Adnan Oktar

Bedîuzeman dibêje “di dest me de gurzê nûr heye”. Divê helwesta talebeyên Nûr di her mijarê de wilo be, tevgera erênî girîng e.

Ger Îran aşkere an jî veşarî bi Barzanî re pev biçe dê têkeve rêyek şaş. Serkevtî jî nabin, lewre bila dev jê berdin.

Bila Tirkiye bi aşkere pişgiriya Barzanî bîne ziman. Dewleta kûr a Îranê bi dijayetiya Barzanî ve şaş dike.

Kurdên oldar, Ereb û Tirkmen hemû li ber hedefa PKKê ne. Bila Tirkiye gelê herêmê bêxwedî nehêle.

Tişta bo terorê bê kirin perwer de ye. Bila demildest dersa hişmendîya netewî bê dayîn û di TRTê de bingeha felsefî ya terorê bê vegotin.

Ger wisa nîşan bidin ku leşker û polîs bi PKKê nikarin dê gelê me rabe xîretê. Bila gel mejbûrê vê yekê nekin. Em axê nadin komek PKKyî.

Ew kesên partîzanê PKKê ne û tevlî sûcan nebûne bila bên bibin mêvanê me, em bipeyvin.

Di pergala serokatiyê de ger radestî mafyayê bin, rîska darbeyê zêde dibe. Meksîka, Amerîka û Arjantîn mînakên nebaş in. Kêrî Tirkiyê nayê.

Divê li Tirkiyê kesin ku mirov nikare dest bidê tune bin. Divê di sêrî de destnedayîna dadgeran rabe, esas pergal di vir de asê dimîne.

PKK derbarê jinan de propagandayê dike lê belê hezkirina jinan jî qedrê jinan jî baş nizane. Di nav PKKê de mafên jinan hîç tune ye.

PKK wekî her gav lîstokekî dilîze, ev çend sal in ku tê gotin dê dest ji çekan berdin. PKK dest ji çekan bernade, li bîrdoziya wê nagire.

Di pergala ortodoksî ya kevneparêz de mirov her gav helwestên ecêp nîşan didin, nayê femkirin ku kengî dost in an ne dost in, ne wefadar in

Di Şerê Yekem ê Cîhanê de li Anatoliyê bi milyonan mirovan jiyana xwe ji dest dan. Mafê Misilmanên şehîd bûne nayê rojevê.

PKK û dewleta kûr ji nêz ve di nav hev de ne. Îroj jî ev bihevrebûn aşkere ye.

Bo paşverûyan jî nîmet e ku Xwedê serkevtinê nade paşverûtîyê. Ger paşverûtî desthilat be, dê di tarîtîyê de hevrikîyê bikin û bixeniqin.

Heta ku PKK venegere îmanê dê serê wan ji belayan nefilite. Ger naxwazin di nav behra belayan de bixeniqin, bila werin ser îmanê û tewbekin

Şûr li ser Misilmanan nayê rakirin, heram e. Di navbera Misilmanan de şîret heye, daweta rastiyê heye, tundî nayê pejirandin.

Hin kes hene ku dibêjin “Jixwe Başûrê Rojhilat ji dest çûye”. Qebûlkirina radestbûnek bi vî awayî bê exlaqî ye.

Em teqez wê yekê qebûl nakin ku bi navê bihêzkirina rêveberiya herêmî ve bo xweserî û federasyonê rê were vekirin, em ê bi qanûnê ve nehêlin

Misilman evîndarê Misilmanan e. Ji ber ku bi eşqa Xwedê ve hez dike, dawiya hezkirina wî/ê tune. Yê nizane Xwedê hez bike, matmayî dimîne

Kuştina Misilmanan ne tiştekî mirov pê serbilind be ye. Kuştina merivekî wek kuştina hemû merivan e. Divê Urdûn bi tundiyê ve bersiv nede.

Paşverû Îslamê wek ola goristanê nişan didin. Bi taybetî jî bo jinan jiyanek wek dojehê pêşnîyar dikin.

Bombebarandina hewayî raste rast sîvîlan hedef digire û dibe sedema mirina gelek jin û zarokan.

Serokatiya wek şêweya Amerîkayê raste rast federasyon e. Yê ku teqez vê modele dixwaze Ocalan e. Gelê me vê xetereyê dibîne.

Sedema ku Xwedê li axretê ezabek bê dawî dide, bê exlaqiya kafiran a gelekî mezin e.