Adnan Oktar

Ya ku bawermendan bênvedanî dike xizmeta Xwedê ye. Bawermend dema ku xizmet nake aciz dibe.

Gorî serdestiya nijadê tevgerîn bêexlaqî ye. Jiber ku li Rojhilata Navîn xebatên îmanê nin e, mirov xwe nijadperestiyê digirin. Ne pêkan e.

Îslama di Quranê de hêsan e. Ya dijwar ew pergala ku paşverû derdixin, û dûrê aqil û ne gorî olê ye.

Mirov hêjar hatîye afirandin. Entrîka, kîn û hêrs ne ew barên in ku mirov ji bin rabin. Jidilî firehiyek bêhempa ye.

Tişta ku PKK ji çareserîyê fem dike, li Başûrê Rojhilat xweserî ye, serbestbûna Ocalan û seroktîya wî ye. Gelê me jê re got na.

Ew kesên ku îmana wan qels e, hêz û quwetê li cîhên wek Amerîka û Îngilîstanê digerin. Xwedîyê hêz û quwetê Xweda ye.

Misir, Iraq û Sûrî, her der bûya gola xwînê. Hin alim hê dibêjin “li ku dijwarî heye, decalîyet li ku ye?”

Rêxistineke wek PKKê ku pergala Marksîst Lenînîst diparêze qala demokrasîyê dike ne tiştekî ku mirov pê bawer bike ye, PKK tenê tundîyê diparêze.

Xwedê di Quranê de dîbêje dê Îslam bibe serdestê cîhanê. Armanc serdestîya Quranê ye, amûr jî Mehdî û şagirtên wî ne. Armanc girîng e.

Hezkirin nîmetê herî xweşik ê cîhanê ye. Hezkirin giyan û ronahiya jiyanê ye. Tiştekî gelekî ecêb e ku mirovan hezkirin evqas jibîr kirine.

Parastina bombeyên varîlê bêexlaqîyek mezin e. Pejirandina bombebarankirina jin û zarok û extîyaran bêwijdanî ye.

Îslam heq e, li ser pêyan dimîne lê belê pergalên zordariyê her gav winda dibin. “Tişta batil windabûyî ye” ev gotina Xwedê ye.

Dibêjin yên ketin nava olê, nikarin bikenin, derkevin derve, kêfxweş bin, muzîkê guhdar bikin û bireqisin. Şeytan jî olê ewqas xerab nake.

Mirovan bi zorê ji olê sar mekin. Olê li mirovan wek tiştekî neyê femkirin nîşan medin. Oldarbûnê wek şerpezetî medin ber çavan.

Jiber ku we got ol û jîyan pevre nabe, we mirov ji olê sar kirin û dûr xistin. Ol li plajan jî li cîhên kêfê jî heye.

Dewleteke oldar ku li Iraq û Surîyê were avakirin, yan jî pergaleke ku Kurdan aram bike dê me şad bike. Em naxwazin Kurd bên çewisandin.

Gelek mirov kesên ku pê re têkilî girêdin, wan nêzî olê bikin û ji dil wan hez bikin nabînin. Hejmara oldarên dilovan kêm e.

PKK hîç kesekî dijberî xwe naxwaze. Li pişta propagandaya li dijî Barzanî jî ev daxwaza PKKê yekdesthilatî heye.

Kurdên oldar, Ereb û Tirkmen hemû li ber hedefa PKKê ne. Bila Tirkiye gelê herêmê bêxwedî nehêle.

Ger PKKyî jî naxwazin DAÎŞ wan tune bike, bila bên teslîmî Tirkiyê bin, ger yên sûcdar hebin dê cezayê xwe bikêşin.

Ger perçebûn çêbe, avabûna Yekîtiya Îslamê nepêkan dibe. Jiber vê yekê em li Başûrê Rojhilat destûr nadin modelek komunîst wek Koreya Bakur.

Ger em perçebûnê qebûl bikin, em di bin zulma komunîst de binpêbûna birayên me Kurd ên ku çend salan hatin çewisandin jî qebûl dikin.

Li herêmê xeynî Yekîtiya Îslamê ti çare bo miletekî tune ye. Divê Barzanî jî vê talûkeyê baş bibîne û xwe bi Yekîtiya Îslamê bigre.

Hezkirin, huner, xweşikî nîmetên herî rind ên Xwedê ne. Ji nav jiyanê derxistina van nîmetan, welêt jî cîhanê jî reşerewş dike.

Çareseriya her cure tundiyê, perwerdeya hezkirinê ye. Hezkirin xala jiyanê ya cîhanê ye, ger hezkirin nebe, jiyan nabe.