Adnan Oktar

Divê hemû cîhan bê cem hev û nehêle xwîn birije. Divê xebatên wek "Em xwînê naxwazin, tundî û hişkîyê naxwazin" bên kirin.

Ew kesên ne li benda Mehdî ne û naxwazin gelekî teral û tevizî ne. Kesên dixwazin û li benda Mehdî ne bi dil û can xîret dikin niha.

Her navê wî çi be, dixwazin bêjin Mehdî yan jî tiştekî din, dê rêberek were serê Misilmanan, dê Misilman bibin yek û ev zordestî biqede.

Mehdiyet teraliyê nayîne, berovajî wê, xîret û şewkê pêk tîne. Ew kesên li benda Mehdî ne, gelekî jîr û xîretkar in.

Xwedê bi hikmetî Mehdî ji gel vedişêre. Di hedîsan de tê gotin ku dê Mehdî li pêş çavên mirovan be lê belê neyê naskirin.

Bedîuzeman: Li her sedsalê cureyekî mehdî hatiye lê belê ne ew mehdîyê mezin ê axîrzeman e, dê mehdiyê axîrzeman 3 peywiran tev bi cîh bîne.

Bedîuzeman dibêje li her sedsalê mehdî tê hêvîkirin, bi aşkere dibêje Seltanata Navendî li ku be dê ji wir ango ji Stenbolê derkeve.

Mehdîyet bi xîret û xebatan ve na, bi niqutandina Xwedê ya dilê mirovan ve geş dibe û pêş dikeve.

Xwedê ji berê pêve mirovên ku bona bawermendan bibin mînak û rêber, wan têxin rêya rast afirandine. Di axîrzeman de dê Mehdî bibe serokê bawermendan.

Zulmeke mezin e ku Misilmanên Xwedayê wan, Kitêba wan û Qibleya wan yek e hev bikujin. Hemû ev zulman acîlyeta hatina Mehdî nîşan didin.

Mehdîyet, desthilatiya aştiyê ser cîhanê, rawestîna xwîna ku dirije û jîyandina exlaqê Quranê û Îslamê ye, ne hêzeke sîyasî ye.

Mehdî ne xwedîyê sîyasetê ye. Mehdî rêberekî manewî ye. Bi ti awayî têkilî sîyasetê nabe. Mamosteyê hezkirinê yê cîhanê ye.

Hemû nîşaneyên mehdîyetê ku Pêxemberê me qal dikir derketine holê, hemû mezheb mehdîyetê qebûl dikin. Înkara hin kesan rastiyê naguherîne.

Yê ku mizgînîya mehdîyetê dide, dibêje dê Mehdî were Pêxemberê me ye. Derketina mehdîyên sexte jî tiştekî normal e.

Li her derê cîhanê pêwîstî bi Mehdî heye. Iraq, Qibris, Lîbya her der muhtacê hezkirinê ye. Ev yek bi Mehdîyet ve pêkan e.

Di ayeta 55em a sureya Nûr de, serdestîya exlaqê Îslamê û Mehdîyet hatîye vegotin.

Bedîuzeman dibêje; "Ez pêşengê bona Mehdî cîh amade dîke me". Tevî van gotinên zelal ên Ustad, wek mehdî dîtina wî ne rast e

Mehdîyet jî daketina Îsa Mesîh jî serdestîya Îslamê jî rast in. Divê Misilman li hember van rastiyan berxwe nedin.

Jiber ku em Mehdîyetê bê xurafe, bi nîşanên aşkere ve gorî Quran û hedîsan vedibêjin wiha gelekî bandordar dibe.

Em ê hatina Mehdî bi rawestîna zordestîyê ve fem bikim. Her deverê cîhanê tije zordestî ye, dibêjin "Mehdî hat û çû"

Taybetiyên herî girîng ên Mehdî, azadî û pêkanîna dadmendiya civakî ye.

Ew tundî û êşa li cihanê dê qat bi qat zêde be, heta ku bi aşkere derketina Mehdî were dîtin.

Ev umet 1400 sal li benda Mehdî maye, bendewariya Mehdî jî anîye ziman. Niha di vê sedsalê de jî bi kelecanî dibêjin Mehdî nayê.

Heta ku Hz Mehdî derkeve, fîtne nasekine. Yek diqede yeka din dest pê dike. Bi Mehdî ve dê hemû gerdûn ferah û aram be.

Heta ku Hz. Mehdî derkeve, dê fîtne zêdetir bin, bûyer mezintir bin. Bi derketina wî ve dê hemû fîtne biqedin.