Adnan Oktar

Em nabêjin bila zordestiyê li homoseksuelan bikin, lê em mejbûrê vegotina kirêtiya wî îşî ne. Dayîna keçmarî û kurmariya wan, xwîndayîna wan ne durust e.

Em ê li Herêma Kurdan bihuştê bo kurdan avakin. Em ê Amedê, Mêrdînê, Sêrtê wek Parîs û Londonê bikin. Em ê bi zanist û dadmendiyê ve koka PKKê biqelînin. Li wir gefên PKKê namînin, em ê bi îzna Xwedê tirsa PKK nehêlin.

Abdullah Ocalan malbatê qebûl nake, olê qebûl nake, rêvebirineke komunîst dixwaze. Em nahêlin ku li Rojhilatê Tirkiyê Koreya Bakur a nû were damezrandin. Ger tiştekî wiha pêk were dê belavî her derê be û dê Tirkiye jî biçe.

PKK xwedîyê hişekî kuştinê ye. Ya ku em li hember disekinin ev yek e. Em ê gelê Kurd ji însafa PKKê re nehêlin.

Ger wisa nîşan bidin ku leşker û polîs bi PKKê nikarin dê gelê me rabe xîretê. Bila gel mejbûrê vê yekê nekin. Em axê nadin komek PKKyî.

Ew kesên partîzanê PKKê ne û tevlî sûcan nebûne bila bên bibin mêvanê me, em bipeyvin.

Ger Barzanî li Bakurê Iraqê dewletê avake em ê şanaz bin. Em ê pev re govend bigrin, nimêj bikin bextewar bijîn. Em zulma stalînîst nalên.

Em teqez naxwazin ku ti mijarek bi xwînê were çareserkirin. Lê ger nefsî mudafa be xwe parastin heq e.

Di daxuyanîyên dema ku şehîd tên de divê peyvên xembûn û êşê neyên bikaranîn. Bila bêjin; “Gihîşt şerefa şehîdbûnê em şad bûn”.

Divê em nebin layengirê xwedî hêzan, em bibin piştgirê rastan. Ew kesên dibin alîgirê xwedî hêzan û ji her alî ve tên kişandin, zirarek mezin didin Tirkiyê.

Li gelê me heqaret e ku difikirin gel qanî bikin. Em teqez efûkirina kujeran, federasyonê û perçebûnê qebûl nakin.

Em teqez destûrê nadin ku kesek destê xwe dirêjî Mescîdê Aqsa bike. Xerabûna Mescîdê Aqsa dê hinek beriya qiyametê pêk were.

Bila PKK dev ji şûmiyê berde. Bila gelê Tirk û artêşa wan baş nas bikin. Em dibêjin em nahêlin welatê me perçe be, em nahêlin jî..

Her kî dibe bila bibe em li dij tundî, terorê û zordestiyê ne. Em her gav layengirê têkoşîna bi zanîn û îrfanê ne.

Tişta aniha herî zêde zirarê dide Îslamê munafiqî ye. Bedîyuzeman jî dizane ku yek ji wan fitneyên herî mezin ên axîrzeman munafiqî ye.

Munafiq nizane şukur bike, nizane heqê xweşikiyê bide. Nizane spasiya Xwedê bike. Ji her tiştî gilîdar e û nankor e.

Modela jinan a ku şer û pevçûnan hez dike, modela jinên kanc û bêteşe dixwazin. Dema ku jin kubar û nazik, tore û kalîte bin, zêdetir xweşik dibin.

Xwedê ji berê pêve mirovên ku bona bawermendan bibin mînak û rêber, wan têxin rêya rast afirandine. Di axîrzeman de dê Mehdî bibe serokê bawermendan.

Di rêya Xwedê de dînbûn bona bawermendan şeref e. Di dîrokê de hemû mirovên salih, pêxember û ewliya wek dîn hatine binavkirin.

Xwedê ji axê, fêkiyên bênxweş, mîneralên kêrhatî ku baş hatine pakêtkirin afirandine. Kesên dibêjin tesaduf e, îftirayên çirkîn lê dikin.

Îslama paşverû û ew teşeya kevneperest zirarê dide welêt jî wan jî. Divê Tirkiye gelekî nûjen û kalîte be.

Em bi her tiştên xwe ve, gav bi gav ji Xwedê bawer dikin. Yê ku ziman dide û me dide axavtin, yê ku nivîsê dide nivîsandin Xwedê ye.

Di cîhanê de gelek jin hene ku kesekî wan bengiya xwe jinanî lê nîşandin tune ne. Bona ku jin bengiya xwe jinanî nîşan bidin, kesên têgihiştî ku wan fem bikin lazim in.

Divê em wek dewleteke paşverû na, wek dewleteke ku têde serdestiya nûjenî, hezkirin û dilovaniya Quranê heye bo cihanê bibin mînak.

Eger li hember wan kesekî ku wê bengiyê hilde tune be jin teqez bengiya xwe pêşkêş nake. Gelek mirov hay ji wê bengiya kûr tune ne û wisa dijîn.