Adnan Oktar

Xwedê dixwaze ku bê hezkirin. Em gelekî ji Xwedê hez dikin, inşAllah Xwedê jî me hez bike.

Berhevkirina çekên wan kesên ku berê çeka xwe dide gel, berpirsyariya dewletê ye. Divê ev zordariya li herêmê li ser gel were rakirin.

Heya ku li Başûrê Rojhilat zordestiya PKKê ya li ser gel neyê xelaskirin, heya ku her kes bi dilrihetî çalakiyên xwe nekir şaristanî çê nabe.

Divê dengê wan kesên ku li Başûrê Rojhilatê bi hişyariyan gefan li birayên me dixwin bi qanûnan ve bi awayekî baş li wan were vegerandin.

Xwedê bi Îslamê ve barê li ser milê mirovan rakiriye.

Yên ku dibêjin em bidin û bila biçin, bila teqez vêya jibîrkin, kesek destûrê nade vê yekê. Ev gel teqez nahêle Tirkiye were perçekirin.

Xwedê di Quranê de gelekî bal dikêşe ser nûwazeyên xuluqandinê yên gerdûnê. Li ser cîhanê perdeyek heye, ger ew rabe dê her kes şaş bimîne.

Xwedê di Quranê de qisseyan bo ku em têkilîya wan û jiyanê çêkin dide. Gelek kes wek mijarek demborî dibîne.

Ne Çîyayê Qendîlê, divê bibe Deşta Qendîlê. Em hêvî dikin ku verastkirinên pêwîst werin kirin.

Pirsgirêka herî mezin a cîhanê qelsbûna îmanê û bêîmanî ye. Lê belê gelek mela li ser vê yekê nasekinin, ol bi teknîkî tê vegotin.

Ger mirov carekî Quranê jidil bixwîne, fem dike ku Xwedê çi dixwaze. Quran hêsan e, fembar e, têrker e.

Avabûnên wek PKKê li nav civakên bêvîn bêhewl û bêhêz xurt dibin. Ji ber vê yekê, divê gelê me biryardariya xwe nîşan bide.

Paşve avêtina deynê wan birayên me li cîhê pevçûnan têr nake divê hemû bên dayîn, xanîyên baxçe mezin û eşyayên pêwîst werin dayîn.

Îman navê berxwedana li hember wesweseyên şeytîn, li hember şik û gumanan e. Dê şikbarî her gav were û dê Misilman tim ser kevin.

Egîdên me ji bo welat gel û ala me canê xwe didin. Ji me bawer dikin, dê û bavê xwe li pey xwe dihêlin. Parastina wan peywira me ye.

Xwedê naxwaze mirov ezîyetê bikêşin. Îslam li ser însanan zordariyê nake.

Di heyama Pêxemberê me de mezheb tune bûn. Divê Misilman wek heyama Pêxemberê me bijîn, bo vê jî divê xwe li Quranê bigirin.

Kufur bi ti awayî biser nakeve. Heq dê teqez biser keve. Temenê decalîyetê 40 sal e. PKK tevgerek decalî ye, temenê xwe dîtîye.

Barzanî mirovekî durist e. Kurd jî wî hez dikin. Kurd hişmendiya Cemîl Bayik a komunîst û Stalînîst hez nakin, lê Barzanî hez dikin.

Em Kurd, Tirk û Ereb dê hemû di nava Misilmantiyê de bihelin. Em hemû birayên Misilman in.

Hebûna herêmek Kurdan Tirkiyê aciz nake, ya ku Tirkiyê aciz dike li herêmê avabûna pergalek komunîst a zordest e.

Ger destkevtinek hebe, ne ya Çerkes, Laz û Kurdan e, ya Tirkiyê ye. Ne tenê ya herêmekî pêwîstiya hemû Tirkiyê bo demokrasîyê heye.

Ya ku li herêmê kuştin fêrî komên din kiriye PKK ye. Tundiya ku wek şêweyekî digirtin li wan vegeriya.

Em ji PKKê re nabêjin tu çima bûyî komunîst, em dibêjin çima tundiyê dikî, çima nahêli fikrên cuda jî bên vegotin.

Êzidî, Kurd, Tirkmen û Ereb her kes ji zordariya PKKê bêzar bûne. Li dijî PKKê têkoşîna zanistî bo her Misilmanî ferz e.