Adnan Oktar

Ew hişmendiya paşverû ku ji hunerê ji kalîteyê ji estetîkê fem nake, tim dibe sadema xerabûn û kirêtiyê.

Xwedê cîhan wek alemek metafîzîk afirandiye. Xwedê jiyanek jirêzê û monoton hez nake. Îslam dê piştî çîleyek mezin bibe desthilatdar.

Heta ku exlaqê Îslamê bibe desthilatê cîhanê, dê gelek bûyerên mezin pêk werin. Bila ti kes neheje, dê dawîya wê gelekî xêr be.

Dewleta kûr a cîhanê ew hêza xwe berê winda kir, lîstika wan aniha dikin ku Misilmanan berî hev bidin, divê em nexapin.

Her ku paşverûtî geş dibe, dijberîya Îslamê jî geş dibe. Ger cîhan Misilmantîya Quranê bizanibe, dê girse bi girse bibin Misilman.

Paşverûtî, nedêndayîn û bêçêjîyê wek lazimiyên olê fem dikin. Ev ne pêwîstiyên olê ne. Ol bedewtirîna her tiştî ye.

Tim gazincan dikin ku Misilman me tarûbar dikin, ger bertekek xurt, xwedî kesayet û xwedî wîjdan nîşandin, hêza kesekî têra wê nake.

Dê Îslam bi awayekî nûje, şad û bo huner û xweşikiyê vekirî derkeve. Dê wek bihuştê derkeve.

Nabe ku mirov şerê di navbera Misilmanan de temaşe bike û dilxweş be. Ger şaşiyek hebe, ev bi şîretan û bi desteka pêwîst ve tê duristkirin.

Di nav kelepora nîvco de bi hişmendiya kevneşop ve birêvebirina rewşê ne şêwazek baş e. Divê oldariya durist û jidil were pêşxistin.

Di Îtihadê Îslamê dehezkirin, dilovanî, dostanî, biratî qencî û bereket heye. Hembêzkirina hemû cîhanê, bo başiya hemû kesî xîretkirin heye.

Ji bo birayên me Kurd jî, bo me hemûyan jî, bo cîhanê jî cîhê rizgarbûnê Îtihadê Îslam e.

Di cudahiyê de rehmet na, zulmet heye. Misilman dê bibin yek. Hemû ayetên Quranê ji bo yekîtî û bihevrebûnê ne.

Ew kesên ku Yekîtiya Îslamê armanc dikin, nikarin bi siyasetê biserkevin. Divê çalakiya kesên Îslamê belav dikin xurtkirina îmanê be.

Ger perçebûn çêbe, avabûna Yekîtiya Îslamê nepêkan dibe. Jiber vê yekê em li Başûrê Rojhilat destûr nadin modelek komunîst wek Koreya Bakur.

Ger em perçebûnê qebûl bikin, em di bin zulma komunîst de binpêbûna birayên me Kurd ên ku çend salan hatin çewisandin jî qebûl dikin.

Li herêmê xeynî Yekîtiya Îslamê ti çare bo miletekî tune ye. Divê Barzanî jî vê talûkeyê baş bibîne û xwe bi Yekîtiya Îslamê bigre.

Paşverû dostaniyê, hevaltiyê, muzîkê, hunerê wek pîvana kufrê dizanin û li dij disekinin. Esas bi pîvana Quranê tê sepandin.

Dema ku ola ji Quranê dûr û têgihîştineke paşverû pêş dikeve, dibe sedema mirovan ku ji olê sar bin.

Misilmantî geşî û şadî ye. Paşverû li ser navê Îslamê hemû şadiya mirovan jê distînin.

Kesên paşverû ji şeytan xapiyan û wilo bawer kirin ku Quran têra mirovan nake. Jiber ku ji şeytan xapiyan, bobelat li her deverî qelibîn

Taybetîya hevpar a paşverûyan ew e ku hîç qala Quranê nakin. Misilman pirsyarê lipeyçûna Quranê ne.

Him li hember nirxên Ewropa wek huner, peyker û muzîkê ne him jî dixwazin biçin Ewropa. Durûtîyê dikin.

Di paşverûtîyê de zanist, huner û kalîte nabe. Qedrê jinan nayê girtin. Mirov şad nabin. Daxwaza mirin û kuştinê zêdetir dibe.

PYD û PKK wek hev in. Avabûneke ku her tim şerê leşker û polîsên Tirk kirî ye. Li ser sînorê me avabûneke wiha nayê paşguhkirin.