Adnan Oktar

Ger perçebûn çêbe, avabûna Yekîtiya Îslamê nepêkan dibe. Jiber vê yekê em li Başûrê Rojhilat destûr nadin modelek komunîst wek Koreya Bakur.

Ger PKKyî jî naxwazin DAÎŞ wan tune bike, bila bên teslîmî Tirkiyê bin, ger yên sûcdar hebin dê cezayê xwe bikêşin.

Ger hesabekî wan hebe hesabê Xwedê jî heye. Ger dafikek wan hebe, dafika Xwedê jî heye. Dafika Xwedê çetîntir e.

Dîtina jinan wek sûcdarê pêkan yek ji wan şêweyên têgihîştîna paşverûyan a Îslamê ye.

Avakirina dewletek komunîst li herêmê, hedefgirtina hemû alema Îslamê ye. Ger kesek bihemikîne dê poşman be.

Ger kesên li hember dewletê dijminiyê dikin, çalakîyan dikin hebin, divê bi qanûnan bên girtin û bavêjin girtîgehê. Paşguh nabe.

Heta ku Hz Mehdî derkeve, fîtne nasekine. Yek diqede yeka din dest pê dike. Bi Mehdî ve dê hemû gerdûn ferah û aram be.

Gelek mirov wisa zanin ku ger pozbilind bin dibin mirovên hêja û xweşik. Nexwe ger pozbilindî hebe bêyomîya Nemrûd dikeve ser mirovan.

Laz Kurd Ereb û Ermen her yek xweşikiyek cuda ye. Pê nabin hema yekî jî hez bikin. Ev nêrînek qirêt e.

Ger mirovek yek mirovê din ji ber nijadê wê/wî kêm bibine, ev yek bi aşkere bêşerefî ye.

Ger Barzanî xurt be, doza serxwebûnê bike em ji vê yekê aciz nabin. Lê ger Amerîkaya kûr destê dirêjî Tirkiyê bike, em ê wî destî bişkînin.

Laz Kurd Ereb û Ermen her yek xweşikiyek cuda ye. Pê nabin hema yekî jî hez bikin. Ev nêrînek qirêt e.

Çareseriya her cure tundiyê, perwerdeya hezkirinê ye. Hezkirin xala jiyanê ya cîhanê ye, ger hezkirin nebe, jiyan nabe.

Hezkirin, huner, xweşikî nîmetên herî rind ên Xwedê ne. Ji nav jiyanê derxistina van nîmetan, welêt jî cîhanê jî reşerewş dike.

Li herêmê xeynî Yekîtiya Îslamê ti çare bo miletekî tune ye. Divê Barzanî jî vê talûkeyê baş bibîne û xwe bi Yekîtiya Îslamê bigre.

Ger em perçebûnê qebûl bikin, em di bin zulma komunîst de binpêbûna birayên me Kurd ên ku çend salan hatin çewisandin jî qebûl dikin.

Pêxemberê me mirovekî gelekî qeşeng û şemildar bû. Ew xêzkirinên bi navê karîkatur ew kesên xêzkar bi xwe ne.

Gorî serdestiya nijadê tevgerîn bêexlaqî ye. Jiber ku li Rojhilata Navîn xebatên îmanê nin e, mirov xwe nijadperestiyê digirin. Ne pêkan e.

Kurdên oldar, Ereb û Tirkmen hemû li ber hedefa PKKê ne. Bila Tirkiye gelê herêmê bêxwedî nehêle.

PKK hîç kesekî dijberî xwe naxwaze. Li pişta propagandaya li dijî Barzanî jî ev daxwaza PKKê yekdesthilatî heye.

Ne mumkun e ku li Rojhilata Navîn pergalek gorî nijadê ava be. Nijadekî saf tune ye. Em hemû zarokên Hz. Adem in.

Her cureyê nijadperestiyê nebaş e. Kurd mirovên nola nûrê ne, em serfiraz in ku bibin rêveberê me. Ramana gorî nijadê perçebûn e.

Divê Kurd, Laz û Çerkes li her deverên Tirkîyê hebin. Ne rast e Kurd Kurdan birêve biherin. Dema Serokomarê me Kurd bû, em serbilind bûn.

Geşa Demîrtaş, qedirgirtina wî ya jinan baş e, di bin bandora PKKê de bûn mirov aciz dike. Ger sîya PKKê nebe, dê bibe pêşengekî mezin.

Îslama di Quranê de hêsan e. Ya dijwar ew pergala ku paşverû derdixin, û dûrê aqil û ne gorî olê ye.