Adnan Oktar

Di bihuştê de gerîn, jiyana civakî, cîhên şahiyan û vexwedî hene. Di vegotina hedîsan de ev yek bi aşkere tê dîtin.

Xwedê cîhanê ji bo ku mirov hezkirina jidil bibîne û bona mirov bi xwe bibîne afirandiye. Ya ku bihuştê xweş dike jî hezkirin e.

Di Quranê de, di bihuştê de bi awayekî nûwaze hezkirina jinê tê vegotin. Paşverûbûn jî li ser heznekirina jinan ava dibe.

Xwedê tim xweşikiyê dixwaze. Dema ku xûya jinan baş be, xweşî zêdetir dike, bi xwe baş be hezkirinê zêde dike, armanc tim hezkirin e.

Milkê asîman û asîtanê yê Xwedê ye. Mirov li cîhanê tenê nobedarê vî milkî ye.

Newêrekî heram e, kêrî Misilmanan nayê. Misilman qisaweta pêşeroja xwe nake. Pêşeroja welat û niştiman girîng e.

Bûyîna teknîkerê ol cuda ye, bi girtina rihê ol ve kûrahiya îmanê jiyîn cuda ye. Divê armanca Misilmanan îmana kûr be

Bo desthilatiya exlaqê Îslamê, rêya herî xweş, belavkirina hezkirina Xwedê û rastiyên îmanê vegotin e.

Oldariyek aqilane girîng e. Misilman ji xurafeyan naxape. Quran têr dike.

Bindest ti carî winda nakin, hevalbendên Xwedê dê bi serkevin. Dijminên Xwedê dê têk biçin.

Ji kelepora kufrê dûrketin, hişê mirov paqij û zelal dihêle. Gelek însan nikare bi temamî ji nirxên kufrê dûr bikeve. Ji ber wê, hiş nepaqij e.

Cîhanê hezkirin jibîr kiriye. Hema dibêjin em demildest sîtolan bişînin, rahijin çekan. Kesek nabêje em bi hezkirinê nêz bin.

Ger Misilman piçekî jî exlaqê kufrê hilde, ev jiyana wan tarûbar dike. Îslam yekpare ye, divê di hemû merhaleyên jiyana Misilmanan de hebe.

Xwedê bi Îslamê ve barê li ser milê mirovan rakiriye.

Ew hişmendiya ku gel biçûk dibîne, gelekî Kurd û oldar çewisandin. Ne mumkûn e ku mirov sedema wan a ku gel biçûk didîtin fem bike.

Nêrînek gelekî şaş e ku mirov bêje bila Misilmanên berê xwe didin tundîyê bimrin. Divê pergala ku tundiyê dertîne were guherîn, kuştin ne çare ye.

Gerî exlaqê Anadolê nefesihe. Hin kes dixwazin exlaqê xwe yî sivik têxe nav gelê Anadolê, divê destûrê nedin wan.

Kurd mirovên wisa rindik in ku dema dipirsî dibêjin her tiştê me heye. Gelekî torin in. Lewre em her tiştî bifikirin û alîkariyê bikin.

Ez ne mirovekî raman hişk im, dema ku ez nîşaneyan, agahiyên rast bibînim, fikra xwe diguherim.

Bawermend li hember bawermendan dilnizm û dilovan in, li hember kufrê jî xwedî rûmet in. Rûmeta wan xwedîderketina birayê xwe ye.

Dewleta Osmanî hat û çû, em carek din Dewleta Osmanî navejînin. Em di çaxeke nûh de ne, em ê bi nezaketî, nûjenî û hezkirinê ve exlaqê Îslamê vebêjin.

Gelek însan tenê kêmasiyên hev dibînin, gorî xwe çirkîniyan dibînin, ev yek bêexlaqîyek mezin e, tiştekî qirêj e.

Lêkolîna çirkîniyan bêwate ye, hîç mirovek ne şareza ye, ger şareza be jî dê her kes biçe gorê, tenê şarezatî diçe bihuştê.

Bila Xwedê aramî û bereketê bide miletê me. Exlaqê Îslamê bike desthilatê cîhanê. Êş û elemên Misilmanan rake.

Ew jiyana ku wan li ser navê Îslamê ava kiriye, cîhanê wek dojeh dike. Xwedê jî ji me dixwaze ku em cîhanê bikin bihuşt.