Adnan Oktar

Di paşverûtîyê de zanist, huner û kalîte nabe. Qedrê jinan nayê girtin. Mirov şad nabin. Daxwaza mirin û kuştinê zêdetir dibe.

Ger mafê jinan pêşkeve, wêne, musîk û huner bê zanîn, demokrasî û azadî zêde bin dê Tirkîye bibe welatekî şaristan. Divê Tirkîye derîyê paşverûtîyê hişkehişk bigire. Ger bibînin ku dilê Tirkîyê li paşverûtîyê heye dê Tirkîyê biçewisînin.

Taybetîya hevpar a paşverûyan ew e ku hîç qala Quranê nakin. Misilman pirsyarê lipeyçûna Quranê ne.

Divê hişmendîyeke zirarê dide Rojhilata Navîn na, ya ku nûjenî, kalîte û hunerê esas digire bibe serdest. Wê demê Tirkîyeke xurt çê be.

Ne ku em hêrs bin û paşverûtîyê paş guh bikin, divê em wan perwerde bikin. Divê bibe polîtîkaya hukûmetê. Gencên çepgir wisa zanin ku dê bi ramana bêxwedê ve paşverûtîyê têk biherin. Berovajî wê, derman Quran e, oldarîya rasteqîn e.

Qedirê jinan girtina Elewiyan şêwazeke gelekî baş e. Elewîtiyê deriyê paşverûtiyê girtiye, Xwedê jî ew serkevtî kirine.

Jin dikare kincên sîngvekirî li xwe bike, û her kes jî divê rêz bigire. Ev tiştekî têkilî hişmendiyê ye. Li hember jinê hişmendiyek xirab heye.

Ji ber ku ew ên paşverû ji mirovan re xurafeyên ku ew bi xwe jî bawer nakin vedibêjin, dibin sedema ji olê dûr ketina gelek gencan.

Têgihîştina ortodoks zindîbûna mirovan dikuje û hişê wan felcî dike. Di dawîyê de jî tim civakên binpêbûyî derdikevin holê.

Pergala kevneşop her tim layengirê kesên xurt e û her gav tirsonek digere. Li hember kufrê gelekî lawaz e, her dem di bin bandora tiştên kufrê de dimîne.

Hişmendiyeke ku girîngiyê dide muzîk, huner û kalîteyê gelekî lazim e. Divê li her deverê Tirkiyê ev yek hebe +

+ Ger jiyana mirovên modern jî rêkûpêk were parastin, ew propaganadayên dijî Tirkiyê tên kirin dê werin xelaskirin.

Felsefeya sereke ya derbeyan ew e ku xwe dispêre tunebûna modernîte, kalîte, huner û zerafeta dewletan, yek jî tunebûna bextewariya gel.

Cîhan pergalek wanî di qalikê xwe de, ji muzîkê, ji hunerê, ji xweşikîyê û ji şadiyê dûr qebûl nake. Exlaqê Îslamê wiha nabe desthilat.

Di bihuştê de nîgar, muzîk û xweşikî heye. Xwedê ji me dixwaze ku em bi îman û hiş ve cîhanê jî wek bihuştê bikin. Bawermend dojehê naxwaze.

Dema muzîk, xweşikî, şadî hebe îmana hin paşverûyan zehîf dibe. Ne normal e ku dema muzîk lêdikeve mirov Xwedê jibîr bike.

Gelek dewletên Ewrûpa, pergala perwerdeyê ya bê xwedê maqûl dît, lê belê ev mirovên bi vî awayî gîhîştin bûn sedema gelek belayan.

Xendeq li cîhên bbiçûk ku PKK lê berzeqîyan dike ne. Divê ev berzeqî temamî ji holê were rakirin. Divê em bînin wan taxan xeynî cîhên dîrokî bi temamî vala bikin û ji welatîyan re xanîyên bibaxçe ava bikin.

PKK dixwaze ku rejîmeke bêxwedê têxe nav Kurdan. Ti kesek pergaleke bêxweda û bêdîn qebûl nake.

Hişmendîyeke ku dixwaze hemû Misilmanan tune bike belavî cîhanê bûye. Gelek mele jî dibêjin ka decalî li ku ye.

Ger Tirkîye ewropayî be, dê perwerde û jîyanek baştir pêk were. Dê modeleke ku hemû cîhan jê hez bike derkeve holê.

Niha li cîhanê xwedîyê feqîran tune ye, Dema ku Tirkiye dibe yek wê hingê ji wan belengazan xwedî derdikeve. Ger Tirkiye bibe hêza mezin, xweserî hebe jî xem nake, lê belê aniha, dema ku rêxistineke Stalînîst heye xweserî perçebûn e. Xweserîya ku KCD qal dike ew e ku dibêje bila dewletek cuda hebe lê belê pereyê wê hûn bidin. Yanî di bin banê PKK de dewletek cuda. Navê perçebûnê kirine xweserî-xwerêvebirin. Kanton, xweserî û xwerêvebirin hemî perçebûn in, gel destûrê nade.

Di dîroka cîhanê de pergaleke ku bandor li %99 gel kiriye û dibêje Xwedê nîn e heye, decalîyet ev bixwe ye.

Jiber ku oldar e em ji Barzanî hez dikin, ger li hemû herêmê bandora wî hebe em ê kêfxweş bin. Em teqez PKKya Stalînîst naxwazin.

Yên ku hedîsên Pêxemberê me vedişêrin, qala Yekîtîya Îslamê nakin, yên ku nabêjin bila Misilman bibin yek dê paşê gelekî şerm bikin.