Adnan Oktar

Li pey şehîdan mirov bi hezkirin û xofa Xwedê digirî, ger bi xembarî bigirîn ne gorî olê ye.

Ew kesên ku dibêjin em ê li pêş Yekîtîya Îslamê bendan ava bikin dê beleya xwe bibînin. Kesên biceribînin dê xwe jî tune bikin. #PKK

Ol hêsan o sade ye. Hezkirin, bexişandin, ciwanmerdî û fîdakarî puxteya olê ye. Ev taybetiyên xweşik, xweşikiyê dide mirov bi xwe.

Armanca sereke a diayê, nîşandana hezkirin û rêzgirtina me ya bo Xwedê ye.

Ew kesên ku dibêjin em ê li pêş Yekîtîya Îslamê bendan ava bikin dê beleya xwe bibînin. Kesên biceribînin dê xwe jî tune bikin. #PKK

Sedema tarûbariya alema Îslamê, xurafe û jêdûrbûna Quranê ye. Paşverûtî bi xwe re tirsonekîyê jî tîne.

Amerîkaya kûr dixwaze li herêmê dewletek komunîst ava bike. Vê modelê tim dixwazin. Komunîstan ewilî xurt dikin piştre jî diçewisînin.

Hişê derewkaran ditevize, teqez hêz nake ku olekî ava bike. Belavbûn û nakokiyên mezin çê dibin. Di Quranê de nakokîyek jî tune ye.

Ocalan dixwaze li başûrê rojhilatê dewleteke komunîst ava bike û bibe serokê wê. Ew dixwaze bibe Stalînê sedsala îro. Ew aştiyê naxwaze.

Qerentîya kesekî ya bihuştê tune ye. Ev jî xweş exlaqbûna me pêkan dike. Dibe sedema xweş exlaqbûnê.

Çareseriya her cure tundiyê, perwerdeya hezkirinê ye. Hezkirin xala jiyanê ya cîhanê ye, ger hezkirin nebe, jiyan nabe.

Armanca sereke a diayê, nîşandana hezkirin û rêzgirtina me ya bo Xwedê ye.

Ger destkevtinek hebe, ne ya Çerkes, Laz û Kurdan e, ya Tirkiyê ye. Ne tenê ya herêmekî pêwîstiya hemû Tirkiyê bo demokrasîyê heye.

Daxistina Xwedê ya Quranê rehmet û nîmeta Xwedê ya ji hezkirina me tê ye.

Çareseriya her cure tundiyê, perwerdeya hezkirinê ye. Hezkirin xala jiyanê ya cîhanê ye, ger hezkirin nebe, jiyan nabe.

Lîbya, Surî, Iraq û Yemen… dema ku her deverên Alema Îslamê di nav êş û elemê de ye, xwestina rizgariya yek dewletê ne wijdanî ye.

Propagandaya Darwînîzmê ku di TRT û Perwerdeya Netewî de tê kirin bona Tirkiyê bêyomî ye. Divê ev propagandaya yekalî bisekine.

Kuştina merivekî mîna kuştina hemû mirovan e. Bi awayekî nezanî ku li jêr kî heye ji hewa bombebarandin kujerî ye, sîvîl dibin hedef.

Hişyarbûneke mezin a manewî pêwîst e. Divê xetere bi her hêlê ve were dîtin. Tiştekî wisa tune ku PKK çek berde.

Di Gezîyê de bona 15-20 daran hemû Tirkiye rabû ser xwe. Bi dehan şehîdên me hene deng ji gelekan dernakeve. Divê Tirkiye bi manewî rabe şipiya.

Gelek mirov di hewara kar û pîşeyê xwe de ne, xeternakiya axa welêt ne xema wan e, qet nakin talaşa xwe.

PKK jî bi DAÎŞa ku 60 dewletên hevpeymanîyê ber xwe nedan nikare. Amerîkaya Kûr jî vê dizane. Armanc avakirina Kurdistanek komunîst e.

Ger Amerîkaya Kûr li hember xwe biryardarî bibîne dê paşve gav bavêje. Divê Tirkiye li ber bêexlaqiyên dewleta kûr a Amerîkayê çik bisekine.

Divê dewletên Îslamî bikarin werin ba hev û ji Amerîkaya Kûr re bêjin; “Tu hay ji xwe heyî tu çi dikî?” Ger Misilman yek bin dê çareser be.

Divê teqez di dibistanan de dersa hişmendiya netewî hebe. Divê di kanalên dewletê de bêbingehiya komunîzm û materyalîzmê bê hînkirin