Adnan Oktar

Dema ku li pey Quranê neçin hişmendiya DAÎŞê pêş dikeve. Bingeha tundiyê xurafe ne. Çareserî berdana xurafeyan peyçûna Quranê ye.

Amerîkaya ku li herêmê PKKya komunîst xurt dike hay jê nî ne ku belayek çawa hildide serê xwe. Bi destê xwe canewaran dihewînin.

Xwedê dixwaze ku Misilman axretê baş bifikirin û tewekul bikin. Ji bo wan kesên ku li ser baş difikirin rasteqînî vedibin.

Ya ku li herêmê kuştin fêrî komên din kiriye PKK ye. Tundiya ku wek şêweyekî digirtin li wan vegeriya.

Yên paşverû nepenîtiyê û demagojiyê baş dizanin. Li rûyê te dikenin lê belê dafikan çêdikin. Di dawiyê de her car dafikên wan li serê wan diale.

Li şecereya Pêxember nefretkirin exlaqekî ku Xwedê jê heznake ye. Mirov li wan kesên zordar hêrs dibe, li hemû Benî Îsraîl hêrs nabe.

Ne ku bi sedan parastvanan ve li herêmê bigerî, ya girîng ew e ku her kes û welatiyên ji rêzê jî di bin ewlehiyê de bin.

Pirtûk yek e, helal û heram jî heman in. Ger helal û heramên 4 mezheban cuda bin, di wir de şaşîyek heye. Divê neyê paşguhkirin.

Ji rûyê ola kal û bavên xwe ew e ku Îslama pak û paqij ji rûyê erdê rakin. Jiber ku ne li ser Quranê ne, Misilman li her derê tên çewisandin.

Divê kuçeyên dewletên Misilman mîna baxçê gulan bin. Divê her der paqij û nûjen be. Divê geşîya nûjentîyê li kuçeyan xuya bike.

Barzanî mirovekî oldar e û ew jî bavê wî jî gelekî êş û elem kişandine. Bi pêşengiya wî ve dê birayên me Kurd ên oldar gelekî rihet bin.

Heta ku Hz. Mehdî derkeve, dê fîtne zêdetir bin, bûyer mezintir bin. Bi derketina wî ve dê hemû fîtne biqedin.

Mirovê destê wî/wê li xwîna Misilmanan gerîyabe dê heta hetê di dojehê de bimîne. Yê ku li dijî DAÎŞê têdikoşe bila bi îlm û îrfanê bike.

Kurdên oldar, Ereb û Tirkmen hemû li ber hedefa PKKê ne. Bila Tirkiye gelê herêmê bêxwedî nehêle.

Ger Misilman bibin yek ne teror dimîne, ne li ser xaka Îslamê bombe tên barandin ne jî feqîrî û tunebûn dimîne.

Mirov di her heyamê de hêviya xelaskeran dike, lê dema ku hin hişyarker tên, li dij jî disekinin. Kesên çaverêya Mehdî dikirin, paşê li dij dibûn.

Mirovê destê wî/wê li xwîna Misilmanan gerîyabe dê heta hetê di dojehê de bimîne. Yê ku li dijî DAÎŞê têdikoşe bila bi îlm û îrfanê bike.

Em di heyamên dijwar ên dawîn de derbas dibin. Berve 2021’an dê ev tiştên zor dê tevlî dîrokê bibin û dê wek bîranînekê di hişê me de bimîne.

Di Quranê de zordarî nî ne. Zordarî li kesên ku naxwazin bibin misilman, nimêj bikin an jî oldar bin nayê kirin. Wê hingê munafiq dibin.

Divê yektakirina Barzanî neyê paşguhkirin. Divê Tirkiye di vê mijarê de helwestek aşkere nîşan bide.

Ew tundiya ku DAÎŞ dike di Quranê de tune ye, lê di hedîsan de heye. Tiştekî neyê femkirin nî ne. Çareserî qebûlkirina têrkirina Quranê ye.

Bidawîbûna tundîya DAÎŞê bi peyçûna Quranê ve mumkûn e. Hukmê Xwedê tunebûna “di olê de zordarî” ye. Di Quranê de fişarî û zorandin nî ne.

DAÎŞ hukmên di pirtûkên hedîsan de disepîne. Kesên dixwazin tundî xelas be, bila bêjin ev hukum ne gorî Quranê ye.

Nêrînek gelekî şaş e ku mirov bêje bila Misilmanên berê xwe didin tundîyê bimrin. Divê pergala ku tundiyê dertîne were guherîn, kuştin ne çare ye.

Kurd dostên min in, can û birayên min in. Bila qet kesek bêexlaqî meke û PKK û Kurdan yek megire.