Adnan Oktar

Ew kesên partîzanê PKKê ne û tevlî sûcan nebûne bila bên bibin mêvanê me, em bipeyvin.

Em teqez naxwazin ku ti mijarek bi xwînê were çareserkirin. Lê ger nefsî mudafa be xwe parastin heq e.

Kurdên oldar, Ereb û Tirkmen hemû li ber hedefa PKKê ne. Bila Tirkiye gelê herêmê bêxwedî nehêle.

Bila Tirkiye bi aşkere pişgiriya Barzanî bîne ziman. Dewleta kûr a Îranê bi dijayetiya Barzanî ve şaş dike.

Ger Îran aşkere an jî veşarî bi Barzanî re pev biçe dê têkeve rêyek şaş. Serkevtî jî nabin, lewre bila dev jê berdin.

PKK xwedîyê hişekî kuştinê ye. Ya ku em li hember disekinin ev yek e. Em ê gelê Kurd ji însafa PKKê re nehêlin.

Abdullah Ocalan malbatê qebûl nake, olê qebûl nake, rêvebirineke komunîst dixwaze. Em nahêlin ku li Rojhilatê Tirkiyê Koreya Bakur a nû were damezrandin. Ger tiştekî wiha pêk were dê belavî her derê be û dê Tirkiye jî biçe.

Em ê li Herêma Kurdan bihuştê bo kurdan avakin. Em ê Amedê, Mêrdînê, Sêrtê wek Parîs û Londonê bikin. Em ê bi zanist û dadmendiyê ve koka PKKê biqelînin. Li wir gefên PKKê namînin, em ê bi îzna Xwedê tirsa PKK nehêlin.

Em teqez wê yekê qebûl nakin ku bi navê bihêzkirina rêveberiya herêmî ve bo xweserî û federasyonê rê were vekirin, em ê bi qanûnê ve nehêlin

Ew kesên ku di têkoşîna PKK de xwespêr û newêrek in bila dest jê vekêşin. Xwediyê welêt ên rasteqîn dê bi dadmendiyê ve berxwe bidin

Di daxuyanîyên dema ku şehîd tên de divê peyvên xembûn û êşê neyên bikaranîn. Bila bêjin; “Gihîşt şerefa şehîdbûnê em şad bûn”.

Em Laz, Gurcî, Kurd, Tirk, Ermen, Çerkez û Roman hemû bi hevre, bê cudahî ehlê vî welatî ne.

Perwerdeya rast ew e ku, şaşiyên bîrdoziya Darwînîst û materyalist werin hînkirin û gencên gorî rihê Qurana pîroz werin gîhandin.

Hin mirovên kêfperest, ji ber ku hêza wan a têkoşîna bi fikrî nemaye, federasyonê û radestbûnê qebûl dikin, gel vê qebûl nake.

Kujerê bi hezaran mirovan ji gel re wateya welat û milet dibêje û ji gel re jî dibêjin ku vê yekê qebûl bikin, şermeke gelekî mezin e.

Em li hember wan kesên ku propagandaya Ocalan û perçebûnê dikin teqez bê deng namînin. Em ê biryarbûna xwe bi zanistê nîşandin

Li herêmê qaşogiravî dadgehên PKKê hene gel didarêzin. Ne bi 500 parastvanan ve biçî herêmê, bi awayekî ewle jîyîna gel girîng e.

Divê CHP wê hişmendiya çepgirên berê, sar û ji nirxên gel dûr bi temamî biterikîne. Divê MHP jî rêçek nûjentir û xweşiktir bigeşîne.

Gel bi ti awayî pergala serokatiyê naxwaze. Paşguhkirina vê yekê ne durist e.

Ocalan teqez piştgiriya berdana çekan nake. Ya ku wê hêzê dide Ocalan çeka PKKê ye, teqez naxwaze wê hêzê winda bike.

Bi hezaran sal rabûrdûya hişmendîya dewleta kûr heye. Di qesra Firawn de jî hebû, di heyama Hz. Îbrahîm de jî hebû.

Amerîkaya kûr xeynî şer ti şêweyê nizane. Tevî êşên li Vîyetnam, Efxanîstan û Iraqê kişandin, dev ji vê yekê bernadin.

Ger Barzanî li Bakurê Iraqê dewletê avake em ê şanaz bin. Em ê pev re govend bigrin, nimêj bikin bextewar bijîn. Em zulma stalînîst nalên.

Ya ku vegeriya salên 90î PKK ye. PKK dixwaze wek salên 90î be, hewl dide ku pêşîya gelê me bigire.

Her çi be çi nebe, em naxwazin li ser sînorê welatê me dewletek komunîst stalînîst ava be û em destûrê jî nadin.