Adnan Oktar

Bila ji bo ewlehiya Tirkiyê tevdîrên pêwîst bên hildan. Em naxwazin ku komunîzmê bispêrin dayîkên me birayên me Kurd.

Ew kesên ku dibêjin Kurd û PKK heman in, Kurdan baş nanasin. Şêweya PKKê ya bêxwedê û jiyana exlaqî ya Kurdan jev cuda ne.

Ez dostê Kurdan im, dijberê PKKê me. Ustadê min Kurd e. Kurd ango nûr . Ya qirêj PKK ye.

Di orjînala Îstîklal Marşiyê de ji bo gelê me tê gotin. Ya ku tê armanckirin miletê Îslamê ye. Hemû Misilmanên Kurd, Ereb, Tirk û Çerkes in.

PKK têkilî gelê Kurd ên oldar bûye. Dixwazin kesên bêxwedê û bêkesayet bikin bela serê canên me Kurd.

Ew hişmendiya ku gel biçûk dibîne, gelekî Kurd û oldar çewisandin. Ne mumkûn e ku mirov sedema wan a ku gel biçûk didîtin fem bike.

Egîdên me ji bo welat gel û ala me canê xwe didin. Ji me bawer dikin, dê û bavê xwe li pey xwe dihêlin. Parastina wan peywira me ye.

Serokatiya wek şêweya Amerîkayê raste rast federasyon e. Yê ku teqez vê modele dixwaze Ocalan e. Gelê me vê xetereyê dibîne.

Em Kurd, Tirk û Ereb dê hemû di nava Misilmantiyê de bihelin. Em hemû birayên Misilman in.

Em Başûrê Rojhilat a azad dixwazin. Em dixwazin ku zordestiya PKKê li herêmê li ser birayên me Kurd rabe.

Ger destkevtinek hebe, ne ya Çerkes, Laz û Kurdan e, ya Tirkiyê ye. Ne tenê ya herêmekî pêwîstiya hemû Tirkiyê bo demokrasîyê heye.

Kufur bi ti awayî biser nakeve. Heq dê teqez biser keve. Temenê decalîyetê 40 sal e. PKK tevgerek decalî ye, temenê xwe dîtîye.

Ya ku li herêmê kuştin fêrî komên din kiriye PKK ye. Tundiya ku wek şêweyekî digirtin li wan vegeriya.

Hebûna herêmek Kurdan Tirkiyê aciz nake, ya ku Tirkiyê aciz dike li herêmê avabûna pergalek komunîst a zordest e.

Êzidî, Kurd, Tirkmen û Ereb her kes ji zordariya PKKê bêzar bûne. Li dijî PKKê têkoşîna zanistî bo her Misilmanî ferz e.

Em ji PKKê re nabêjin tu çima bûyî komunîst, em dibêjin çima tundiyê dikî, çima nahêli fikrên cuda jî bên vegotin.

Ger xwe tam bispêre Xwedê ji bo kesên bawermend tirs tune ye. Kesên tewekul nakin tirsa herî mezin dijîn.

Ger mirov bihuştê rûbarû bifikire dê rûbarî fem bike û dê bawerî jî rûbarî be. Ger xwe baş bide ser û ji Xwedê bixwaze bawerî zelal dibe.

Mirov xwe tam naspêrin Xwedê. Gelek ji wan dema ku kêrî berjewendiyên wan neyê ji olê dûr dikevin.

Xwedê dixwaze ku Misilman axretê baş bifikirin û tewekul bikin. Ji bo wan kesên ku li ser baş difikirin rasteqînî vedibin.

Ger mirov Xwedê baş hez bike û pê biale asoya wî/wê vedibe. Her mirov xwedîyê zanyarîyên rûbarî ye, zanyariyên baş jî bi teqwayê ve dibin.

Her mirov dikare bi awayî fikrî her tiştî biparize, lê nikare pêk bîne, gefan li gel bixwe, guleyên tacîzî bireşîne û nikare mafyatiyê bike.

Zanyarî û bawerîyek baş bi rihekî jidil ve tê bidestxistin. Divê bawermend ewilî nîşaneyên hebûna Xwedê bi baldarî bifikire.

Ew axavtinên xweşik ên muşrîkan ne girîng e. Ya esas alema wan kîndar û hesûd e. Divê gorî wê were hilsegandin.

Erênî û jidiliya ramankirinê gelekî girîng eger mirovek tenê jiyana pîrehevonekekî binêre dê bêşert û bêmerc bawer bike.