Rum Suresi 31. ve 32. ayetlerde, gruplaşmayı bir sevinç kaynağı olarak görüp parça parça olmanın, Allaha
Onlardan ki, dinlerini parça parça ettiler ve kendileri de grup grup oldular.
uzak durmaktan memnuniyet duyması vicdanen mümkün değildir.
Hani sırtlan fotoğrafları var ya çekiliyor, bazen gözü parlak bir tane oluyor.
Onun için münafıklara bakın çok ahmaktırlar.
“Ey Evsler ölmek savaştan kaçarak utanç içinde kalmaktan iyidir&rdquo
Şimdi ahmak buna inanıyor.
Eğer onları senin putperest dinine katmak istiyorsan (onlar biliyorsunuz putlara tapıyordu o zaman) şimdi
Şimdi ahmak buna inanıyor.
Mesela kitap dağıtmak, almak istemez.
Veyahut işte ayak parmağı biraz eğri oluyor ona kafayı takıyor.
Hayali ahmakça vesveselerin, pisliklerin peşinden giderler.
Ahmak oraya kadar kafası çalışıyor.
Bak görüyor musun ahmağı?
Yani ahmak.
Müminler farkına varmaz yani sonra farkına varır.
Ahmak tam ahmak.
Bütün münafıklar böyle ahmaktır.
Halbuki onu güçlendiren Allah, ahmak kendi yaptı zannediyor. Aklı sarmıyor.
Peygamberimizle kendince ahmak kafasınca alay ettiğini zannediyor.
Öbür ahmak da diyor ki biz savaşmayı bilseydik, 10 yıldan beri savaşıyorsun sahtekar.