Adnan Oktar

Xwedê ji me bi hezkirina Wî ve bîranînê dixwaze. Xwedê jiyanek vik û vala naxwaze. Rewnaq, hezkirin û xweşikî kêrî şanê Xwedê tê.

PKK ne avabûneke bi siyasetê ve were sererastkirin e. Bi zanistê pirsa PKKê çareser dibe. Berovajî vê, dê xurttir be.

PKK dê bi têkoşîna fikrî zû xilas bibe. Him dê encameke teqez bê standin him jî rêbaza herî baş a li gorî Quranê ev e.

Hişyarbûneke mezin a manewî pêwîst e. Divê xetere bi her hêlê ve were dîtin. Tiştekî wisa tune ku PKK çek berde.

PKK bi xeracê ve, bi zorê birina zarokên wan ve birayên me yên Kurd gelekî mexdûr dike. Em divê birayên xwe Kurd tenê nehêlin.

Bila birayên me Kurd sebir bikin, hindik ma bi îzna Xwedê. Em ê pişta decaliyetê bi damendiyê ve bişkênin.

Deha ji aliyê Xwedê ve hatiye afirandin. Bedewî jî Xwedê daye, karê te Xwedê rast tine.

Sûnî Şiîyan, Şiî Sûnîyan bi averêbûnê ve sûcdar dikin. Yên averêbûyî kesên ji Misilmanan hez nakin in.

PKK bi ketina nava sîvîlan ve bêexlaqîyek mezin dike. Bi van kirêtî û bêexlaqîyan ve nefreta her kesî qezenc dikin.

Bila her kes hînê him nivîsîn him jî peyvîna hezkirinê bibin. Werin em hezkirinê binivîsin û bipeyvin.

Birayên Ûsiv him bêexlaqiyê dikin dafikan ç��dikin him jî xwe wek kesên salih nîşan didin, ev hişmendiya paşverûtiyê ye.

Zulkarneyn tê wateya du cenahiyê, her du sedsalan nîşan dide, him muctehîdê salên 1900an him jî yê salên 2000an îşaret dike.

Di hezkirin, merhemet, dolovanî û xweşîkiyê de jin li ser mêran e. jin him bi hûr û kur difikirin him jî pirr zîrek in. Mêr ne wek jinan hûr û kur, pirr rasthatî difikir in. Jin ji aliyê huner, bedewî û estetîkê ve li gor mêran bêtir jêhatî ne.

Ol hêsan o sade ye. Hezkirin, bexişandin, ciwanmerdî û fîdakarî puxteya olê ye. Ev taybetiyên xweşik, xweşikiyê dide mirov bi xwe.

Dema ku rexneyên aqilane û rast tên kirin ne nêrînek baş e ku mirov bêje “çima rexne dikî?”. Rexneyên dostan nîmet in.

Di dilê xwe nî biçûk de nefret û hêrsek ecêp bicîh dikin. Ewqas pejirandina wan a heznekirin û nedilovaniyê tiştekî honawer e.

Bila teşeya proteînê fêrî xwendekaran bikin ku bi xwe berê çê nabe, nîşaneyên paleontolojîk hînkin. Bila ew bi wîjdanên xwe biryar bidin.

Bêyî hezkirin, dilovanî, dostanî, hevaltî û kubarî jiyankirin ne jiyan e. Pejirandina jiyanek wiha tiştekî erjeng e.

Hemû welat ramanên ku Xwedê înkar dikin bi 5-6 waneyan bi awayekî aşkere hînî genkan dikin, ev yek felaket e.

Ew kesê ku dibêje hezkirin ne pêwîst e, îmtîhanê jî nepêwîst dibîne. Wê demê jî jiyanek vik û vala dixwaze.

Oldariya hişmend û jidil girîng e. Pêwîst e ku hişmendiya oldariyek wiha bidin genkan. Di berovajî de kêşeyên civakî derdikevin.

Di nav kelepora nîvco de bi hişmendiya kevneşop ve birêvebirina rewşê ne şêwazek baş e. Divê oldariya durist û jidil were pêşxistin.

Ger Xwedê bibîne ku nayê hezkirin zora wî diçe. Xwedê hezkirinê hez dike. Xwedê dixwaze ku bibîne tê hezkirin.

Heta ku ezmûn nebe, ti wateya cîhanê namîne. Pêxember jî gelekî berfireh hatin ceribandin. Dijwariya ezmûnê kûrahiyê dide îmanê.

Xwedê gelek xweşikî, gelek bereket û gelek xêrat dide wan kesên ku wî gelekî hez dikin û bîr tînin. Ev sireke ezmûnê ye, mucîze ye.