Adnan Oktar

Ger Barzanî li Bakurê Iraqê dewletê avake em ê şanaz bin. Em ê pev re govend bigrin, nimêj bikin bextewar bijîn. Em zulma stalînîst nalên.

Ger wisa nîşan bidin ku leşker û polîs bi PKKê nikarin dê gelê me rabe xîretê. Bila gel mejbûrê vê yekê nekin. Em axê nadin komek PKKyî.

Her çi be çi nebe, em naxwazin li ser sînorê welatê me dewletek komunîst stalînîst ava be û em destûrê jî nadin.

Bila li Başûrê Rojhilat rewşa azadîyê were çêkirin, paşê hilbijartin bê kirin. Dema ku rewşek azad çê bû, gel kê dixwaze bila dengê xwe bidê.

Bila bi kamyonan çiklote, buskîwî, pêlav û kincan bişînin bo canê me zarokên Kurd li Başûrê Rojhilat. Em bextewariya canên xwe bibînin.

Em naxwazin kesek bimire. Em di nav rewşek dijwar de ne, bûyerên dilsoj diqewimin, lê teqez dawî xêr e bi îzna Xwedê.

Bona dahatûyek aştîyane û hezkirî bila birayên me yên Kurd hinekî din jî sebir bikin. Rojên gelekî xweş li benda hemûyan e.

Em ê bi birayên xwe Kurd re li çîyayan govend bigerînin, sifreyan raxînin Rîsaleyên Nûr bixwînin. Em Kurdan nadin destê Stalînîstan.

Bila birayên me Kurd sebir bikin, hindik ma bi îzna Xwedê. Em ê pişta decaliyetê bi damendiyê ve bişkênin.

Ger xweserîya kesên Xwedêtirs û welatparêz hebe zirara xweserîyê tune ye. Armanca PKKê avakirina dewletek Stalînîst e, em nahêlin.

Heta ku ezmûn nebe, ti wateya cîhanê namîne. Pêxember jî gelekî berfireh hatin ceribandin. Dijwariya ezmûnê kûrahiyê dide îmanê.

Tiştên ku gel aram dikin ne tenê rê û pir in. Gel kalîte, huner, zerafet û ewlekirina dadê dixwaze.

Hîç kesek hezkirinek monoton naxwaze. Xwedê ji me ne tiştekî monoton, hezkirineke têr û tije dixwaze. Em Rebê xwe wek dînan hez dikin.

Bombebarandin dibe sedema mirina jin û zarokan. Divê Tirkiye tevlî vê serê qirêj nebe. Dive Tirkiye nebe berpirsê vê gunehê.

Li cîhê ku PKK li Başûrê Rojhilat jiyanek dojehî nîşanî gel dide, daxuyanîyên ne rasteqîn û xweşbînî ne tiştekî aqilmendî ye.

Terikandina canê me birayên me yên Kurd bo PKKê ne tiştekî ku wijdan qebûl bike ye.

Xweserîtiyeke ku pergala Stalînîst lê hakime dê azadî jî nebe. Ev ne daxwaza kesên azadîxwaz e.

Gel bi ti awayî pergala serokatiyê naxwaze. Paşguhkirina vê yekê ne durist e.

Li herêmê qaşogiravî dadgehên PKKê hene gel didarêzin. Ne bi 500 parastvanan ve biçî herêmê, bi awayekî ewle jîyîna gel girîng e.

PKK komkirina çekan didomîne, mezinahiya talûkeyê pêşçav e. Divê gele me jî li hember federasyonê û vê talûkeyê baldar be.

Ya ku vegeriya salên 90î PKK ye. PKK dixwaze wek salên 90î be, hewl dide ku pêşîya gelê me bigire.

Amerîkaya kûr dewletek Kurd a girêdayî Îslamê naxwaze, çimkî li hember avabûna Yekîtîya Îslamê ye. Dixwaze Kurdan radestî Stalînîstan bike.

Ocalan teqez piştgiriya berdana çekan nake. Ya ku wê hêzê dide Ocalan çeka PKKê ye, teqez naxwaze wê hêzê winda bike.

Bi hezaran sal rabûrdûya hişmendîya dewleta kûr heye. Di qesra Firawn de jî hebû, di heyama Hz. Îbrahîm de jî hebû.

Amerîkaya kûr xeynî şer ti şêweyê nizane. Tevî êşên li Vîyetnam, Efxanîstan û Iraqê kişandin, dev ji vê yekê bernadin.