Adnan Oktar

Em naxwazin kesek bimire. Em di nav rewşek dijwar de ne, bûyerên dilsoj diqewimin, lê teqez dawî xêr e bi îzna Xwedê.

Divê teqez derfetên fireh ên TRTê bona têkoşîna îlmî ya dijî PKKê werin bikaranîn. Divê di TRTê de weşana ku gel haydar dike hebe.

Divê teqez di dibistanan de dersa hişmendiya netewî hebe. Divê di kanalên dewletê de bêbingehiya komunîzm û materyalîzmê bê hînkirin

Tişta ku herî zêde decalîyet jê depelikîne zanist e. di têkoşîna zanistî de biryardarî gelekî girîng e.

Bi hezaran sal rabûrdûya hişmendîya dewleta kûr heye. Di qesra Firawn de jî hebû, di heyama Hz. Îbrahîm de jî hebû.

PKK bi xweserîyê ve tinazên xwe li gel dike. Necamêrî derewan dike. Armanca sereke li Başûrê Rojhilatê avakirina Koreya Bakur e.

Di daxuyanîyên dema ku şehîd tên de divê peyvên xembûn û êşê neyên bikaranîn. Bila bêjin; “Gihîşt şerefa şehîdbûnê em şad bûn”.

Dilovanî, rûnermî û dilnermî. Em ji Xwedê van tiştan naxwazin? Em li bihuştê çi dixwazin? Em dixwazin ku Cenabê Xwedê me efû bike, li hember me rûnerm û dilnerm tev bigere. Divê em jî li hember mirovan wiha bin.

Di dilê xwe nî biçûk de nefret û hêrsek ecêp bicîh dikin. Ewqas pejirandina wan a heznekirin û nedilovaniyê tiştekî honawer e.

Oldariya hişmend û jidil girîng e. Pêwîst e ku hişmendiya oldariyek wiha bidin genkan. Di berovajî de kêşeyên civakî derdikevin.

Di hedîsan de bi awayekî berfireh cîh digire ku dê li Mekê qûlesaetên bilind çikandin û dê li nav bajêr tunelên werin kolandin.

Divê ji derveyê welêt re bo nîşandana rasteqînîya PKKê kampanyayên mezin werin kirin. Ger rast bê vegotin, dê mafdariya Tikiyê bê femkirin.

Tirkiye ne mejbûr e ku li hember rêxistinek wek DAÎŞê ku jê re ne talûke ye têbikoşe.

Wê demê divê Tirkiye li hember Talîban jî, rêxistinên Amerîkaya Latîn jî têbikoşe. Bo Tirkiyê talûkeya sereke PKK ye.

Cudabûna navên wan rastîya hemanbûna wan naguhere. PKK, PYD, PJAK tim heman in.

Ew kesên ku dibêjin em ne li dijî PYDê ne, divê bona nav ne li dijî KCKê jî bin. Bêmantiqiyek wilo nabe. Heman rêxistinên terorê ne.

Resulê Xwedê 1400 sal berî niha PKK berfireh vegotiye û daye nasandin. Cîhên wan, materyalîstbûna wan û navê Ocalan daye.

Li Rojhilata Navîn bi destê Misilmanan kuştina Misilmanan heye. Leşkerên Tirk berê çeka xwe nade Misilmanan.

Di têkoşîna dijî PKKê de îmaja xurtbûna PKKê didin gel. Divê hêza dewletê baş were dîtin ku gel tim ji dewletê bawer bike.

Bila bi kamyonan çiklote, buskîwî, pêlav û kincan bişînin bo canê me zarokên Kurd li Başûrê Rojhilat. Em bextewariya canên xwe bibînin.

Em dixwazin ku zarokên Kurd aram, şad, bi kincên xweşik û bi çikloteyên rind ve di hawirdorek baş de bibînin.

Lê ya divê teqez were kirin, tunekirina binekokiya ramanî a PKKê ye. Divê neçar TRT Kurdî dij propagandayê bike.

Em destûrê nadin ku bînin êş û azara zordarîya komunîst li xwîşk û dayikên me yên Kurd bidin jîyîn.

Avakirina Kurdistaneke Stalînîst, komunîst û bêxwedê, tê wateya Kurdan bavêjin nav jîyanek dojehî. Kurd ji komunîzmê nefret dikin.

Kuştina merivekî mîna kuştina hemû mirovan e. Bi awayekî nezanî ku li jêr kî heye ji hewa bombebarandin kujerî ye, sîvîl dibin hedef.