Adnan Oktar

Ew kesên dibêjin hezkirin bi deme re derbas dibeî nizanin hezkirinê bi Quranê bi îmanê ve têr bikin

Jiber ku îman qels e, her ku diçe ku hêvî dike ku aram be, lê belê êş û elema wî her zêde dibe, bi wî/ê re digere.

Bengînî gelekî li jinana tê, tişta ku jianan azad dike bengîn e.

Bersiva tundîyê ne tundî ye. Divê bi hişmendî bi şewqetî hewl bidin ku mirovên bi fikrên din werin rizgarkirin.

Rêya ku dê were sepandin hezkirin, şewqet û aqilê Quranê nîşan daye ye. Li cîhê ku Quran ne desthilat e, tundî desthilat e.

Xwedê dibêje dema ku ji we re gotinek ne baş hate gotin wek silav bibînin û derbas bin. Divê bere xwe nedin wan kesan.

Îman navê berxwedana li hember wesweseyên şeytîn, li hember şik û gumanan e. Dê şikbarî her gav were û dê Misilman tim ser kevin.

Xwedê nabêje bibin dujminê jinan, dibêje jin emanetî we, hûn jî emanetî jinan in. Yên paşverû bi awayekî bêexlaq jinan mîna talûke dibînin.

Bawermend li cîhanê hemû nîmetan bi pîvana Quranê, bi mertalê Quranê ve dijî. Jiber ku yên paşverû vêya aqil nakin, pişta xwe pê de dikin.

Dema ku Xwedê mirovan dişîne cîhanê, li hember şeytanên beşerî û cinî bêparastin naşîne. Agahiyên van di Quranê de ji me re dibêje.

Xwedê dixwaze ku gelekî bê hezkirin. Dema ku mirov hîç Xwedê bibîr neynin, zora Xwedê diçe.

Divê Quranê ne bi zimanekî tênagihê û lez û bez bixînin, ya baş ew e ku mirov hikmeta wê bifikire û bi şiklekî femkirî bixwîne.

Bawermend dibin kêm bin jî, li hember yên înkar dikin biser dikevin. Bawermendên rasteqîn teqez serkevtî ne. Yên baş binêrin vêya dibînin.

Ger çilkek exlaqê kufrê li mirov bigere, mirov gelekî nekamran dike. Ji wê demê pêve jiyana mirov dikeve tengasiyê.

Ruhê mirov tim hezkirinê digere. Partiya ku jinan biparêze û qîmetê bide hezkirinê dê qezencke.

Li şecereya Pêxember nefretkirin exlaqekî ku Xwedê jê heznake ye. Mirov li wan kesên zordar hêrs dibe, li hemû Benî Îsraîl hêrs nabe.

Ew soza “temambûna nîmetan” a ku dane pêxemberan dê bi saya Hz. Mehdî û Hz. Îsa pêk were. Dê exlaqê Îslamê bi temamî serdestê cîhanê be.

Misilmanên ku li gorî Quranê dijîn hev nakujin. Exlaqê muşrîkandibe sedema mirinan. Jiber exlaqê muşrîkan lihev nefret dikin.

Gelek mirov di Quranê de efûkarî, xwedî sebrî û exlaqê şirîn dixwînin lê belê bawer nakin ku were sepandin. Exlaqê şirîn hêsan e.

Bawermend xwe li hêrsê, hestiyariyê, kîndariyê nagire û xwe pê ve bernade. Destûr nade ku şeytan gorî dilê xwe wê/î bixijikîne.

Dema ku mirov bi dil û can xwe li Xwedê digire, dafikên şeytan dibîne ku çawa tevdigere û tevdîran digire, wê hingê dibe serwext.

Ger mirov carekî Quranê jidil bixwîne, fem dike ku Xwedê çi dixwaze. Quran hêsan e, fembar e, têrker e.

Mirov wisa hatiye afirandin ku ger jidil be rihet e. Tolhildan, hêrsbûn û nejidilbûyîn mirovan perîşan dike. Ya herî baş mirov efûkar be.

Ew kesên ku di dilê wan de hezkirin dilovanî û dostanî tune ne, qedrê mirovên xwedî exlaqê baş nizanin.

Îslam bona Xwedê tê vegotin. Bona vegotinê pere nayê stendin. Ger pêwîst be bona teblîxê her mesref tê kirin lê belê pere nayê stendin.