Adnan Oktar

Bila bi kamyonan çiklote, buskîwî, pêlav û kincan bişînin bo canê me zarokên Kurd li Başûrê Rojhilat. Em bextewariya canên xwe bibînin.

Bila birayên me Kurd sebir bikin, hindik ma bi îzna Xwedê. Em ê pişta decaliyetê bi damendiyê ve bişkênin.

Niha jî PKKya Stalînîst raselitîye Kurdan. Dixwazin li erdnîgareke hişk mehkûmî pergala zordarîyê bikin. Bila Kurd nexapin.

Di hedîsan de bi awayekî berfireh cîh digire ku dê li Mekê qûlesaetên bilind çikandin û dê li nav bajêr tunelên werin kolandin.

Tişta ku herî zêde decalîyet jê depelikîne zanist e. di têkoşîna zanistî de biryardarî gelekî girîng e.

Ger wisa nîşan bidin ku leşker û polîs bi PKKê nikarin dê gelê me rabe xîretê. Bila gel mejbûrê vê yekê nekin. Em axê nadin komek PKKyî.

Ew kesên partîzanê PKKê ne û tevlî sûcan nebûne bila bên bibin mêvanê me, em bipeyvin.

Di dilê xwe nî biçûk de nefret û hêrsek ecêp bicîh dikin. Ewqas pejirandina wan a heznekirin û nedilovaniyê tiştekî honawer e.

Oldariya hişmend û jidil girîng e. Pêwîst e ku hişmendiya oldariyek wiha bidin genkan. Di berovajî de kêşeyên civakî derdikevin.

Divê PKK piçûk û beredayî neyê dîtin. Em dikarin bibêjin ku Tirkiye şerekî din yê rizgarbûnê dike. Divê li gorî vê rastiyê tevbigerin.

Avabûnên wek PKKê li nav civakên bêvîn bêhewl û bêhêz xurt dibin. Ji ber vê yekê, divê gelê me biryardariya xwe nîşan bide.

Ji bo famkirina ol divê em li welatên Îslamê nenêrin. Lewre piraniya wan welatan di nav şîrkê de ne û li gor rêbazên qur’anê tevnagerin.

Xwedê bi taybetî ezmûneke zor dide ber me. Li başûrê rojhilatê birayên me di nav ezmûneke dijwar de ne. Ji bo vê exleqa wan baş e.

Em dixwazin Kurd li ser erdnîgariyeke fireh di nav azadiyê de bijîn. Bi tilîl û govendan kêfxweş bin. Em li hemberî zilma komunîzmê bêdeng namînin.

Di heyama Pêxemberê me de mezheb tune bûn. Divê Misilman wek heyama Pêxemberê me bijîn, bo vê jî divê xwe li Quranê bigirin.

Ev umet 1400 sal li benda Mehdî maye, bendewariya Mehdî jî anîye ziman. Niha di vê sedsalê de jî bi kelecanî dibêjin Mehdî nayê.

Egîdên me ji bo welat gel û ala me canê xwe didin. Ji me bawer dikin, dê û bavê xwe li pey xwe dihêlin. Parastina wan peywira me ye.

Hemû welat ramanên ku Xwedê înkar dikin bi 5-6 waneyan bi awayekî aşkere hînî genkan dikin, ev yek felaket e.

Tişta ku di mezhebekê de helal e, di ya din de heram e. Ne gorî gotina Xwedê, gorî gotinên xwe helal û heramê diyar dikin.

Oldarî û kubarîya birayên me yên Kurd dewlete kûr a cîhanê aciz kir. Lîstikan dikin ku Kurdan ji herêmê paqij bikin, em destûrê nadin.

PKK bi xeracê ve, bi zorê birina zarokên wan ve birayên me yên Kurd gelekî mexdûr dike. Em divê birayên xwe Kurd tenê nehêlin.

Em naxwazin kesek bimire. Em di nav rewşek dijwar de ne, bûyerên dilsoj diqewimin, lê teqez dawî xêr e bi îzna Xwedê.

Kurd ewqas mirovên serbilind, paqij û xwedî rûmet in ku radestkirina wan a destê PKKê bêwijdanî ye.

Jina ku di qedera te de heye tê cem te. Hin kes wisa zanin ku dema tu li bejê digerî jin tê dîtin. Xwedê hezkirinê diafirîne.

Divê teqez derfetên fireh ên TRTê bona têkoşîna îlmî ya dijî PKKê werin bikaranîn. Divê di TRTê de weşana ku gel haydar dike hebe.