Adnan Oktar

Mirovê ku balder li derûdorê xwe binêre dê bo îmana kûr nûwazeyên bêhempa bibîne.

Ew kesên ku îmana wan qels e, hêz û quwetê li cîhên wek Amerîka û Îngilîstanê digerin. Xwedîyê hêz û quwetê Xweda ye.

HDP qebûlke neke, li holê rastiyek nexweş heye: ew jî tirsa ku PKKya li pişta HDPê pêk anîye ye. Ger HDP nebe, dengên HDPê jî kêm dibe.

Tişta ku PKK ji çareserîyê fem dike, li Başûrê Rojhilat xweserî ye, serbestbûna Ocalan û seroktîya wî ye. Gelê me jê re got na.

Mirov hêjar hatîye afirandin. Entrîka, kîn û hêrs ne ew barên in ku mirov ji bin rabin. Jidilî firehiyek bêhempa ye.

Dewleta kûr a Amerîkayê li Rojhilata Navîn tundiyek wisa mezin pêk anî ku, wan sepandinan tundiyek mezintir derxist hole.

Jiber ku we got ol û jîyan pevre nabe, we mirov ji olê sar kirin û dûr xistin. Ol li plajan jî li cîhên kêfê jî heye.

Hezkirina Xwedayê ku hêzdar e bona mirovê belengaz nîmetekî mezin û serfirazî ye.

Ya ku bawermendan bênvedanî dike xizmeta Xwedê ye. Bawermend dema ku xizmet nake aciz dibe.

Nêrînek gelekî şaş e ku mirov bêje bila Misilmanên berê xwe didin tundîyê bimrin. Divê pergala ku tundiyê dertîne were guherîn, kuştin ne çare ye.

Hin mirov wisa zanin ku ger bawer neke jî tiştek nabe. Berî her tiştî nankoriya nîmetên Xwedê dikin, berdêla wê jî heye.

Hin kesên xwedî hişmendiya dewleta kûr bo ku Başûrê Rojhilatê teslîmê PKKê bike her tiştî dikin. Gel destûrê nade vêya.

Dema muzîk, xweşikî, şadî hebe îmana hin paşverûyan zehîf dibe. Ne normal e ku dema muzîk lêdikeve mirov Xwedê jibîr bike.

Dema muzîk, xweşikî, şadî hebe îmana hin paşverûyan zehîf dibe. Ne normal e ku dema muzîk lêdikeve mirov Xwedê jibîr bike.

Jina ku di qedera te de heye tê cem te. Hin kes wisa zanin ku dema tu li bejê digerî jin tê dîtin. Xwedê hezkirinê diafirîne.

Dema ku dewletên rojavayî piştgirî bidin tiştekî, bi awayekî hişk hezanin ku ew yek rast e. Hîç nafikirin gelo Xwedê çi dibêje, Quran çi dibêje.

Xwedê dibêje derûdorên xwe binêrin û îmanê pê bînin. Divê mirov nûwazeyên ku Xwedê afirandine binêre û biramîne.

Xwedê di Quranê de qisseyan bo ku em têkilîya wan û jiyanê çêkin dide. Gelek kes wek mijarek demborî dibîne.

Li derve deng tune. Lê di hundurê mêjî de deng heye. Mêjîyê ku ji deng çê dibe ne mêjîyê ku ji made çê dibe ye.

Ji ber ku ew bêçêjîya ku ji mirovên paşverû tê, dijî hebûna mirovan e, mirov ji rûyê paşverûyan ji Misilmanan sar dibin.

Xwedê di Quranê de gelekî bal dikêşe ser nûwazeyên xuluqandinê yên gerdûnê. Li ser cîhanê perdeyek heye, ger ew rabe dê her kes şaş bimîne.

Tişta ku jiyanê rengîn û xweşik dike kalîte û estetîk e. Çêkirina rê, avahî û piran kalîteya jiyanê bilindtir nake, huner û estetîk dike.

Tim gazincan dikin ku Misilman me tarûbar dikin, ger bertekek xurt, xwedî kesayet û xwedî wîjdan nîşandin, hêza kesekî têra wê nake.

Ger hesabekî wan hebe hesabê Xwedê jî heye. Ger dafikek wan hebe, dafika Xwedê jî heye. Dafika Xwedê çetîntir e.

Bila muzîk, huner û peyker hebin. Bila xort û xama baş li xwe binêrin. Bila her der wek hunergehan be. Wê demê dê hemû cîhan Îslamê hez bike.