Adnan Oktar

Dibêjin “Îngilîstanê sînor xêz kirine” û ber çavên xwe mezin dikin.Sînorçêker Xwedê ye. Yê cîhanê rêve dibe Xwedê ye. Xwedanê hêzê Xwedê ye.

Dilketina kufrê û ji Xwedê bawernekirin Misilmanan perîşan dike. Dibêjin em ê çawa bikin, tu nakî Xwedê dike.

Ger Misilman piçekî jî exlaqê kufrê hilde, ev jiyana wan tarûbar dike. Îslam yekpare ye, divê di hemû merhaleyên jiyana Misilmanan de hebe.

Ruhê mirov tim hezkirinê digere. Partiya ku jinan biparêze û qîmetê bide hezkirinê dê qezencke.

Li şecereya Pêxember nefretkirin exlaqekî ku Xwedê jê heznake ye. Mirov li wan kesên zordar hêrs dibe, li hemû Benî Îsraîl hêrs nabe.

Ew soza “temambûna nîmetan” a ku dane pêxemberan dê bi saya Hz. Mehdî û Hz. Îsa pêk were. Dê exlaqê Îslamê bi temamî serdestê cîhanê be.

Misilmanên ku li gorî Quranê dijîn hev nakujin. Exlaqê muşrîkandibe sedema mirinan. Jiber exlaqê muşrîkan lihev nefret dikin.

Gelek mirov di Quranê de efûkarî, xwedî sebrî û exlaqê şirîn dixwînin lê belê bawer nakin ku were sepandin. Exlaqê şirîn hêsan e.

Bawermend xwe li hêrsê, hestiyariyê, kîndariyê nagire û xwe pê ve bernade. Destûr nade ku şeytan gorî dilê xwe wê/î bixijikîne.

Dema ku mirov bi dil û can xwe li Xwedê digire, dafikên şeytan dibîne ku çawa tevdigere û tevdîran digire, wê hingê dibe serwext.

Bawermend dibin kêm bin jî, li hember yên înkar dikin biser dikevin. Bawermendên rasteqîn teqez serkevtî ne. Yên baş binêrin vêya dibînin.

Şeytan naxwaze tiştekî baş li mirovan bide kirin, her gav taloqiyê dide pêş. Taloqkirin dibe sedema zêdebûna kufrê

Kesê ku ji Xwedê hezdike nikare bibêje “hin kes bo Xwedê hewl didin”. Dê di riya Xwedê de bi hemû rih û derfetên xwe bixebite.

Hin kes dema ku pirzanatî dikin, qey zanin tiştekî baş dikin. Lê belê pirzanatî bi tenê dibe sedema nefretê.

Dema bawerî û tewekul bi Xwedê nîn be, helwesta mirov pir balkêş dibe. Hin kes bawerî bi tu kesî nahînin û wek dînan dijîn.

Hin kes qaşogiravî çavlê ne rêxistina terorî PKKê legalî bike, em bi ti awayî destûrê nadin vê yekê.

AkPartî avahiyekî mezin e ku Tayyîp Xoce damezrandiye. Ger hin kes rabin û bêjin ez im xwedî, ev yek nabe helwesteke baş.

Hin kes hene ku dibêjin “Jixwe Başûrê Rojhilat ji dest çûye”. Qebûlkirina radestbûnek bi vî awayî bê exlaqî ye.

Dibe ku di sêrî de kêmaqiliya kufrê neyê femkirin, lê belê xerabiya nêrîn û axavtina wan derbarê wan de ramanekî ava dike.

Ew kesê ku kufrê ber çavên xwe mezin dike, ji Îsamê û ji Xwedê bawer nake. Rêveberên cîhanê ne Obama û Merkel e, Xwedê ye. Ew peywirdar in.

Wisa dizanin ku ger ol dijwar be, rûmettir dibe. Wisa hedizanin ku ger ol hêsan be nabe ol. Nexwe Xwedê dibêje Îslam hêsan e.

Dewlet teqez nakeve nav neçariyê. Ji destê wan kesên li hember dewletê xwedî çek in, çeka wan girtin karê dewletê ye.

Yên ku dibêjin em bidin û bila biçin, bila teqez vêya jibîrkin, kesek destûrê nade vê yekê. Ev gel teqez nahêle Tirkiye were perçekirin.

Dxwedê di Sûreta Nûr ayeta 55em de mizgîn dide ku dê bîne ola ku jê hez dike bike desthilat. Xwedê nahêle paşverûtî bibe desthilatê cîhanê.

Xwedê bi Îslamê ve barê li ser milê mirovan rakiriye.