Adnan Oktar

Paşve avêtina deynê wan birayên me li cîhê pevçûnan têr nake divê hemû bên dayîn, xanîyên baxçe mezin û eşyayên pêwîst werin dayîn.

PYD stratejiyek gelekî şaş dimeşîne. Hemû bajarên li herêmê li hêzên hevpeymanî didin bombebarankirin hildiweşînin. DAÎŞ wiha têk naçe.

Mirovê ku balder li derûdorê xwe binêre dê bo îmana kûr nûwazeyên bêhempa bibîne.

HDP qebûlke neke, li holê rastiyek nexweş heye: ew jî tirsa ku PKKya li pişta HDPê pêk anîye ye. Ger HDP nebe, dengên HDPê jî kêm dibe.

Mirovê destê wî/wê li xwîna Misilmanan gerîyabe dê heta hetê di dojehê de bimîne. Yê ku li dijî DAÎŞê têdikoşe bila bi îlm û îrfanê bike.

Dibe ku li hember Barzanî û malbata wî suîqast were kirin. Bila Tirkiye alîkariya parastina Barzanî jî bike û lê xwedî derkeve.

Armanca sereke ya êrîşa li Sirûcê li hember DAÎŞê provokekirina Tirkiyê ye. Dixwazin Tirkiyê bavêjin nav belayekê.

Li Behra Reş, li cîhên paqij ên Anadolê çêkirina otelên 5 stêrkî ne îşekî rast e. Divê ji tiştên zirarê bide giyanê Anadolê birevin.

Gel ne rê û piran, rabûna astengîyên li pêş Yekîtîya Îslamê dixwazin. PKK dixwaze li ber Yekîtîya Îslamê bendan ava bike.

Bila Xwedê rehma xwe li wan sîvîlên ku li Bakurê Iraqê jiyana xwe ji dest dan bike.

Li Başûrê Rojhilat rewşek bizavî çê bûye, gelek sazîyên civakî û partiyên siyasî nikarin têkevin herêmê. Divê ev rewş were sererastkirin.

Heke li herêmê dewleteke Stalînîst bê avakirin dê ev rê li ber Îslam û misilmanan bigire. Em li hemberî vê yekê bêdeng namînin.

Em dixwazin Kurd li Stenbolê, Îzmîrê li her derê li gor dilê xwe bijîn. PKK jî dixwaze wan bixe nav zilma komunîzmê û erdnîgariyeke asê.

Kurd ger li dû rêberekî oldar wek Barzanî biçin û li Iraq û Sûriyeyê dewletekê ava bikin dê tu kes ji vê rewşê aciz nebe. Tirkiye dabeş nabe

Kurdên oldar, Ereb û Tirkmen hemû li ber hedefa PKKê ne. Bila Tirkiye gelê herêmê bêxwedî nehêle.

Ger PKKyî jî naxwazin DAÎŞ wan tune bike, bila bên teslîmî Tirkiyê bin, ger yên sûcdar hebin dê cezayê xwe bikêşin.

Ger perçebûn çêbe, avabûna Yekîtiya Îslamê nepêkan dibe. Jiber vê yekê em li Başûrê Rojhilat destûr nadin modelek komunîst wek Koreya Bakur.

Ger em perçebûnê qebûl bikin, em di bin zulma komunîst de binpêbûna birayên me Kurd ên ku çend salan hatin çewisandin jî qebûl dikin.

Li herêmê xeynî Yekîtiya Îslamê ti çare bo miletekî tune ye. Divê Barzanî jî vê talûkeyê baş bibîne û xwe bi Yekîtiya Îslamê bigre.

Hezkirin, huner, xweşikî nîmetên herî rind ên Xwedê ne. Ji nav jiyanê derxistina van nîmetan, welêt jî cîhanê jî reşerewş dike.

Çareseriya her cure tundiyê, perwerdeya hezkirinê ye. Hezkirin xala jiyanê ya cîhanê ye, ger hezkirin nebe, jiyan nabe.

Ger şîmaneya efûkirina kujerên Mehmetçîk hebe, dê bibe bobelatek mezin. Ew yek tê wateya serbestiya kuştinê, nayê qebûlkirin.

Pêxemberê me mirovekî gelekî qeşeng û şemildar bû. Ew xêzkirinên bi navê karîkatur ew kesên xêzkar bi xwe ne.

Gorî serdestiya nijadê tevgerîn bêexlaqî ye. Jiber ku li Rojhilata Navîn xebatên îmanê nin e, mirov xwe nijadperestiyê digirin. Ne pêkan e.

Ne mumkun e ku li Rojhilata Navîn pergalek gorî nijadê ava be. Nijadekî saf tune ye. Em hemû zarokên Hz. Adem in.