Adnan Oktar

Ew kesên ku dibêjin em ne li dijî PYDê ne, divê bona nav ne li dijî KCKê jî bin. Bêmantiqiyek wilo nabe. Heman rêxistinên terorê ne.

Ew kesê ku dibêje hezkirin ne pêwîst e, îmtîhanê jî nepêwîst dibîne. Wê demê jî jiyanek vik û vala dixwaze.

Bêyî hezkirin, dilovanî, dostanî, hevaltî û kubarî jiyankirin ne jiyan e. Pejirandina jiyanek wiha tiştekî erjeng e.

Giritna partîyan ne şêweyek demokratîk e. Rêya têkoşîna terorê ne girtina HDPê ye.

Xwedê eşq û hezkirinê hezdike. Karê dinyayê, meqam û mevkî ne girîng e. Xwedê bi tenê hezkirinê dixwaze.

Misilman ango mirovê herî bikalîte herî paqij û baş. Misilmantî ne ew pergala tundrew ku paşverû qal dikin e.

Helal û heram di Quranê de aşkere ne. Di vê mijarê de xeynî Quranê pîvan tune ne.

PKK aniha bûye bela serê Pêşmergeyan jî. Dê Xwedê wan jî di demek nêz de ji vê belayê rizgar bike.

Gelek kesên paşverû alimên xwe wek reb dibînin, lê demek şûnda dê tenê Xwedê wek rebê yekane bibînin, dê li pey Quranê biçin.

PKK jî bi DAÎŞa ku 60 dewletên hevpeymanîyê ber xwe nedan nikare. Amerîkaya Kûr jî vê dizane. Armanc avakirina Kurdistanek komunîst e.

Di Gezîyê de bona 15-20 daran hemû Tirkiye rabû ser xwe. Bi dehan şehîdên me hene deng ji gelekan dernakeve. Divê Tirkiye bi manewî rabe şipiya.

Ger Amerîkaya Kûr li hember xwe biryardarî bibîne dê paşve gav bavêje. Divê Tirkiye li ber bêexlaqiyên dewleta kûr a Amerîkayê çik bisekine.

Divê dewletên Îslamî bikarin werin ba hev û ji Amerîkaya Kûr re bêjin; “Tu hay ji xwe heyî tu çi dikî?” Ger Misilman yek bin dê çareser be.

Divê teqez di dibistanan de dersa hişmendiya netewî hebe. Divê di kanalên dewletê de bêbingehiya komunîzm û materyalîzmê bê hînkirin

Tişta bo terorê bê kirin perwer de ye. Bila demildest dersa hişmendîya netewî bê dayîn û di TRTê de bingeha felsefî ya terorê bê vegotin.

Hişyarbûneke mezin a manewî pêwîst e. Divê xetere bi her hêlê ve were dîtin. Tiştekî wisa tune ku PKK çek berde.

Kuştina merivekî mîna kuştina hemû mirovan e. Bi awayekî nezanî ku li jêr kî heye ji hewa bombebarandin kujerî ye, sîvîl dibin hedef.

Tişta ku herî zêde decalîyet jê depelikîne zanist e. di têkoşîna zanistî de biryardarî gelekî girîng e.

Bi koordînatên ku YPG dide ve bombekirina herêmê kujerî ye. divê kesek nebe hevkarê vê kujerîyê.

Lê ya divê teqez were kirin, tunekirina binekokiya ramanî a PKKê ye. Divê neçar TRT Kurdî dij propagandayê bike.

Amerîkaya kûr xeynî şer ti şêweyê nizane. Tevî êşên li Vîyetnam, Efxanîstan û Iraqê kişandin, dev ji vê yekê bernadin.

Bi hezaran sal rabûrdûya hişmendîya dewleta kûr heye. Di qesra Firawn de jî hebû, di heyama Hz. Îbrahîm de jî hebû.

Ocalan teqez piştgiriya berdana çekan nake. Ya ku wê hêzê dide Ocalan çeka PKKê ye, teqez naxwaze wê hêzê winda bike.

Amerîkaya kûr dewletek Kurd a girêdayî Îslamê naxwaze, çimkî li hember avabûna Yekîtîya Îslamê ye. Dixwaze Kurdan radestî Stalînîstan bike.

Ger wisa nîşan bidin ku leşker û polîs bi PKKê nikarin dê gelê me rabe xîretê. Bila gel mejbûrê vê yekê nekin. Em axê nadin komek PKKyî.