Adnan Oktar

Navê pergala ku bi raman û hezkirinê ve derketiye mehdiyet e. Navê pergala tund û tirsê jî decaliyet e.

Ya ku divê li dijî terorê were kirin teqez têkoşîna ramanî ye. Divê keç û xort ne bi fikrek ortodoksî ve, bi fikrek ronak ve werin hînkirin.

Heta ku perwerdeya Darwînîst û materyalîst were kirin, li zanîngehan kes û komên tundparêz naqedin. Çareserî guherîna perwerdeyê ye.

Dema ku em dibêjin bila Darwînîzm bê sekinandin, em dibêjin bila Darwînîzm firehtir bê vegotin lê belê bila bersiva wê jî bêjin.

Bi bombe û çekan mirov nayên aşkirin. Bi xwînê, kujerîyê û kuştinê ve têkoşîn nabe. Têkoşîn tenê bi ramanê dibe.

Di pirtûkên dewletê yên fermî de ji gencan re dibêjin ku hûn di şilekan de bi tesadufî çê bûne. Ev yek hişê gencan tarûbar dike.

Sedema bobelata li Başûrê Rojhilatê perwerdeya Darwînîst û materyalist e. Bila Darwînîzm bi bersiva xwe ve were hînkirin.

Ne asayî ye ku li Başûrê Rojhilat xebatên çandî, belavkirina pirtûkan werin astengkirin. Divê li her quncikê welêt teblîx bibe.

Heta ku perwerdeya Darwînîst û materyalîst dewam bike, nehezkirin û nedilovanî dê desthilat be, tundî bi dawî nabe.

Darwînîzm û materyalîzm li hember Xwedê der dikevin. Û felsefeya ku li hember Xwedê derdikeve, li hemû cîhanê tê dayîn.

Têkoşîna li hember PKKê bi rawestandina perwerdeya Darwînîst ve guncav e. Divê perwerdeya dij komunîst were dayîn, heta ev nebe nabe.

Çözüm sürecinin sorunlarını ortadan kaldıracak olan terörün ideolojisine karşı fikri çalışma yapmaktır

Her kî dibe bila bibe em li dij tundî, terorê û zordestiyê ne. Em her gav layengirê têkoşîna bi zanîn û îrfanê ne.

Derbeya îlmî ya herî mezin a ku li cîhanê li komunîzmê were xistin, fêrkirina bersiva Darwînîzmê ya li dibistanan bo gencan e.

Her misilman neteweperwerê Îslamê ye. Ez ne nijadperest im. Ji bo min Kurd, Laz, Çerkes hemû wekhev in. Mezintî bi teqwayê ve ye.

Bila Amerîka radestî Xwedê be, bila perwerdeya Darwînperest-Madepereset rawestîne. Dema ku amerîka oldar bû gelekî zengîn bû, dema ku dest ji oldarîyê berda, feqîr bû.

Li cîhê ku hezkirin tune be, têkçûn heye. Li cîhê ku hezkirin nebe, bêexlaqî heye.

Nebûna hezkirinê, mirinê tîne, êşê, azarê, bêbereketîyê, bêyomiyê tîne. Ti tiştekî din nayîne.

Ez çima xwişk û birayên xwe Kurd hez dikim? Jiber ku exlaqê wan xweş e hez dikim. Ez ti kesî ji bo netewa wî hez nakim, ez bo teqwaya wan hez dikim.

Kurd, pîroz in, qedirbilind in, oldar in, kubar in. Kesên paqij in. Dema ku dibêjin Kurd, ez dizanim ku ez ê bi kesekî/a kubar re rûbirû bim.

Ger em hezkirina mirovan hêvî bikin, dibe şîrk. Divê em bi hezkirina Xwedê ve hez bikin.

Xwedê bala me veke, bi xwe ve girêdanê û tenê Cenabê Wî hezkirinê nesîbke. Kêmasiya baweriyê gelekî xeter e, Xwedê bisitirîne.

Wextê ku belayek hat serê mirovan, divê nebêje ku dijî min qewimiye, Di wê de teqez xêrek heye. Xwedê bo ku vegerîne xwe pêk tîne.

Xwedê dîrokê birêve dibe û di guherandina dîrokê de hin qûlên peywirdar hene. Ew qûlên nepenî di guherandina dîrokê de ji aliyê Xwedê tên îlhamkirin.

Mehdiyet ne proje ye. Rasteqîn e. Ne guncav e ku em Mehdiyetê ji qederê derxin, dê teqez bibe.