Adnan Oktar

Dilê jina bawermend, dikeve teqwaya kesan, xofa Xwedê ya kesan û hezkirina Xwedê ya kesan.

Hîç ne normal e ku di meclîsê de jin gelekî kêm in. Divê herî kêm nîvê meclîsê jin be. Cîhê ku jin lê ye wek bihuştê ye.

Dema ku tu diçî hecê, jin û mêr ligel hev îbadetê xwe dikin. Ew kesên ku dibêjin mêr nikare bi jinan re li heman deverê bimîne, bila vêya baş bifikirin.

Jin hebûnek pîroz e ku di xwe de giyanê Xwedê dihewîne. Jinan wek tiştekî ceribandinê dîtin kirêtî ye. Xwedê jiyanek bêqedir dide wan kesan.

Bo mêran kêf û şahiyê serbest dibînin, bo jinan jî her tiştî qedexe dikin. Evqas zordestiya li ser jinan bi ti awayî ne wijdanî ye.

Divê hejmara jinan him ji mêran zêdetir be û him jî jin herî kêm bi qasî mêran hêztir bibin û ev jî divê ji aliye Ak Partiyê ve bê parastin. Mînak, bila herî kêm nîvê meclisê bibe jin. Divê li saziyên dewletê jî nîvê karmendan ji jinan pêk were û pêşeniyê bidin jinan.

Bengînî gelekî li jinana tê, tişta ku jianan azad dike bengîn e.

Jiber ku bê hezkirin, bêdilovanî û bêmirovayetî mezin bûne, ji tundiya li hember jinê natirsin. Peyva ku jinan aciz bike jî nayê gotin.

Keştina destên dirêjî jinan dibin na, ya girîng astengkirina wan destên dirêj dibin e. Heta ku perwerdeya rast nedin gencan ev tundî bi dawî nabe.

Divê ne jin, divê ew kesên qedrê jinan nizanin di mal de werin girtin.

Di ayetên Quranê de herî zêde bedewiya jinan tê pesinkirin, ev yek jî hêjabûna jinan û mezinbûna jinan nîşan dîde.

Di Quranê de jin her gav takemaf in, jin her gav tên parastin, her gav qedrê wan tê girtin.

Xwedê tim xweşikiyê dixwaze. Dema ku xûya jinan baş be, xweşî zêdetir dike, bi xwe baş be hezkirinê zêde dike, armanc tim hezkirin e.

Xwedê nabêje bibin dujminê jinan, dibêje jin emanetî we, hûn jî emanetî jinan in. Yên paşverû bi awayekî bêexlaq jinan mîna talûke dibînin.

Ger tu dikarî jinekî mîna hewandina kulîlkan bihewînî, evîndarê wê be. Jin ji kesê li hember xwe îman teqwa û exlaqê baş dixwaze.

Evîndarîya jinekî weke evîndarîya Xwedê mumkûn e. Bi zanebûna tecelîya Xwedê hezkirin, hezkirina rasteqîn e.

Bi jinan re hêzek mezin a hezkirinê heye. Ya ku dixwazin tenê jidil bên hezkirin e. Dema hezkirinê dibînin bi can radest dibin.

Ger jin biçêj be, bengîn be û jidil be, Xwedê wê xweşiktir dike. Mirov bi dîtin û nêrîna wê gelekî bikêf dibe.

Ziravî, kubarî, û bedewîya jinan ji hemû xemlên cîhanê pêşdatir û bilindtir e. Lewre ez tim jinan pêşdatir dibînim.

Her cure azadîyê ji mêran re heq dibînin, heta dibêjin jin nikarin ligel we rûnin, li hecê jin û mêr tev (diperesin) îbadet dikin.

Tişta ku jinan biqedr dike exlaqê rind e. Tirsa Xwedê, heza Xwedê, nazikî, kûrbûn, bengî û dilsozî jinê bedew dike.

Di civateke ku xweşikiya jinan naxwaze de huner û avahîsazî pêş nakeve.

Rizgarîya Tirkiyê di nûjenbûnê de ye. Ger jin ne rihet be, xweş û geş nebe li wir nûjentî jî huner jî nabe.

Xweşikbûna jinan, hezkirina jinan wek sûc dibînin. Tişta qedexe têkilîya jin û mêran a ne meşrû ye.

Li Rojhilata Navîn li gelek deveran mirov li hember jinan bi nêrîneke hiv tên mezinkirin. Dema jineke sîngvekirî dibînin har dibin.