Allah'tan ne kadar korkuyor? İslam'a, Kuran'a hizmet ediyor mu? Vicdanlı mı?
Senin haysiyetini, şerefini, namusunu düşünüyor mu, onlara bakarsın. Ona göre gidersin.
Dünyaya baktığımızda önemli olan başka hiçbir şeyin olmadığını görüyoruz.
Eleştiri yapan kişiye baktığınızda çirkin olduğunu fark edeceksiniz.
Bunu beklerseler görecekler. Yani Mehdiyet devrinde kökten düzelecek.
Samimi baktığımızda madde yok, kendimizi kandırmayalım. O zaman şaşırtıcı olan nedir?
Avam mantığına göre bakarsın dersin “Çamur niye olsun?
Avam mantığına göre bakarsın dersin “Çamur niye olsun?
Bak vicdanlı olarak, akılca baktığında bunu görürsün.
Yani dinden çıkmıştır, düşünür, bir hafta sonra bakarsın yine dine girer.
Düğünlere giderdim, sokakta bakardım, hep böyle korkuyla, hayretle onu izlerdim neden Allah'tan korkmuyorlar
Mesela çok güzel bakar insanlar ama insanlar ahlaksızlık yapıp pis bakmaya çalışırlar
Ondan sonra işte insanlara kin dolu olur, nefretle bakar. Münasebetsizlik yapar. Laf sokar.
Çünkü değil mi mesela kainat bir laboratuvar gibi bakarız Allah öyle yaratmıştı öyle yaratmıştır.
Kara tahtaya bakarız. Korkunç.
Böyle bir sistem olmaz. Böyle bir eğitim anlayışı da olmaz.
Ama benim tablolarım kim bakarsa baksın anlar. Kendine ait bir stili vardır.
Mümin de çok samimi ve rahat olursa, Allah'a güvenirse, Allah'a hüsnü zan ile bakarsa, dostça yaklaşırsa
Çünkü helaliyse bakar. Ve verilen listedeki kişiler görebilirler.
Ama adamla konuşursun, bakarsın öyle bir şey yok.